پدر و مادرم فدایت اى پیامبر خدا، با مرگ تو رشته ‏اى پاره شد که در مرگ دیگران چنین قطع نشد و آن نبوت و فرود آمدن پیام و اخبار آسمانى بود . مصیبت تو دیگر مصیبت دیدگان را تسلى دهنده ست ‏یعنى پس از مصیبت تو دیگر مرگ ها اهمیتى ندارد . و از طرفى این یک مصیبت همگانى است که عموم مردم به خاطر تو عزادارند . اگر نبود که امر به صبر و شکیبایى فرموده ‏اى و از بی‏تابى نهى نموده ‏اى آنقدر گریه مى ‏کردم که اشک هایم تمام شود . و این درد جانکاه همیشه در من مى ‏ماند و حزن و اندوهم دائمى مى‏ شد. که همه اینها در مصیبت تو کم و ناچیز است.»

سختى مصیبت رحلت پیامبر به قدرى بود که امام على مى ‏فرماید: « فضجت الدار الافنیة(۲)؛ گویا در و دیوار خانه فریاد مى ‏زد.»

پیامدهاى رحلت از زبان مبارک حضرت زهرا (س)

در این مقال بنابر آن است که پیامدهاى رحلت پیامبر اکرم (ص) از نگاه تنها یادگارش، حضرت فاطمه سلام الله علیها بیان شود. او که بضعة الرسول است (۹) و به تعبیر امام على (ع) بقیة النبوة (۱۰) است و به اعتراف دیگران، خیرة النساء و ابنة خیر الانبیاء، صادقة فی قولک، سابقة فی وفور عقلک است.

او که هم مردمان مکه و مدینه را دیده و هم شاهد حیات پیامبر اکرم (ص) بوده و هم در کنار پیامبر و حضرت امیر(ع) حوادث ریز و درشت عصر نبوت و روزهاى بعد از رحلت و حوادث تلخ و دردناک آن ایام کوتاه را به دقت زیر نظر داشته است . آرى او مى ‏تواند پیامدهاى تاسف بار رحلت پیامبر را خوب بیان کند . در اینجا به مواردى از آنها مى ‏پردازیم:

آن حضرت در خطبه فدکیه (۱۴) و خطبه‏اى که بعدا در جمع زنان مدینه که به عیادت ایشان آمده بودند (۱۵) ایراد فرموده‏اند، پیامدهاى رحلت پیامبر را بیان مى ‏کنند از جمله آنها عبارتند از:

۱٫ ایجاد ضعف و سستى در میان مردم .
استومع وهنه « یا وهیه.‏» (16)
حضرت در خطبه ‏اى که در حضور زنان مدینه که به عیادت ایشان آمده بودند نیز این امر را تذکر دادند و با تاسف فرمودند:
« فقبحا لفلول الحد واللعب بعد الجد و قرع الصفاة (۱۷) ؛ چه زشت است ‏سستى و بازیچه بودن مردانتان پس از آن همه تلاش و کوشش .»

2. تفرقه و اختلاف به وجود آمد .
«استنهر فتقه وانفتق رتقه (۱۸) ؛ تشتت و پراکندگى گسترش یافت . و وحدت و همدلى از هم گسست.»
استنهر از نهر به معناى وسعت و زیادى است، فتق به معناى جدایى و پاره پاره شدن است. انفتق از انفتاق یعنى شکافتن و رتق هم به معناى همبستگى و اتحاد است .
در قرآن کریم نیز آمده است که: «ان السموات والارض کانتا رتقا ففتقناهما (۱۹) ؛ (آیا کافران ندیدند) که آسمان ها و زمین به هم پیوسته بودند و ما آنها را از یکدیگر باز کردیم .»

3. امید و آرزوهاى مسلمانان به ناامیدى تبدیل شد.
آنان که به پیامبر اکرم (ص) و احکام عالیه اسلام ناب حضرتش دلخوش کرده بودند از نعمت دین الهى و حکومت اسلامى بهره ‏مند گشته بودند. اکنون با دیدن حوادث بعد از آن حضرت مایوس شده و امیدشان به یاس مبدل گشت .
« واکدت الامال‏.» (20)

4 . به حریم پیامبر بى ‏حرمتى شد .
« اضیع الحریم و ازیلت الحرمة عند مماته (۲۱)؛ هنوز جسد مبارک پیامبر بر زمین است. در اجتماع سقیفه (۲۲) بدون نظرخواهى از خاندان پیامبر به تعیین جانشین براى آن حضرت مى‏پردازند. و حق اهل بیت‏ حضرتش را ضایع مى‏ کنند .
چنانکه حضرت على(ع) مى ‏فرماید:" فوالله ما کان یلقى فى روعى، ولا یخطر ببالى ان العرب تزعج هذا الامر من بعده (ص) عن اهل بیته ولا انهم منحوه عنی من بعده" (23) ؛ به خدا سوگند نه در فکرم مى‏گذشت و نه در خاطرم مى ‏آمد که عرب خلافت را پس از رسول خدا از اهل بیت او بگرداند. یا مرا پس از وى از عهده دار شدن حکومت‏ باز دارند.»
و حتى در لحظات واپسین عمر حضرت و هنگام رحلت ایشان، هنگامى که قلم و لوحى طلب فرمودند به آن حضرت بى‏ حرمتى کردند و نداى " فانه یهجر" سر دادند. (۲۴)
و مدتى هم از رحلت ‏حضرت نگذشت که به در خانه تنها یادگارش آمدند و چه بى ‏حرمتی ها که نکردند. چنانکه حضرت زهرا فرمود: یا ابتاه یا رسول الله هکذا کان یفعل بحبیبتک وابنتک … . (۲۵)
یا ابتاه یا رسول الله ماذا لقینا بعدک من ابن الخطاب وابن ابى قحافة (۲۶) ؛ بابا اى رسول خدا پس از تو از دست زاده خطاب و زاده ابى قحافه چه بر سر ما آمد. (۲۷)

