علاقمندان به شرکت در این مسابقه می‌توانند با ارسال پاسخ صحیح به ۴ سوال مطرح شده به شماره ۳۰۰۰۸۹۰۰۱۹۱۰۸۴ یکی از برندگان این مسابقه باشند.

زمان: آخرین مهلت ارسال پیامک تا ساعت ۲۴ روز ۳ خرداد ۹۱ می‌باشد.

جوایز: به ۲۰ نفر از افرادی که به تمامی ۴ سوال مطرح شده پاسخ صحیح داده باشند، هر نفر مبلغ پانصد هزار ریال به عنوان هدیه تعلق خواهد گرفت.

سوالات مسابقه:

۱) در طول تاریخ، خرمشهر چندبار به تصرف اشغالگران در آمده است؟

۱- یک بار
۲- دو بار
۳- سه بار
۴- چهار بار 

2) فرماندهانی که مستقیماً در عملیات بیت‌المقدس شرکت داشتند چه کسانی بودند؟

۱- دکتر مصطفی چمران، سرلشکر فکوری، احمد متوسلیان، غلامعلی رشید
۲- احمد کاظمی، حسین خرازی، احمد متوسلیان، محمود شهبازی
۳- محمد جهان‌آرا، احمد کاظمی، سرلشکر فلاحی، احمد متوسلیان
۴- سرلشکر فکوری، احمد کاظمی، احمد متوسلیان، محمود شهبازی

3) مرحله اول عملیات بیت‌المقدس در چه تاریخی انجام شد؟

۱- ۲ خرداد ۱۳۶۱
۲- ۱۰ اردیبهشت ۱۳۶۱
۳- ۲۵ اردیبهشت ۱۳۶۱
۴- ۳۰ خرداد ۱۳۶۱

4) جمله "خرمشهر را خدا آزاد کرد" اولین بار توسط چه کسی به سرلشکر رشید گفته شد؟ *

۱- حضرت امام خمینی(رحمة الله علیه)

۲- امام خامنه‌ای (مد ظله العالی)

۳- شهید احمد کاظمی

۴-احمد متوسلیان

* . (لینک دانلود از اینجا یا اینجا)کاربران محترم می‌توانید برای پاسخ به سوال چهارم از فایل صوتی مکالمه بی‌سیم فرماندهان در لحظات فتح خرمشهر استفاده نمایید.

چگونگی ارسال پاسخ: برای ارسال پاسخ نیاز به هیچ توضیح و متنی نیست. شما صرفاً باید به ترتیب، در هر خط، شماره پاسخ صحیح را به شماره ۳۰۰۰۸۹۰۰۱۹۱۰۸۴ ارسال نمایید. مثلا اگر فرض کنیم پاسخ صحیح تمامی سوالات گزینه ۱ باشد، شما به این صورت متن پیامک را تایپ و ارسال نمایید:

۱

۱

۱

۱

نکته‌ی مهم: پیامک‌هایی که دارای توضیحات اضافه باشند توسط سیستم خوانده نخواند شد.

دهکده جهانی واقعیت پیدا خواهد کرد، چه بخواهیم و چه نخواهیم. این حقیقت تنها ما را که شهروندان مطیعی برای این دهکده بزرگ نیستیم مضطرب نمی داردو بلکه غرب را هم چه بسا بیش تر از ما به اضطراب می اندازد. ما شهروندان مطیعی برای دهکده جهانی نیستیم؛ این سخن نیاز به کمی توضیح دارد.
شهروندِ مطیع کسی است که وجود فردی اش مستحیل در جامعه ای است که پیرامون او وجود دارد. اعتراضی ندارد. استدلال های رسمی را می پذیرد و در صدق گفتار سیاستمداران تردید روا نمی دارد. تا آنجا تسلیم قوانین محلی است که عدالت را نه قبله قانون، که تابع آن می بیند. به آنچه فرا می خوانندش روی می آورد و از آنچه باز می دارندش پرهیز می کند. دروازه های گوش و چشم و عقلش برای پیام های پروپاگاندا باز است و مثلاً در ایران خودمان وقتی می شنود که «بانک فلان، بانک شماست »، باور می کند و پولش را در بانکی انبار می کند که جایزه بیش تری می دهد… و از این قبیل. و خوب! دهکده جهانی هم برای آنکه سر پا بماند به شهروندان مطیعی نیاز دارد که سرشان در آخور خودشان باشد.

در آغاز دهه هشتاد میلادی واقعه بسیار شگفت آوری در کره زمین روی داد که غرب را از خواب غفلتی که به آن گرفتار آمده بود خارج کرد. در نقطه ای از کره زمین که یکی از غلامان خانه زاد کاخ سفید حکومت می کرد، ناگهان میلیون ها نفر از مردم از خانه ها بیرون ریختند و فارغ از ملاحظات و معادلات غریزی مربوط به حفظ حیات، سینه در برابر گلوله ها سپر کردند و ارتشی هم که ده ها میلیارد دلار خرج آن شده بود به انفعالی گرفتار آمد که چاقو در برابر دسته خویش دارد: چاقو دسته اش را نمی برد. مردم چه می خواستند؟ عجیب اینجاست. مردم چیزی می خواستند که هرگز با عقل حاکم بر دنیای جدید جور در نمی آمد: حکومت اسلامی. نمونه ای هم که برای این حکومت سراغ داشتند به سیزده قرن پیش باز می گشت. مردم ایران این « پیام » را از کدام رادیو و تلویزیون، فیلم و یا تئاتری گرفته بودند؟ این پرسشی بود که غرب نمی توانست به آن جواب گوید. مهم نیست که غرب این نوع حرکت های اجتماعی را چه می نامد: بنیادگرایی، ارتجاع و یا هر چیز دیگر… مهم این است که این واقعه نشان داد « حصارهای اطلاعاتی قابل اعتماد نیستند. »