۵ . خط نفاق و دورویى آشکار شد .
« ظهر فیکم حسکة النفاق.‏» (28)
حضرت در جاى دیگرى از همین خطبه، با کنایه زیبایى به این نفاق افکنى پرداخته است و فرموده است:
« تشربون حسوا فى ارتغاء و تمشون لاهله و ولده فى الخمر والضراء و نصبر منکم على مثل حز المدى، و وخز السنان فى الحبشاء (۲۹) ؛ شیر را اندک اندک با آب ممزوج نمودید و به بهانه این که آب مى‏نوشید، شیر را خوردید. کنایه از نفاق است که تظاهر به عملى مى ‏شود که در واقع خلاف آن است (۳۰) و براى نابودى اهل بیت او در پشت تپه‏ ها و درختان کمین کردید . و ما بر این رفتار شما که مانند بریدن کارد و فرو بردن نیزه در شکم، دردآور و کشنده است صبر مى ‏کنیم .»

6 . دین و معنویت کم رنگ شد .
« و سمل جلباب الدین.‏» (31)
«جلباب‏» چادر یا عبایى که بدن انسان را مى‏پوشاند، حضرت زهرا (س) تعبیر به جلباب دین فرموده . چون دین نیز تمام زوایاى زندگى فردى و اجتماعى انسان را در بر مى ‏گیرد، همانگونه که چادر و عباء تمام بدن انسان را در بر مى ‏گیرد. (۳۲)
و در عبارتى دیگر فرموده‏اند: «… اطفاء انوار الدین الجلى و اهمال سنن النبى الصفى (۳۳) ؛ به خاموش کردن انوار درخشان دین و بى ‏اهمیت کردن و مهمل گذاردن سنت‏هاى پیامبر برگزیده خدا همت گماردید.»

7 . مردم دچار بى‏تفاوتى شدند .
حضرت خطاب به انصار که با جان و مال پیامبر را کمک کرده بودند چنین فرمودند:
« یا معاشر الفتیة و اعضاء الملة، و حضنة الاسلام ما هذه الغمیزة فی حقی و السنة عن ظلامتى (۳۴) ؛ اى گروه جوانمرد، اى بازوان ملت و یاوران اسلام، این غفلت و سستى و ضعف شما در حق من و تغافل و بى‏تفاوتى و خواب آلودگى درمورد دادخواهى من، چیست؟»

8 . مردم پیمان شکنى کردند .
فرمودند:« فانى حرتم بعد البیان و اسررتم بعد الاعلان و نکصتم بعد الاقدام (۳۵) ؛ پس چرا بعد از بیان حق حیران و سرگردانید، و بعد از آشکار کردن عقیده پنهان کارى مى ‏کنید و بعد از آن پیشگامى و روى آوردن به عقب برگشته پشت نموده‏اید.»
حضرت زهرا سلام الله علیها، در این فراز به حادثه غدیر اشاره مى ‏کند که پیامبر اکرم (ص) آن را براى مردم بیان فرمود و به آنها اعلام کرد و آنان نیز با على (ع) بیعت کردند . اما اکنون بیعت‏ خود را شکستند .

۹ . مردم دچار وسوسه‏ هاى شیطانى شدند .
« تستجیبون لهتاف الشیطان الغوى (۳۶) ؛ به شیطان گمراه کننده پاسخ مثبت دادید.»
و در جاى دیگر از خطبه فرموده ‏اند:« اطلع الشیطان راسه من مغزره هاتفا بکم فالفاکم لدعوته مستجیبین (۳۷) ؛ شیطان سر خود را از مخفی گاه به در آورد. شما را فراخواند، دید که پاسخگوى دعوت باطل او هستید… .»
«مغزر» یعنى مخفى گاه . در اینجا شیطان به سنگ پشت و خارپشت تشبیه شده است. چون آن هم وقتى دشمن را مى ‏بیند، سرش را در لاک خود فرو مى‏ برد. اما وقتى که محیط را بدون خطر احساس کرد، سر خود را بیرون مى ‏آورد. شیطان نیز تا وقتى که پیامبراکرم (ص) زنده بودند، سرش را در لاک خود فرو برده بود و جرات نمى ‏کرد خود را نشان دهد . ولى بعد از آن سرش را بیرون آورد و به تحریک مردم پرداخت. (۳۸)

۱۰٫ شتاب در شنیدن حرف هاى بیهوده و بى ‏اساس .
« معاشرالناس المسرعة الى قیل الباطل المغضیة على الفعل القبیح الخاسر (۳۹) ؛ اى گروه مردم که به سوى شنیدن حرف هاى بیهوده شتاب مى‏کنید، و کردار زشت زیانبار را نادیده مى ‏گیرید.»

11. نطفه مظاهر فساد روئیدن گرفت .
در پایان خطبه عیادت خطاب به زنان مهاجر و انصار فرمود:
« اما لعمری لقد لقحت فنظرة ریثما تنتج ثم احتلبوا مل‏ء القعب دما عبیطا و ذعافا مبیدا(۴۰) ؛ به جان خودم سوگند نطفه فساد بسته شد، باید انتظار کشید تا کى مرض فساد پیکر جامعه اسلامى را از پاى درآورد که پس از این از پستان شتر به جاى شیر خون بدوشید و زهرى که به سرعت هلاک کننده است .

۱۲٫ فرصت طلبان به سر کار آمدند .
حضرت سلام الله علیها در فرازهایى از خطبه فدکیه به گروه هاى فرصت طلب که منتظر بودند تا بعد از رحلت پیامبر از موقعیت ‏بهره برند پرداخته است . و ویژگى ‏هاى آنها را نیز بیان فرموده است .

پى ‏نوشت‏ها:

۱ . نهج البلاغه (صبحى صالح) خطبه ‏235 .
2. همان، خ ۱۹۷ .
۳ . همان، خ‏192، بندهاى ۹۸ – ۱۰۲ .
۴ . همان، نامه ‏9 .
5 . همان، نامه‏ 36 .
6 . نهج الحیاة فرهنگ سخنان فاطمه علیهاالسلام، ۱۳۸، حدیث ۵۹ .
۷ . حجرات (۴۹) آیه‏14 .
8 . نهج البلاغه، نامه ‏62 .
9 . بحارالانوار، ج‏43، ص‏23، حدیث‏17 .
10 . الاحتجاج، (اسوه) ج‏1، ص‏282 .
14 . این خطبه در منابع متعددى آمده است . از جمله: الاحتجاج طبرسى (چاپ اسوه) ج‏1، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید معتزلى، ج‏16، ص‏211 به بعد . و در کتاب هاى مستقلى نیز ترجمه و شرح آن نوشته شده است از جمله: درس هایى از خطبه حضرت زهرا، حسینعلى منتظرى . شرح خطبه حضرت زهرا در دو جلد . عزالدین حسینى زنجانى، قطره‏اى از دریا . على ربانى گلپایگانى .
۱۵ . ر . ک به الاحتجاج، ج‏1، بحارالانوار، ج‏43، ص‏158 به بعد .
۱۶ . الاحتجاج، ج‏1، ص‏270 .
17 . همان، ص‏287 .
18 . همان، ص‏270 .
19 . انبیاء، ۳۰ .

۲۰ . الاحتجاج، ج‏1، ص‏270 .
21 . همان .
۲۲ . درباره سقیفه از جمله ر . ک به شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج‏2، ص‏20 – 60 و ج‏6، صص ۵ – ۵۰ .
۲۳ . نهج البلاغه، نامه‏62 .
24 . الارشاد شیخ مفید، ترجمه آقاى رسولى محلاتى چاپ دفتر نشر فرهنگ اسلامى، ج‏1، ص‏250 .
25 . نهج الحیاة فرهنگ سخنان فاطمه سلام الله علیها، ۱۴۷ .
۲۶ . همان، ۲۵۰ .
۲۷ . امام على، عبدالفتاح عبدالمقصود، (ترجمه به فارسى) ج‏1، ص‏328 .
28 . الاحتجاج، ج‏1، صص‏263 و ۲۶۴ .
۲۹ . همان، ۲۶۶ .
۳۰ . ر . ک به قطره‏اى از دریا، شرح خطبه حضرت زهرا، ۱۲۶ .
۳۱ . الاحتجاج، ج‏1، ص‏264 .
32 . درس هایى از خطبه حضرت زهرا، ص ۱۱۸ .
۳۳ . الاحتجاج، ج‏1، ص‏266 .
34 . همان، ۲۶۹ .
۳۵ . همان، ۲۷۲ .
۳۶ . همان ۲۶۶ .
۳۷ . همان ۲۶۴ .
۳۸ . درس هایى از خطبه حضرت زهرا، ص۱۲۰ .
۳۹ . الاحتجاج، ج‏1، ص‏278 .
40 . همان، ص ۲۹۰ .