ببینید! واقعه شگفت آوری که رخ داده بود این بود که غرب ناگهان خود را نه با کشور جشن هنر شیراز و آربی آوانسیان و « اسرار گنج دره جنی » و « دایی جان ناپلئون » و جشن های دوهزار و پانصد ساله و فریدون فرحزاد… که با کشور سید مجتبی نواب صفوی و حاج مهدی عراقی روبرو یافت. و انقلاب اسلامی در داخل مرزهای « سپهر اطلاعاتی » غرب روی داد، در یک جزیره ثبات. و پیروز هم شد.

مهم اینجاست که واقعه ای نظیر این باز هم در هر نقطه دیگری از جهان می تواند روی دهد. من شهر « دوشنبه » را پیش از آنکه به تسخیر رحمان نبی اُف و ارتش سرخ در آید دیده بودم. در آنجا با روشنفکرانی آشنا شدم که تو گویی از زمان سامانیان آمده بودند و در نماز جمعه در صف نمازگزارانی ایستادم که خارج از آتمسفر رسانه های گروهی و در عصر ابو حنیفه می زیستندو و هم اکنون مگر در شرق اروپا و در میان مسلمانان حوزه بالکان چه می گذرد؟ تصویری که ما در مجله « سوره » چاپ کردیم بسیار گویاست: جوانی با گیسوان بلند و عینک رمبویی پیشانی بندی بسته است که روی آن نوشته: « الله اکبر، جهاد ». و این واقعه در میان مرزهای کنترل شده سپهر اطلاعاتی غرب روی داده است؛ و مگر جایی در کره زمین هست که بیرون از این مرزها باشد؟

دهکده جهانی واقعیت پیدا کرده است، چه بخواهیم و چه نخواهیم، و ماهواره ها مرزهای جغرافیایی را انکار کرده اند. این همان دهکده ای است که گرگوار سامسا در آن چشم باز کرده است. این همان دهکده ای است که مردمانش صورت مسخ شده « کرگدن » های اوژن یونسکو را پذیرفته اند. همان دهکده ای که مردمانش « در انتظار گودو » هستند. این همان دهکده ای است که در آن مردمان را به یک صورتِ واحد قالب می زنند و هیچ کس نمی تواند از قبول مقتضیات تمدن تکنولوژیک سر باز زند. این همان دهکده ای است که بر سر ساکنانش آنتن هایی روییده است که یکصد و پنجاه کانال ماهواره ها را مستقیماً دریافت می کنند. این همان دهکده ای است که در آن روبوت ها عاشق یکدیگر می شوند. این همان دهکده ای است که در آن « ترمیناتور دو » به سی سال قبل باز می گردد و خودش را از بین می برد. این همان دهکده ای است که در آن «بَت من » و « ژوکر » با هم مبارزه می کنند. این همان دهکده ای است که در تلویزیون هایش دختران شش ساله را آموزش جنسی می دهند، همان دهکده ای که در آن گوسفندهایی با سر انسان و انسان هایی با سر خوک به دنیا می آیند. این همان دهکده ای است که در آن تابلوی « مسیح از ورای ادرار » ماه ها توجهات همه رسانه های گروهی را به خود جلب می کند. این همان دهکده ای است که در آن دویست و چهل و شش نوع تجاوز جنسی رواج دارد… اما عجیب اینجاست که باز هم این همان دهکده ای است که در زیر آسمانش بسیجیان رَمل های فکه زیسته اند، همان دهکده جهانی که در نیمه شب هایش ماه، هم بر کازینوهای « لاس وِگاس » تابیده است و هم بر حسینیه « دوکوهه » و گورهایی که در آن بسیجیان از خوف خدا و عشق او می گریسته اند. دنیای عجیبی است، نه؟

بیش از یک قرن است که علی الظاهر هیچ تمدنی جز تمدن غرب در سراسر سیاره زمین وجود ندارد. همه جا در تسخیر این صورت از حیات بشری است که تمدن غرب با خود به ارمغان آورده است. هیچ یک از اُمم عالم نتوانسته اند نه در زبان، نه در فرهنگ، نه در معماری، نه در حیات اجتماعی و نه در زندگی فردی، خود را از تأثیرات تمدن غرب دور نگاه دارند. و اکنون که با وجود ماهواره ها، مرزهای جغرافیایی نیز انکار شده است آینه جادو در یکایک خانه های این دهکده به هم پیوسته جهانی نفوذ کرده است، عقل سطحی چنین حکم می کند که دیگر هیچ چیز نمی تواند حکومت جهانی مفیستوفلس را حتی به لرزه بیندازد، چه رسد به آنکه آن را به انقراض بکشاند. اما چنین نیست.

میلان کوندرا در کتاب « هنر رُمان » از تناقض هایی خاصّ این آخرین دوران تمدن غرب نام می برد که آنها را « تناقض های پایانه ای » می خواند. مثالی که او می آورد می تواند پرده ابهام از این تعبیر به یک سو زند:
در طیّ عصر جدید، عقل دکارتی همه ارزشهای به ارث رسیده از قرون وسطی را، یکی پس از دیگری تحلیل می بـرد. اما، در زمــان پیروزی تــام و تمام عقل، ایــن عنصر غیــر عقلی محض ( قدرتی صرفاً در پی خواست خویشتن ) است که بر صحنه جهان تسلط خواهد یافت، زیرا دیگر هیچ نظامی از ارزشهای مقبول همگان وجود ندارد که بتواند مانع پیشروی آن شود.

اگر واقع گرا باشیم جنگ جهانی دوم را یکی از ترمینال هایی خواهیم یافت که ذات پارادوکسیکال غرب در آن ظهور یافته است. نمی دانم شما جنگ کویت را چگونه تفسیر می کنید، اما من در آن یک تناقض می یابم؛ تناقضی که شاخک های حسّ ششم بسیاری از متفکران غربی – و از جمله نوآم چامسکی – آن دریافت. غرب پیروزی خود را در جنگ کویت در میان یک حسّ اضطراب همگانی جشن گرفت و این اضطراب، از جمله در لوس آنجلس، نشتری شد که دُمل چرکین یک اعتراض واقعی را ترکاند.

غرب ذاتی پارادوکسیکال دارد و این پارادوکس های پایانه ای، سرنوشت محتومی هستند که تمدن امروز به سوی آن راه می سپرده است. انفجار اطلاعات از همین ترمینال هایی است که تناقض نهفته در باطن تمدن امروز را آشکار خواهد کرد. وقتی حصارهای اطلاعاتی فرو بریزد مردم جهان خواهند دید که این دژ ظاهراً مستحکم بنیان هایی بسیار پسیده دارد که به تلنگری فرو خواهد ریخت. قدرت غرب، قدرتی بنیان گرفته بر جهل است و آگاهی های جمعی که انقلاب زا هستند به یکباره روی می آورند؛ همچون انفجار نور. شوروی نیز تا آنگاه که فصل فروپاشی اش آغاز نشده بود خود را قدرتمند و یکپارچه نشان می داد و غرب نیز آن را همچون دشمنی بزرگ در برابر خویش می انگاشت. تنها بعد از فروپاشی بود که باطن پوسیده و از هم گسیخته شوروی آشکار شد.

اکنون در غرب همه چیز با سال های دهه ۱۹۳۰ تفاوت یافته است. مردم با اضطرابی که از یک عدم اطمینان همگانی برمی آید به فردا می نگرند. آنها هر لحظه انتظار می کشند تا آن دژ اطلاعاتی که موجودیت سیاسی غرب بر آن بنیان گرفته است با یک انفجار مهیب فرو بریزد و آن روی پنهان تمدن آشکار شود. برای آنکه ردیف منظم آجرهایی که متکی بر یکدیگر هستند فرو ریزد، کافی است که همان آجر نخستین سرنگون شود. تمدن ها هم پیر می شوند و می میرند و از بطن ویرانه هاشان تمدنی دیگر سر بر می آورد. در آغاز، تمدن با یک اعتماد مطلق به قدرت خویش پا می گیرد و هنگامی که این احساس جای خود را به عدم اعتماد بخشید، باید دانست که موعد سرنگونی فرارسیده است.

و اما درباره خودمان. نباید بترسیم. حصارها تا هنگامی مفید فایده ای هستند که دزدان شب رو بر زمین می زیند، اما آنگاه که دزدان از آسمان فرود می آیند، چگونه می توان به حصارها اطمینان کرد؟ پس باید از این اندیشه که حصارهاییبتوانند ما را از شرّ ماهواره ها محفوظ دارند بیرون شد و « خانه را در دامنه آتشفشان بنا کرد. » باید در روبه رو شدن با واقعیت، به اندازه کافی جرأت و شجاعت داشت. غرب چنین است که در عین ضعف، بیش تر از همیشه رجز می خواند تا خود را در پناه وهم حفظ کند. جنگ کویت چنین بود و بنابراین، تنها اسیران حصارهای توهّم را به وحشت دچار کرد نه آنان که ضعف و پیری این قداره بند مفلوک را در پس اعمال و اقوالش می دیدند. می خواهم بگویم که خود ماهواره، در عالم واقع، آن همه ترس ندارد که طنین این خبر در عالم وهم: « ماهواره دارد می آید. » طنین این خبر تا آنجا هراسناک است که بسیاری، از هم اکنون فاتحه همه چیز را خوانده اند: هویت ملی، اخلاق، زبان فارسی… چنان که بیش از آمدن تلویزیون نیز سخنانی چنین در افواه بود.

ماهواره مظهر آن پیوستگی جهانی است که تمدن جدید انتظارمی برده است. آمریکا نیز مظهر آن اراده جمعی است که همراه با بشر جدید پیدا شده و در جست و جوی قدرت و استیلا، توسعه و اطلاق یافته است. « استیلا » و « ولایت » هم ریشه هستند و اگر بعضی از محققان استیلای غرب را بر عالم « ولایت طاغوت » خوانده اند، تعبیری را می جسته اند که بتواند مفاهیم جدید را در حوزه معرفت دینی معنا کند؛ و چه تعبیر درستی یافته اند. غرب، از همان آغاز، غایتی مگر برپایی یک حکومت جهانی نداشته است و هم اکنون نیز چه آنان که از حاکمیت ماهواره ها به وحشت افتاده اند و چه آنان که مشتاقانه چنین روزی را انتظار می برند، هر دو، حاکمیت ماهواره ها را با حاکمیت جهانی غرب یکسان گرفته اند؛ و هر دو اشتباه می کنند.