سال ۱۳۵۱ که دیدارهای کنت دمارانش با محمدرضا پهلوی آغاز گشت، آن ها خیلی زود رفاقتی نزدیک با یکدیگر به هم زدند، تا جایی که الکساندر دمارانش لقب «مشاور ویژه اعلیحضرت» را گرفت.۲۹ سرویس جاسوسی او به سرعت درگیر مسائل انقلاب اسلامی شد و به عنوان یکی از نخستین سرویس ها، ابتدای دهه ۱۳۵۰ به بررسی جامع فعالیت های شیعیان در ایران پرداخت. رویکرد اطلاعاتی الکساندر دمارانش به انتخاب یک دستیار ایرانی برای رئیس سرویس جاسوسی فرانسه انجامید۳۰ که تا سال های پس از انقلاب اسلامی نیز در پست خود ماند. این دستیار که از او با عنوان «جوان سرشناس» یاد شده است، در همه جلسات تحلیل «مسأله ایران» کنار دست رئیس سرویس، روسای اطلاعاتی فرانسه در خاورمیانه و رئیس ایستگاه جاسوسی ایران می نشست و سرپرستی «گروه متخصصان ایران» را برعهده داشت. دمارانش در یکی از همین جلسات جمله ای کنایه آمیز گفت که استراتژی آینده «جهان لیبرال سرمایه داری» در برابر «جهان اسلام» را بازمی تاباند:
فکر کنید ما مردان زمان جنگ های صلیبی هستیم.۳۱
گزارش های سرویس از طریق بولتن های اطلاعاتی BR به اطلاع شاه می رسید و «علائم طغیان در میان روحانیت» را هشدار می داد.۳۲ برپایه همین علائم «سرهنگ ال» رئیس ایستگاه جاسوسی فرانسه در تهران، مجری «پروژه نفوذ به درون جامعه شیعی ایران» شد و «با استفاده از دام های اطلاعاتی کوشید تا به درون مغز و ذهن کسانی که دشمن غرب تعریف می شدند، نفوذ کند.»33 در واقع فرانسوی ها فکر می کردند که اگر روزی شیعیان در ایران به قدرت برسند، شبکه ای از ایرانیان مسلمان و نخبگان شیعه به کارشان می آید. برای همین، یک «شبکه اطلاعاتی در مساجد و هیات های مذهبی» تشکیل دادند و مدام به گسترش آن می اندیشیدند.۳۴ این شبکه از نیمه دهه ۱۳۶۰ با سرویس های جاسوسی موساد و سیا پیوند خورد تا «طرح براندازی تشیع تا سال ۱۳۸۸» را پیش ببرد.
گرچه «پروژه نفوذ» را سازمان جاسوسی سیا نیز در گستره ای وسیع تر با صدها عامل اجرایی تعقیب می کرد و مسأله ایران چنان اهمیتی یافت که در اسفند ۱۳۵۱ ریچارد هلمز، رئیس سابق CIA در مقام سفیر آمریکا به همراه همسر انگلیسی اش وارد تهران شد، اما روش تحلیل کنت دمارانش با هلمز کاملا متفاوت بود. او می گفت آمریکایی ها اطلاعات خود را از درون فیلتر «ذهنیت غربی» رد می کنند و سپس به تفسیر آن می پردازند؛ در حالی که باید اطلاعات را بر اساس «ذهنیت روحانیون» و «انقلابیون شیعه» تفسیر کرد و به تصویری روشن از انگیزه ها و اهداف آنان رسید. از دیگر سو، روش تحلیل سیاسی رهبران ایالات متحده در تقسیم جهان به ۲ بلوک دوستان و دشمنان را نمی پسندید و معتقد بود «آن ها به تفاسیر مخالف با این قاعده کلی جغرافیایی- سیاسی، تمایلی نشان نمی دهند.»35 دمارانش همین نگاه را سبب شکل گیری «بزرگ ترین تعابیر غلط اطلاعاتی» در قرن بیستم می دانست که کار را به «جنگ جهانی چهارم» رساند؛ چون هیچ تلقی درستی درباره نیروهای مذهبی در حال جوشش از درون جامعه ایران وجود نداشت.۳۶ بنابراین، پس از به قدرت رسیدن آن ها نیز استراتژی مطلوبی برای مهارشان تدوین نگشت. تخمین ها و تحلیل های اشتباه به سیاست ها و تصمیمات ناکارآمد انجامید و این، یک «حلقه اطلاعاتی گمشده » بود که دمارانش پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز برای جست وجویش حتی تا پشت جبهه های دفاع مقدس و اردوگاه اسیران جنگی در عراق رفت.
همراه با اجرای «پروژه نفوذ» و «شبکه سازی در مساجد»، دمارانش پیشنهاد مشارکت در چندین عملیات مخفی سیاسی را به شاه ایران داد که یکی از آن ها تاسیس دانشگاه جهانی سوئیس در سال ۱۳۵۲ بود.۳۷ دمارانش می گفت که چون حکومت سلطنتی پشتوانه تئوریک لازم را ندارد، نیازمند یک «پشتوانه معرفتی» است. کنت به شاهان ایران و عربستان پیشنهاد داد که روشنفکران و دانشگاهیان «راستگرا» تربیت کنند؛ یعنی جمعی از نخبگان که هم گرایش های محافظه کارانه به سود رژیم سلطنتی داشته باشند و هم فضای «روشنفکری مارکسیستی» را بشکنند.۳۸ هر ۲ شاه شیفته طرح شدند. امتیاز این پیشنهاد، «پوشش امنیتی» آن بود، چون سوئیس را همواره نماد یک «کشور بی طرف» می شناختند که خیلی دشوار به مشارکت در پروژه های بزرگ جاسوسی تن می دهد. با این حال، دو پادشاه پول کلانی را برای تاسیس دانشگاه جهانی خود کنار گذاشتند و سرانجام دمارانش در مذاکراتش، موافقت دولتمردان این کشور بی طرف را برای مشارکت در یک «جنگ علمی» به نفع سلطنت طلبان گرفت.۳۹ سال ۱۳۵۳، او نظر مساعد شاه را برای سرمایه گذاری در یکی از بخش های بزرگ ترین عملیات جاسوسی قرن بیستم (عملیات سری PSB ) در حوزه «علوم انسانی» و «روشنفکری» با اسم رمز کیوکپریا ( Qkopera ) جلب کرد که رفیق مشترکشان، ریچارد هلمز نیز در کادر رهبری آن حضور داشت.۴۰ یکی از اهداف عملیات، انتشار مجلات روشنفکری ضدکمونیستی بود و از دل آن ده ها ژورنال فکری برای ساختن فضای گفتمان های لیبرالی درآمد؛ مانند مجله معروف اینکانتر که یهودیان سرشناسی چون س رآیزایا برلین و ریمون آرون آن را راهبری می کردند،۴۱ اما سال ۱۹۶۶ ارتباطات گسترده آنان با سازمان سیا فاش گشت و آبروی بزرگ ترین تئوریسین های جهان لیبرال سرمایه داری رفت.۴۲ شاه که از جنون ضدکمونیستی کم نظیری رنج می برد، پیشنهاد دمارانش را پذیرفت و به ساواک دستور داد تا سالی ۶۰۰ هزار دلار به سرویس جاسوسی فرانسه برای حمایت از این پروژه بپردازد.۴۳ بعدها می بینیم این تصمیم شاه نیز، وصلت با شکستی سهمگین بود.