مطبوعات جهان درباره امام (ره) نوشتند؛ امام خمینی (ره) شرق را شگفت زده کرد، غرب را لرزاند، عرب را در تنگنا قرار داد و خود بدل به مسئله روز جهان گشت.
سالیان سال فضای کشور را سیاهی و تباهی و ظلم و استبداد فرا گرفته بود و جوّ رعب و وحشت در همه جا سایه گسترده بود، هیچ صدای آزادی به گوش نمی رسید و هر صدای مخالفی را طاغوت در نطفه خفه می کرد و آزادگان در بند و زیر شکنجه های سخت شهید می شدند. حکومت غاصب پهلوی با حمایت نیروی های استعمارگر خارجی به ویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی بر سرنوشت کشور مسلط شده بود. از منابع ملی و منابع عظیم نفتی به خاطر حمایت آنها از رژیم منحوس چشم می پوشید و این منابع ذی قیمت را به رایگان دراختیار آنان می گذاشت. فضای کشور ماتم زده بود، کشور هیچ ابر و باران رحمتی را در افق دید خود تصور نمی کرد ، فضا، فضای ناا میدی بود ولی مومنین در راز و نیاز شبانه خود از خداوند رحمان تقاضای باران رحمت الهی می نمودند و امید به رحمت بی منتهای خداوند منان بسته بودند، چرا که خداوند خود وعده نصرت و پیروزی به بندگان خالص را داده است.

سرانجام در سال ۱۳۲۰ هجری قمری همزمان با سالروز تولد بانوی بزرگوار اسلام حضرت فاطمه زهرا (س)، امام خمینی که به حق موسی زمان بود در خانواده ای روحانی و مجاهد در شهر خمین چشم به جهان گشود و در آنجا رشد یافت و در سال ۱۳۳۷ در سن هفده سالگی جهت تحصیل علوم دینی به حوزه اراک رفت و از محضر آیت الله العظمی حائری استفاده کرد، وقتی آیت الله حائری از اراک به قم جهت تاسیس حوزه علمیه قم عزیمت نمودند امام نیز به دنبال ایشان به شهر مقدس قم مهاجرت کردند و از محضر اساتیدی هچون حائری؛ شاه آبادی و بروجردی کسب فیض نمودند تا خود به درجه استادی مبرّز و توانا نائل آمدند. امام (ره) در درسهایش از محکوم کردن ظلم و استبداد رژیم ا با نداشتند. رفته رفته صدای ضدیت ایشان با حکومت منحوس پهلوی همه جا پیچید و آزادگان از روحانیون گرفته تا دیگر اقشار جامعه را متوجه خود ساخت و همه گرد آن وجود عزیز جمع شدند. امام به مبارزه خود با رژیم طاغوت در اشکال مختلف مثل سخنرانی، اعلامیه و کتاب ادامه دادند. اعتراضات امام زمانی به اوج رسید که در لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی سوگند به قرآن را از شرایط نمایندگی خارج نمودند. در این نقطه بود که خشم و غضب مردم نیز بالا گرفت و موج اعتراضات و اظهار خشم و نفرت به حد اعلا رسید و مخالفت ها با رژیم از منزل امام شروع شد و توسط دیگر روحانیون به سایر اقشار جامعه تسری یافت.

شاه ملعون به مطالبات بحق مردم وقعی نمی نهاد و آنها را مخل امنیت رژیم خود و مانعی در راه سیاست های ضد اسلامی خود می پنداشت و سعی خود را در خفه کردن صدای مردم و حرکت نمودن در مسیر اهداف امپریالیسم و صهیونیسم دو چندان نمود، و با طرح انقلاب سفید قصد انحراف اذهان عمومی را داشت، لیکن برای ملت خدعه و نیرنگ رژیم کارساز نبود و امت همانند آتشفشان به خروش آمد وهیچ قدرتی توان مقابله با سیل ویرانگر ملتی ستمدیده بر علیه استبداد و الحاد را نداشت. اقداماتی چند از سوی رژیم برای متوقف کردن نهضت صورت گرفت، اقداماتی چون کشتار مدرسه فیضیه که صرفاً شعله های این خشم را تند و تیز تر کرد . امام در واکنش به این کشتارهای خشم خود را مستقیماً متوجه شخص شاه نموده و هدف را سرنگونی او و رژیمش شناسایی و تعریف کردند.

رژیم برای مقابله با این سیل توفنده امام را تبعید کرد به این خیال که نهضت در نبود قطب آن فرو می پاشد. امام (ره) ۱۴ سال را در عراق گذراندند و در این مدت چشم بر هم نمی گذاشت مگر با این هدف که ظلم و استبداد را ریشه کن کند. امام راحل پس از ممانعت رژیم بعث از ادامه فعالیت های ایشان در رهبری مبارزات اسلامی برای هدایت نهضت راهی کویت شدند ولی وضعیت منطقه اجازه اقامت را به امام نداد و ناچاراً امام راحل راهی پاریس شدند. در پاریس فشارهای وارد شده نیز نتوانست سد راه رهبری امام شود، ایشان از امکانات رسانه ای غرب با هوشیاری تمام حداکثر استفاده را در جهت افشای ظلم و استبداد رژیم و نشان دادن چهره زشت نظام حاکم به جهانیان، نمودند و با اعلامیه ها و پیام هایی که از طریق نوار کاست تهیه می شد توانستند مردم منتظر و انقلابی را به حرکت درآورند، تظاهرات میلیونی مردم در سال ۵۷ به راه افتاده بود و رژیم با حربه تغییر دولتها سعی داشت تا تقصیر را به دوش دولتها بیندازد و با تغییر نخست وزیر های مختلف شخصیت واقعی خود را مخفی نگه دارد. ولی مردم عامل اصلی سیه روزی های خود را شاه می دانستند و بر شعار سرنگونی رژیم سلطنت و محاکمه شاه خائن ایستادند و از شعارهایی خود کوتاه نیامدند تا اینکه وی ناچاراً از کشور گریخت به این امید که دوباره آمریکا به کمک عوامل داخلی بتواند همچون سال ۱۳۳۲ با یک کودتا، قیام مردمی را تباه سازد و بتواند به کشور بازگردد. با فرار کردن شاه، مردم امید و انگیزه بیشتری برای مقاومت پیدا کردند و ته دل طرفداران رژیم خالی شد امام که نمی توانستند نسبت به سرنوشت قیام مردم بی تفاوت بمانند فرصت راغنیمت شمرده و تصمیم به بازگشت به ایران را گرفتند.

۲۲ بهمن سال ۵۷، ورود امام (ره) به ایران همچون بازگشتن خون به رگ های منجمد یکایک مردم مشتاق ایران بود که سالها در آرزوی حکومتی اسلامی بودند که تحت لوای یک فقیه الهی اداره شود. ورود امام به کشور نوید بخش دوره ای تازه از رونق و شکوفایی معنوی و مادی بود و همچنین پایانی بود بر ناکامی ها و سرخوردگی ها. ایشان غرور ملی و عزت اسلامی را به کشور بازگرداندند، امام آمد و همراه خود ندای مبارک رهایی و بانگ خوش آهنگ استقلال و آزادی و زنده باد اسلام را زنده کرد، او سوار یکه تاز و پیشاهنگ و بیدارگر اسلام ناب محمدی (ص) در قرن بیستم بود، او تجسم همه آرمانها و آرزوهای دیرینه امت، بلکه همه مستضعفین جهان بود. روز ۱۲ بهمن امام بر زمینی گام نهاد که از خون جوانان دلاورش هزاران لاله روییده بود و میلیون ها مرد و زن عاشق اسلام و ایران از کودک و جوان و پیر با هر قومیت و زبانی آمدند تا از میدان آزادی تا بهشت زهرا (س) آغوش خود را برای استقبال از موسی زمان بازکنند ومشتاقانه برای دیدن مردی که خاطره رنج طاقت فرسای یک ملت را به دوش می کشید و رهایی همه ملتها از رنج جباران عالم را فریاد می زد، لحظه شماری می کردند.

ای امام و پیشوای ما، دشمن سعی کردتا تو را از امت جدا کند و تبعید نماید تا بلکه نام بلند آوازه تو را از لابلای کتاب ها، روزنامه ها و منبرها پاک کند تا شاید نام تو از اذهان امت پاک شود. اما آنها نمی دانستند که اگر خدا بخواهد مقام و منزلت بنده ای را ارتقاء دهد، کیست که مانع کار شود. آری، حضور نام تو ای خمینی کبیر هر روز در دلهای ما عزیز تر گردید. آنهایی که حتی تو را و حتی عکس تو را ندیده بودند، شیفته راه تو شدند چرا که در روایات دینی شنیده بودند که روزی مردی از اهل قم برای احیاء اسلام به پا خواهد خاست ( رجل م ن اهل قم، بحار الانوار، جلد ۶۰، ص ۲۱۶) و مردم را به حق فرا می خواند، گروهی با او همراهی می کنند که چونان قطعه های از آهن محکم باشند، تند بادها آنان را تکان ندهد و از جنگ به ستوه نیایند و از چیزی ترسی به دل راه ندهند و با توکل بر خداوند به پیش می تازند و همواره پیروزی نهایی از آن پرهیزگاران است.

امام آمد و با حمایت ملت رژیم شاهنشاهی را برچید و نظام مقدس اسلامی را بر پا کرد و مردم سالاری دینی را پایه گذاری کرد و طی ده سال با همه دشمنی ها و کارشکنی های استکبار جهانی و تحمیل جنگ هشت ساله، انقلاب اسلامی را با رهبری پیامبر گونه خود توانست به سر منزل مقصود برساند ولی دریغ و صد افسوس که زود از میان ما رفت، اما خدای را شکر که خلف صالح او حضرت آیت الله خامنه ای بیست و دو سال با همان صلابت و اقتدار راه انقلاب را با انرژی بیشتری به پیش بردند. امروز انقلاب اسلامی به مراتب قوی تر و شکوفا تر از گذشته به راه خود ادامه می دهد تا زمینه ساز ظهور حضرت قائم (عج) و حکومت عدل جهانی بر پا شود.