یک «شوالیه» با زرهی طلایی و کلاه خودی که پری سفید رنگ داشت، سوار بر اسبی قهوه ای. این نقاشی از ادوارد دانته به دیوار اتاق کار رئیس کل سرویس جاسوسی فرانسه آویخته بود. درون مایه نقاشی، تمثیلی رازآمیز از «جنگ شوالیه ها» به نظر می آمد که وقتی کنت الکساندر دمارانش پشت میز کارش می نشست، می خواست از ورای آن دیده شود.۱ البته، این جاسوس کهنه کار فرانسوی خود را شایسته تر از دیگر همتایان غربی اش برای قرار گرفتن در قاب نقاشی دانته می دید. دست کم اینکه در مقام دیرپاترین رهبر اطلاعاتی غرب، هم ملقب به لقب اشرافی کنت بود، هم عضو بلندپایه کلوب سری بیلدربرگ۲ و نیز مانند خود دانته یک شوالیه فراماسون.۳
دمارانش در عصر جنگ سرد از تئوریسین های عملیات «بی ثبات سازی سیاسی» و مخفی ترین مقام امنیتی بلوک غرب به شمار می رفت. او را با اسم مستعار میل فوی صدا می زدند که نام نوعی شیرینی فرانسوی عجیب است. در دوران ریاست ۱۱ ساله اش بر سرویس جاسوسی فرانسه، هیچ گاه مصاحبه مطبوعاتی نکرد؛ هیچ عکسی از چهره اش منتشر نشد و حتی کسی او را در همایش های سیاسی یا ضیافت های رسمی ندید. در سه مرحله نقشی تاریخی علیه ایران ایفاء کرد: یکی از سال ۱۳۵۱ که «مشاور ویژه شاه» بود و برای اجرای «پروژه نفوذ به درون جامعه شیعی» به تاسیس یک شبکه اطلاعاتی بزرگ در مساجد ایران پرداخت.۴ دیگری، طراحی نقشه ترور و ربودن امام خمینی(ره) در ایتالیا و سپس قم.۵ بار آخر، دو سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی وقتی به دیدار رئیس جمهور آمریکا رفت تا «عملیات سری پشه مالاریا» را برای براندازی «اسلام انقلابی» به او پیشنهاد دهد؛۶ چه اینکه دمارانش تنها رئیس در میان رؤسای سازمان های جاسوسی غرب بود که در ۵ ماه منتهی به انقلاب اسلامی، لحظه به لحظه امام را در فرانسه تعقیب کرد و شخصیت مبارز ایشان را از نزدیک می شناخت. او نه تنها سریع تر و صریح تر از همه گفت «این بار دشمن ما مذهب است» بلکه «جنگ جهانی چهارم» را نبرد نهایی «شوالیه های صلیبی با مسلمانان اصول گرا» خواند.
رئیس سرویس جاسوسی فرانسه صحنه های آغازین این نبرد را از نزدیک در ایران دید. در شش ماه منتهی به انقلاب اسلامی، او شش بار شاه را در تهران ملاقات کرد. سه بار پیاپی، دو هفته بعد از کشتار ۱۷ شهریور. دو بار، دو روز پس از سقوط دولت جعفر شریف امامی و ششمین بار، در دی ماه ۱۳۵۷ دیداری طولانی با او در کتابخانه کاخ نیاوران داشت تا گزارش جاسوسی از فعالیت های سیاسی امام خمینی(ره) در نوفل لوشاتو را به اطلاعش برساند.۷ دمارانش روز ۱۶ مهر ۱۳۵۷ طرحی فوری را برای اخراج امام از فرانسه به تصویب رئیس جمهور ژیسکاردستن رساند، اما به مرحله اجرا نرسید.۸ سپس یک روز بعد نقشه ای برای انتقال امام به ایتالیا و ترور ایشان در حین سفر کشید. پس از موافقت دولت فرانسه، آغاز این عملیات فوق سری به سازمان ضدجاسوسی ایران ابلاغ شد، اما آن هم ناکام ماند.۹ او از شاه درباره دلایل جلوگیری از اجرای طرح هایش می پرسید، اما جواب دقیقی نمی شنید، چون «اعلی حضرت کاملاً درهم شکسته و فرسوده بودند»، درست مثل نظام سلطنتی. پس از پایان آن دیدار طولانی هر دو مایوس به نظر می آمدند.
آخرین ملاقات کنت با شاه در تهران، حتی نزدیک بود به قیمت جانش تمام شود. وقتی نیمه شب از محاصره تانک های گارد سلطنتی در کاخ نیاوران بیرون آمد، سیل جمعیت مردم در خیابان ها غافلگیرش کرد. چند پست بازرسی حکومت نظامی به ماشین حامل رئیس سرویس جاسوسی فرانسه ایست دادند و در یکی از پست ها ناگهان سرباز جوانی مسلسل را درست روی شقیقه دمارانش گذاشت و دلیل رفت وآمدش در شهر را پرسید، اما سرانجام توانست از معرکه بگریزد.۱۰ در مسیر رفتن از منطقه شمیران تا فرودگاه مهرآباد، دمارانش با دیدن سیل انقلابیون، مدام معمایی قدیمی را در ذهنش مرور کرد: «اسلام گرایان چه زمانی جهاد خود را علیه غرب آغاز می کنند؟»11 این معما از ۵ سال پیش مغزش را می خورد. در نگاه او، همین صحنه های انقلاب اسلامی ایران بذر «جنگ جهانی چهارم» را می پاشید؛ همان «جهاد شیعه علیه غرب» یا «جنگ شمال و جنوب» که دمارانش در توصیفش می نویسد:
در این مهلک ترین «جنگ عقیدتی تاریخ» که دورنمای عینی «پایان تمدن غربی» را به ما نشان می دهد، چیزی هولناک تر از گلوله آتش زای «امام خمینی» وجود ندارد. ممکن است همه جا طعمه این حریق شود.۱۲
او امام را بهتر از دیگر روسای سرویس های جاسوسی بلوک غرب می شناخت. با سعدون شاکر، رییس سازمان امنیت عراق که مسئول مستقیم حفاظت از امام در نجف بود، رفاقت و آشنایی دیرین داشت و شاکر، گزارش جزئیات روحیات و روابط امام را نزد دمارانش می فرستاد.۱۳ براساس تحلیل او، حضور امام در بخش شیعی نشین عراق، خطر بزرگی علیه حزب بعث محسوب می گشت و یک بار به صدام حسین پیغام فرستاد :
هوشیار باش! هیچ چیز خطرناک تر از جنگلی که آتش گرفته باشد، نیست. [امام] خمینی مرزهای فکری را درمی نوردد.۱۴
صبح سوم اسفند ۱۳۵۷ کنت دمارانش برای حضور در جلسه ای فوری و سری با محمدرضا پهلوی سوار بر جمبوجت شخصی اش پاریس را به مقصد مراکش ترک کرد.۱۵ حالا، ۱۱ روز پس از پیروزی انقلاب اسلامی که عدم پیش بینی آن چون یک «فاجعه اطلاعاتی» و زلزله ای مهیب سرویس های جاسوسی غرب را می لرزاند، در مسیر پرواز تا فرودگاه مراکش، پاسخ آن «معمای قدیمی» را می دانست؛ مثل خیلی های دیگر. گرچه در آن روزها فقط نگران نخستین پیامد «جنگ جهانی چهارم» بود، یعنی از دست رفتن یک کارگزار دیگر بلوک لیبرال سرمایه داری که پس از سقوط شاه به او پناه داد. برای همین، بی درنگ سراغ ملک حسن دوم رفت و مدعی شد که مسلمانان تندرو در پی ترور پادشاه مراکش یا دزدیدن خانواده اش هستند. بنابراین، خاندان سلطنتی ایران باید خیلی سریع به جای دیگری بروند. حسن پس از ملاقاتی طولانی این پیشنهاد را پذیرفت و دمارانش نیز محمدرضا پهلوی را قانع به ترک مراکش کرد.۱۶ پایان تلخ ششمین دیدارش با شاه مخلوع نیز رقم خورد؛ از قضاء در سالگرد کودتای سوم اسفند و روز به قدرت رسیدن رضاخان. هنوز تا کلید خوردن پروژه رئیس سرویس جاسوسی فرانسه برای «بی ثبات سازی سیاسی ایران» با تکیه بر «استراتژی جنگ های علم» دو سال باقی مانده بود.

You can watch Press TV broadcast from anywhere in the world by visiting the following websites:

· Press TV watch live services (Worldwide)

· Zattoo (Internet platform and IPTV. Supports PC, MAC, Linux and all tablet PCs and smartphones) (UK)

· OHTV Box (Internet Set-top box) (Worldwide)

· Roku Box (Internet Set-top box) (Worldwide) (Available in UK from January 2012)

·
Livestation (Internet platform. Supports PC MAC, Linux and all tablet PCs and smartphones)

You could also view our broadcast through the following satellites:
Hot Bird 8 (13E)
12437
27500
3/4
H

Eurobird 1 (28.5E)
11222
27500
2/3
H

SES ASTRA (19/2E)
12460.50
27500
3/4
H

TE/HGH

حضرت عیسی فرمودند: « طعام زیاد و شکم سیر، طراوت صورت را می برد.»

رسول اکرم ص ) فرموده اند که « سیرخوردن طعام، موجب بیماری بَرَص و پیسی می شود» و حضرت امام جعفر صادق (ع ) فرموده اند : « اگر کسی گوید فلان طعام را خوردم و مرا آزار داد، کفران نعمت الهی است.»

امام موسی کاظم (ع) فرموده اند: « اگر مردم در طعام خوردن میانه رو باشند ، همیشه بدنشان سالم می ماند.»

اسلام اهمیت زیادی به آنچه می خوریم می دهد و طعام حلالی را که وارد بدن ما می شود، مایه پاکی و قوت برای قدم برداشتن در راه خدا می داند و طعام حرام و ناشایست و ناپاک را ویرانگر می داند. پس بر ماست که علاوه بر اهمیت به کیفیت آنچه می خوریم، به تأثیر آن در بدن ، روح و روانمان بیاندیشیم؛ در بهره گیری از نعمت های الهی و خرج کردن نیز بهتر است از اعتدال خارج نشویم.

آداب غذا خوردن

۱ – خوردن چاشت در بامداد.

۲ – کوچک گرفتن لقمه هنگام خوردن غذا.

۳ – خوب جویدن غذا.

۴ – نگاه نکردن به دیگرانى که بر سر سفره نشسته اند.

۵ – نخوردن غذاى بسیار گرم .

۶ – ندمیدن (فوت نکردن ) در طعام گرم .

۷ – خوردن غذاى سرد.

۸ – نبریدن نان با کارد.

۹ – پاک نکردن استخوان .

۱۰ – نخوردن غذا به کمتر از سه انگشت .

۱۱ – دراز نکردن دست به ظرف دیگران بر سر سفره .

۱۲ – لیسیدن انگشتان .

۱۳ – نخوردن غذا در حال جنابت ؛ اگر مى خواهید در حال جنابت آب یا غذا بخورد، وضو بگیرد.

۱۴ – ترک نکردن خوردن غذا در شب .

۱۵ – لیسیدن ظرف غذا.

۱۶ – خوردن غذا با تمام انگشتان .

۱۷ – پاک نکردن دست با دستمال ؛ وقتى چیزى از طعام به انگشتان چسبیده باشد.

۱۸ – نخوردن غذا، مگر در حال گرسنگى .

۱۹ – گفتن ((بسم اللّه الرحمن الرحیم )) هنگام شروع غذا.

۲۰ – دست بکشد از غذا؛ وقتى که هنوز سیر نشده است .

۲۱ – شستن دست ، قبل از خوردن غذا.

۲۲ – نشستن روى پاى چپ در هنگام خوردن غذا.

۲۳ – پیش از مهمانان شروع نمودن به غذا توسط صاحب خانه .

۲۴ – بهتر است هنگام غذا خوردن دو زانو بنشیند.

۲۵ – خوردن غذا با دست راست .

۲۶ – نخوردن غذا در حال خوابیده .

۲۷ – چهار زانو نشستن سر سفره .

۲۸ – تنها غذا نخوردن .

۲۹ – غذا خوردن با خدمتکاران و غلامان .

۳۰ – غذا خوردن بر روى زمین .