ابعاد گسترده شخصیت امام خمینی (ره) چنان والا و ناشناخته است که هر چه زمان می گذرد، پرده از اسرار ناشناخته آن خورشید آسمان تشیع برداشته می شود و اگر چه هنوز ما در شعاع تابش آن نور ناب فرصت اندیشیدن به عمق وجود او را نیافته ایم اما با مطالعه نظرات دیگران راجع به امام راحل می توانیم پی به شخصیت عظیم او ببریم.
مقام معظم رهبری، حضرت آیت الله خامنه ای، در مورد شخصیت امام معتقدند که، او ما را زنده کرد و به حرکت درآورد و ما توانستیم به کمک وجود او به ارزش جغرافیایی وتاریخی کشورمان و به حقیقت فرهنگ گذشته، قرآن و ملت خود پی ببریم. امام به اسلام عزت بخشید و پرچم قرآن را در جهان به اهتزاز در آورد. الحق شخصیت آن عزیز یگانه، شخصیتی است دست نیافتنی و جایگاهش دور از تصور و اساطیر گونه بود.

امام خمینی (ره) یک حقیقت همیشه زنده است، راه او، راه ما، هدف او، هدف ما و رهنمود او، مشعل فروزنده ی ما است. امام خمینی (ره) علی الظاهر مدرسی بودند و در مسجد سلماسی تدریس می فرمودند، اما اخلاص، صفای باطن و رابطه معنوی و پیوند مستحکم میان ایشان و خدای مقلب القلوب موجب شد که ایشان دستی نیرومند برای برافکندن بنیاد ارزشهای مادی شود.
رهبر معظم انقلاب می فرمایند، من ده ساله اول انقلاب را به خاطر حضور امام در آن، یک دوران استثنائی می دانم. او نعمت بسیار بزرگی بود و افسوس که از نزد ما رفت. اگر چه جای خالی امام برای ما سخت و تلخ است، اما میراث گرانبهای معمار بزرگ انقلاب، امام خمینی (ره) حفظ خواهد شد.

آیت الله العظمی گلپایگانی بعد از فوت امام (ره) بیان داشتند که، شخصیتی دعوت حق را لبیک اجابت گفت که با مجاهدت بزرگ و فداکاری ها و رهبری های قاطع و محکم خود، اسلام را در عالم معاصر زنده کرد و ندای تکبیر و توحید را به گوش جهانیان رسانید و مجد و عظمت مسلمانان را به آنان باز گرداند و فریاد کوبنده اش دلهای مستکبران ابر قدرت را به لرزه در آورد.
آیت الله العظمی اراکی نیز بیان داشتند که، کارهای این مرد ( امام خمینی) فقط و فقط برای خداست، این مرد از آن کسانی است که اگر در روز عاشورا بود، هفتاد و دو تن، هفتاد و سه تن می شدند. روزنامه تشرین ( چاپ دمشق) بعد از وفات امام در مقاله ای چنین نگاشت، جهان اسلام شخصیتی را از دست داد، که تاریخ نظیر او را کمتر به خود دیده است. امام خمینی با روح بلند و با درک عمیق مسئولیت خود در برابر تاریخ، انقلاب بزرگی را علیه شاه، که هم پیمان با امپریالیزم و صهیونیسم بین المللی بود بر قرار ساخت. او کاروان انقلاب اسلامی را با درایت و تدبیر از میان طوفان ها، شنزارها و صحراهای مخوف جهان متلاطم امروز به سوی نور، هدایت کرد. امروز امام در میان امت خود نیست، اما او خطی را ترسیم کرد، که به عنوان منشور ابدی و جاودانه انقلاب باقی خواهد ماند و این منشور مبارزه مستمر با ظلم، نژاد پرستی، استعمار و صهیونیسم است.

عظمت شخصیت امام به حدی بود که حتی رسانه های غربی نیز نتوانستند از کنار او به راحتی عبور کنند و بعد از وفات امام بسیاری از این رسانه ها به بزرگی شخصیت امام معترف گشتند. تلویزیون بی بی سی بعد از وفات امام بیان داشت که در طول تاریخ معاصر تنها مردان معدودی بودند که توانستند در مدتی کوتاه این چنین گسترده بر سیر حوادث تاثیر گذارند.
هفته نامه آبزرور چاپ لندن رمز توفیق امام خمینی را خلوص عقیده و تقابل عقیدتی با ولنگاری های غرب می داند که همین رمز توفیق ایشان و احساس اقتدار پیروان است.

روزنامه ال پائیس چاپ مادرید نیز بعد از فوت امام نوشت، امام خمینی شخصیتی همیشه پیروز بود. راز پیروزی امام خمینی در شخصیت و خمیره او بود، همان خمیره ای که تمام شخصیت های بزرگ مذهبی باید داشته باشند. و آن مقاله این چنین ادامه یافت که، امام خمینی (ره) فوت کرد، اما راه آن خدا شناس اهل قم ادامه خواهد داشت. امروز تاثیرات پیام امام در الجزایر، تونس، مصر، فلسطین حتی آنها که داری اکثریت سنی مذهب هستند به چشم می خورد. مجله اشپیگل نیز چنین نوشت که، فقط امام خمینی بوده است که به اعتراف حتی دشمنانش در تمامی عمرش یک زندگی همراه با تواضع و محقر و دور از هر گونه تمایلات و تجملات دنیوی داشته است و کوچک ترین لکه سیاهی در شرح حال زندگیش دیده نمی شود.