۳۱ – غذا نخوردن در حال راه رفتن .

۳۲ – شستن دست ها بعد از غذا.

۳۳ – در شستن دست ها قبل از غذا، اول صاحب خانه بشوید و بعد از آن هر که در طرف راست اوست ، اما در شستن دست ها بعد از غذا صاحب خانه آخر از همه دست را بشوید و اول هر کس در جانب چپ صاحب خانه است دست ها را بشوید.

۳۴ – سنت است که همه در یک طشت دست ها را بشویند و آب را نریزند.

۳۵ – خوردن نمک در اول و آخر غذا.

۳۶ – غذا نخوردن در حال تکیه دادن .

۳۷ – بعد از شستن دست قبل از خوردن غذا آن را با دستمال پاک نکند و بعد از شستن دست بعد از خوردن غذا آن را با دستمال پاک نماید.

۳۸ – وقتى دست ها را بعد از غذا مى شوید، آن را بر دیده ها بمالد.

۳۹ – دست کشیدن از غذا بعد از همه توسط صاحب خانه .

۴۰ – غذا نخوردن در حالى که کفش به پا دارد.

۴۱ – بعد از غذا، شکر کردن خدا و گفتن ((الحمدلله رب العالمین )).

۴۲ – خواندن دعاى وارده هنگام شروع به خوردن غذا.

۴۳ – حرف نزدن زیاد بر سر سفره غذا.

۴۴ – خواندن دعاهاى وارده بعد از غذا.

۴۵ – بعد از غذا به پشت خوابیدن و پاى راست را بر روى پاى چپ گذاشتن .

۴۶ – برداشتن و خوردن آنچه از غذا روى زمین افتاده باشد.

آداب آشامیدن آب

۱ – سزاوار است که انسان در هنگام آشامیدن آب ، امام حسین (علیه السلام ) و اهل بیت او را یاد و قاتلان آن حضرت را لعنت کند. در حدیثى از امام صادق (علیه السلام ) آمده است : ((هر کس این کار را انجام دهد، خداوند صدهزار حسنه براى او بنویسد و صدهزار گناه را از او پاک کند و صدهزار درجه براى او مقرر کند و چنان باشد که صد هزار بنده آزاد کرده باشد و حق تعالى در قیامت او را خوشحال و با اطمینان خاطر محشور گرداند.))

۲ – امام صادق (علیه السلام ) فرمودند: ((گاهى مى شود که انسان آب مى نوشد و خداوند او را به وسیله همان آب خوردن به بهشت مى برد؛ به این که آب بخورد و در حالى که هنوز سیر نشده و تشنه مى باشد آب را از لب بردارد و حمد خدا بگوید. سپس آب را بیاشامد و در صورتى که هنوز سیر نشده از لب باز گیرد و دوباره حمد خدا بگوید و باز آب را بخورد. پس ، حق تعالى به سبب این کار بهشت را بر او واجب مى کند.))

۳ – مستحب است که پیش از نوشیدن آب ((بسم اللّه )) بگوید و دمى بخورد و الحمدلله بگوید. پس ، باز ((بسم اللّه )) بگوید و بخورد و بعد از خوردن ((الحمدلله )) بگوید. در روایت است که هر کس این عمل را انجام دهد، مادامى که آب در شکم اوست ، تسبیح خدا مى گوید و ثوابش ‍ براى او مى باشد.

۴ – سزاوار است که اگر انسان خواست در شب آب بیاشامد، سه مرتبه بگوید: ((علیک السلام من ماء زمزم و ماء الفرات )).

۵ – سزاوار است که بسیار آب نخورد.

۶ – سزاوار است که آب را به سه نفس بخورد.

۷ – مستحب است که در شب نشسته و در روز ایستاده آب بیاشامد.

۸ – سزاوار است که با دهان به آب ندمد (فوت نکند).

۹ – سزاوار است که آب را با دست راست بیاشامد.

۱۰ – خوب است که آب را بمکد و کم کم بخورد و دهان را پر از آب نکند.*

* بحار الانوار علامه مجلسی.

۴ ماه پس از بازگشت جان کین سفر یک نظریه پرداز انگلیسی دیگر از اول اسفند ۱۳۸۳ و در آستانه رقابت های نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به ایران آغاز شد؛ سفر جان هیک، احیاگر اندیشه «پلورالیسم دینی» در قرن بیستم به دعوت رسمی محمد علی ابطحی، معاون حقوقی- پارلمانی رئیس جمهور خاتمی و رئیس موسسه گفت وگوی ادیان.۲۶۶ جان هیک مثل کین هم با عبدالکریم سروش رابطه ای دیرین داشت و هم با سیدحسین نصر تعامل سیاسی نزدیکی برقرار کرد؛ چنان که به هر دوی آنان برای ساخت «قرائت کثرت گرا (پلورالیستیک) از اسلام» مشاوره می داد۲۶۷ و یکی از الزامات «طرح خاورمیانه بزرگ» نیز تغییر نظام سیاسی ایران از همین مسیر بود.۲۶۸ در کشاکش همین ملاقات ها، هفته نامه انگلیسی نیواستیتسمن روز ۲۵ بهمن ۱۳۸۳ ویژه نامه ای را تحت عنوان «ایران: هرآنچه را می خواهید حالا بدانید »منتشر کرد و گای دینمور نوشت: «واشنگتن درباره حمله نظامی به ایران دچار سردرگمی شده، اما بهترین راه حل، فروپاشی حکومت جمهوری اسلامی از درون است. کاندولیزا رایس به دنبال یک فرآیند طولانی فرسایش رژیم ایران است که با حمایت مخالفان رژیم ایران آغاز می شود.» پرسش اصلی نیواستیتسمن این بود: چه کسانی امید آمریکا در ایران برای اجرای پروژه «فروپاشی از درون» هستند؟ یک ماه بعد ری تکیه و کنت پولاک از تئوریسین های برجسته شورای روابط خارجی آمریکا با چاپ مقاله ای در فصلنامه سیاست خارجی پاسخ این سوال را دادند. آنان در مقاله«همان عملگراهای خوب» به پیروی از ریچارد رورتی سرمایه گذاری ایالات متحده روی «سیاستمداران پراگماتیست» در ایران را توصیه کردند و در یک کلام نتیجه گرفتند:
عملگراهای جمهوری اسلامی، همان کسانی هستند که آمریکا را از حمله به ایران بی نیاز می کنند.۲۶۹
پایان سال ۱۳۸۳ با جنجالی بزرگ رقم خورد. در فضایی که هر لحظه دولت آمریکا مصوبه های جدیدی را برای حمایت از اصلاح طلبان با هدف «تغییر حکومت جمهوری اسلامی» از تصویب کنگره و سنا می گذراند، آقای اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام که او را سمبل «سیاستمداران عمل گرا» می نامند، در مصاحبه اختصاصی با روزنامه یو. اس. ای تودی سفر مقامات بلندپایه ایالات متحده به ایران مانند مسئولان کمیته روابط خارجی سنای آمریکا را بلامانع خواند:
آنها می توانند بیایند. ما مخالفتی نداریم. اگر قرار است دیداری جدی صورت بگیرد، ما انتظار داریم اقدامی که تایید کننده حسن نیت آمریکایی ها باشد ببینیم. این می تواند نقطه آغاز خوبی باشد.۲۷۰
واپسین روزهای خرداد ۱۳۸۴ پیش از برگزاری نهمین انتخابات ریاست جمهوری مایکل ایگناتیف، رهبر لیبرال های پارلمان کانادا و از دستیاران آیزایا برلین با ورود به تهران در مقام یک مشاور سیاسی کنار حزب کارگزاران ایران قرار گرفت و با چهره های برجسته تکنوکرات و پراگماتیست جناح اصلاح طلب ملاقات های مفصلی کرد.۲۷۱ آخرین فیلسوف امنیتی که شهریور ۱۳۸۴ پس از شکست اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری پا به تهران گذاشت، یکی از همکاران برجسته جان کین و جان هیک یعنی پروفسور تیموتی گارتن اش بود؛ یکی دیگر از دستیاران آیزایا برلین و نظریه پرداز اینتلیجنس سرویس انگلستان.۲۷۲ گارتن اش در ایران کم حاشیه تر اما پیچیده تر از دو انگلیسی دیگر به شمار می آمد و گرچه در روزهای مرگ گفتمان اصلاحات آخرین فیلسوفی بود که وارد تهران شد، اما اولین کسی بود که اصلاح طلبان پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ تاکتیک هایش را به محک آزمون گذاشتند.
اصلاح طلبان پس از شکست های پیاپی انتخاباتی و برای خروج از «بحران استراتژیک» غیر از این هفت فیلسوف غربی دست به دامن کارگزاران اروپایی «جنگ نرم» نیز شدند تا در کنار پیشبرد برنامه بازسازی معرفتی، پروژه شکست خورده کسب «اقتدار سیاسی» و «سرمایه اجتماعی» خود را احیاء کنند، چون از نگاه حجاریان «اقتدار معرفتی» و «قدرت سیاسی» مکمل یکدیگر به شمار می رفتند. کیان تاجبخش، نماینده بنیاد جامعه باز و از کارشناسان جرج سوروس که با سیدمصطفی تاج زاده رفاقتی نزدیک داشت و سرانجام در میان رابطان آمریکا رکورددار «بازداشت موقت» در ایران شد، اسفند ۱۳۸۳ یوپ ون دنبرگ، رئیس مجلس سنا و رئیس سازمان شهرداری های هلند را به تهران آورد.۲۷۳ او با مشارکت رامین جهانبگلو در اردیبهشت ۱۳۸۴ زمینه سفر آگنش هلر، آدام میچنیک و الکساندر اسمولار از رهبران سلسله کودتاهای مخملی اروپای شرقی را مهیا ساخت.۲۷۴ (تاجبخش نخستین بار هنگام حوادث ۱۸ تیر ۱۳۷۸، یک بار دیگر پس از اعترافات جهانبگلو در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ و سومین بار نیز روز ۱۸ تیر ۱۳۸۸ در پی شکست «کودتای سبز» بازداشت شد.) همزمان با حضور رهبران فروپاشی اروپای شرقی، فرح کریمی نماینده حزب سبزها در پارلمان هلند روز ۹ اردیبهشت به دعوت رسمی دولت اصلاحات و با پوشش دیپلماتیک برای یک رشته از رایزنی های محرمانه با اصلاح طلبان از آمستردام به ایران آمد.۲۷۵ کریمی که در دهه ۱۳۶۰ عضو شاخه نظامی سازمان مجاهدین خلق (منافقین) بود، از ابتدای دهه ۱۳۸۰ با روزنامه ایران ارتباط و همکاری داشت. وی در این سفر با رجبعلی مزروعی (مشاور اقتصادی رئیس دولت اصلاحات و نماینده مجلس ششم) و دیگر مدیران انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران دیدار کرد. همچنین به ملاقات طولانی با سعید حجاریان و رهبران حزب مشارکت ایران رفت. حاصل این دیدارها، توافقنامه ای برای برگزاری یک کارگاه آموزشی «مبارزه مدنی» در آمستردام بود. همه این رایزنی ها برای عبور اصلاح طلبان از بحران با برگزاری انتخابات سوم تیر ۱۳۸۴ به شکست کشید. حالا، کابوس «بازگشت اصول گرایی» یقه خیلی ها از سیدمحمد خاتمی در ایران تا ولی رضا نصر در کاخ سفید را چسبیده بود.