توصیفات و تعاریف شخصیت ها و نشریه ها و رسانه های شرقی و غربی در باب امام خمینی (ره) بسیار است ولی قدر و قیمت یافتن امام به دلیل این توصیفات و تمجید ها نیست. امام راه انبیاء و اولیاء خداوند سبحان را رفت و زندگی خود را در این راه وقف نمود و از این رو بود که باری تعالی نام و یاد و راهش را جاودانه ساخت. به حق امام یک حقیقت همیشه زنده بوده و هست و راهش در ایران اسلامی به فضل خداوند ادامه خواهد یافت.

متن این بیانیه که به امضای سایت بچه‌های قلم نیز رسیده، در ادامه آمده است:

بسم الله الرحمن الرحیم

«صبغة اللّه ومن احسن من اللّه صبغة ونحن له عابدون»

تنها رنگ خدایى را بپذیرید. چه رنگى از رنگ خدایى بهتر است؟ و ما منحصرا او را پرستش مى کنیم. (بقره- آیه ۱۳۸)

خبر انحلال خانه سینما از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در واپسین روزهای هفته گذشته بازتاب های مختلفی را در پی داشت. متاسفانه در میان این سیل بازتاب ها شاهد عقده گشائی های سخیفی نسبت به نظام اسلامی و دولت بودیم که نشان از آتش زیر خاکستر به ظاهر آرام داشت.

مسئله انحلال خانه سینما به معنای تعطیلی سینما نبود که اگر چنین تصور شود، با تمام تلاش های جمهوری اسلامی در طول سه دهه برپائی جشنواره بین المللی فجر که هر ساله رو به بهبود است می توان خلاف آن را ثابت نمود.

بلکه مسئله انحلال تشکلی است که نه تنها به وظیفه اصلی خود که رسیدگی به امور صنفی سینما گران و بهبود کیفی و کمی سطح سینمای پایبند به فرهنگ و مذهب و ملیت ماست، نمی رسد. بلکه در کمال بی انصافی حامی و مدافع مخالفان و معاندان این مرز و بوم شده است.

ای کاش اهالی خانه سینما منصف می بودند و همانطور که توجهی به انقلاب و سینماگران انقلابی ندارند، به همان تناسب هم فضا برای بروز و ظهور اندیشه و رویکرد های معارض با انقلاب اسلامی ایجاد نمی کردند. همانطور که رهبر حکیم و فرزانه انقلاب در دیدار با هنرمندان سینما و تلویزیون در تیرماه سال گذشته فرمودند: " هنر نمایشى – بخش سریال و فیلم – امروز براى ما از همیشه مهم‌تر است. من به هیچ وجه یک نگاه مسامحى و گذرا و بارى به هر جهتى نسبت به تلویزیون ندارم. هنرهاى نمایشى خیلى مهمند؛ ابعاد تأثیرگذارى و فرهنگ‌سازى هنرهاى نمایشى خیلى وسیع است و امروز ما به عنوان یک ملتى که چون زنده است، چون حرف دارد، چون احساس هویت و وجود میکند، پس دشمن‌هاى بزرگى هم دارد، مواجهیم با دشمنى‌هائى از راه‌هاى مختلف، به شیوه‌های مختلف و از جمله به شیوه‌ى استفاده‌هاى هنرى و بیش از همه، هنر نمایش."

اگر دست انقلاب را در این مسیر پر فراز و نشیب مبارزه با استکبار جهانی نمی گیرید، لااقل پای انقلاب را نگیرند و سنگ راه نشوید.

چگونه انتظار دارید که حاکمیت تنها تماشاگر باشد و در حالیکه مشکلات صنفی اهالی نجیب سینما بیداد می کند و شما را در حال برگزاری جشن ها و گردهمایی های آن‌چنانی ببیند و دم بر نیاورد؟

جشن ها و گردهمایی هایی که با حضور عده ای خاص که غالباً ساکن مناطق خاصی از تهران هستند و خود را نماینده کل سینمای کشور دانسته و خود را منعکس کننده تمام دغدغه های ملت شریف ایران در سینما می دانند!

مردم ایران همانانی هستند که در حمایت از این نظام مقدس در سی انتخابات برگزار شده در کشور حاضر بودند و در سرما و گرما در صحنه ها حاضر بودند و عزیزان‌شان را در راه دفاع از این انقلاب تقدیم کرده اند. لطفا نگاهی به رفتار و آثار خود بیاندازید تا ببینید که تا چه حد از این مردم و دغدغه های آنها فاصله دارید؟

ای کاش به بیانات رهبر معظم انقلاب توجهی می کردید و لاقل به منافع ملی پایبند می بودید. منافع امروز ما چیزی جدای از انقلاب اسلامی نیست و اگر حامی انقلاب و ملت نیستید، پس لطفا روبروی آنها نایستید و فرصت خدمت به
اهالی سینما را از دیگران که قصد بهبود سینمای هم رنگ با فرهنگ و مذهب این ملت را دارند، دریغ نکنید.

امضا کنندگان این بیانه با تاکید بر پیگیری جدی مطالبات رهبر معظم انقلاب اسلامی نسبت به رویکرد انقلابی با حفظ هویت ملی در سینما، از اقدام انقلابی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی حمایت خود را اعلام می دارند.

والسلام من اتبع الهدی

این بیانیه تاکنون به امضای این خبرگزاری ها و سایت های خبری رسیده است:

رجانیوز – مشرق – بولتن نیوز – خبرگزاری رسا – خبرگزاری شبستان – خبرنامه دانشجویان ایران – خبرگزاری دانشجو – شبکه خبری سینمای ایران – صراط – بی‌باک – ۵۹۸ – شیعه آنلاین – البرز نیوز – آتی‌نیوز – تعامل – عماریون – افق‌ نیوز – صداقت نیوز – کاج نیوز – همراهان نیوز - موسسه اطلاع رسانی تبیان – راز ۵۷ – و بچه‌های قلم.

مجاهدت به نفع انسان
در شرائط فتنه، کار دشوارتر است؛ تشخیص دشوارتر است. البته خداى متعال حجت را همیشه تمام میکند؛ هیچ وقت نمیگذارد مردم از خداى متعال طلبگار باشند و بگویند تو حجت را براى ما تمام نکردى، راهنما نفرستادى، ما از این جهت گمراه شدیم. در قرآن مکرر این معنا ذکر شده است. دست اشاره ى الهى همه جا قابل دیدن است؛ منتها چشم باز میخواهد. اگر چشم را باز نکردیم، هلال شب اول ماه را هم نخواهیم دید؛ اما هلال هست. باید چشم باز کنیم، باید نگاه کنیم، دقت کنیم، از همه ى امکاناتمان استفاده کنیم تا این حقیقت را که خدا در مقابل ما قرار داده است، ببینیم.
مهم این است که انسان این مجاهدت را بکند. این مجاهدت به نفع خود انسان است؛ خداى متعال هم در این مجاهدت به او کمک میکند. نوزده دىِ مردم قم در سال ۵۶ از این قبیل بود، نهم دىِ امسالِ آحاد مردم کشور – که حقیقتاً این حرکت میلیونى فوق‌‌العاده ى مردم حرکت عظیمى بود – از همین قبیل است، و قضایاى گوناگونى که ما در طول انقلاب از این چیزها کم نداشتیم. این مجاهدت، راه را به ما نشان میدهد.
بیانات در دیدار مردم قم در سالگرد قیام نوزدهم دى ماه ۱۹/۱۰/۱۳۸۸

حجت بر همه تمام شد
یک نکته را هم به جوانان عزیز انقلابى، به فرزندان عزیز انقلابى خودم، به فرزندان بسیجى – از زن و مرد – عرض بکنم: جوانان از اطراف و اکناف کشور، از آنچه که تهتّک بیگانگان از ایمان دینى به گوششان میخورد یا با چشمشان مى‌‌‌‌بینند، عصبانى هستند؛ وقتى مى بینند روز عاشورا چگونه یک عده‌‌‌‌اى حرمت عاشورا را هتک میکنند، حرمت امام حسین را هتک میکنند، حرمت عزاداران حسینى را هتک میکنند، دلهاشان به درد مى‌‌‌‌‌آید، سینه‌‌‌‌‌هاشان پر میشود از خشم؛ البته خوب، طبیعى هم هست، حق هم دارند؛ ولى میخواهم عرض بکنم جوانهاى عزیز مراقب باشند، مواظب باشند که هرگونه کار بى رویه‌‌‌اى، کمک به دشمن است. اینجا جوانها تلفن میکنند – میفهمم من، میخوانم، غالباً تلفنها و نامه ها را خلاصه میکنند، هر روز مى آورند، من نگاه میکنم – مى بینم همین طور جوانها گله‌‌‌‌‌مند، ناراحت و عصبانى؛ گاهى هم از بنده گله میکنند که چرا فلانى صبر میکند؟ چرا فلانى ملاحظه میکند؟ من عرض میکنم؛ در شرائطى که دشمن با همه‌‌‌ى وجود، با همه‌‌‌‌ى امکاناتِ خود درصدد طراحى یک فتنه است و میخواهد یک بازى خطرناکى را شروع کند، باید مراقبت کرد او را در آن بازى کمک نکرد. خیلى باید با احتیاط و تدبیر و در وقت خودش با قاطعیت وارد شد. دستگاه‌‌‌‌هاى مسئولى وجود دارند، قانون وجود دارد؛ بر طبق قانون، بدون هیچگونه تخطى از قانون، بایستى مُرّ قانون به صورت قاطع انجام بگیرد؛ اما ورود افرادى که شأن قانونى و سمت قانونى و وظیفه ى قانونى و مسئولیت قانونى ندارند، قضایا را خراب میکند. خداى متعال به ما دستور داده است: «و لایجرمنّکم شنئان قوم على ان لاتعدلوا اعدلوا هو اقرب للتّقوى». بله، یک عده‌‌‌‌اى دشمنى میکنند، یک عده‌‌‌‌اى خباثت به خرج میدهند، یک عده اى از خباثت‌‌‌کنندگان پشتیبانى میکنند – اینها هست – اما باید مراقب بود. اگر بدون دقت، بدون حزم، انسان وارد برخى از قضایا بشود، بى‌‌‌‌گناهانى که از آنها بیزار هم هستند، لگدمال میشوند؛ این نباید اتفاق بیفتد. من برحذر میدارم جوانهاى عزیز را، فرزندان عزیز انقلابىِ خودم را از اینکه یک حرکتى را خودسرانه انجام بدهند؛ نه، همه چیز بر روال قانون.
مسئولین کشور بحمداللَّه چشمشان هم باز است، مى‌‌‌‌بینند؛ مى‌‌‌‌بینند مردم در چه جهتى دارند حرکت میکنند. حجت بر همه تمام شده است. حرکت عظیم روز چهارشنبه‌ى نهم دى ماه حجت را بر همه تمام کرد. مسئولین قوه‌‌‌‌‌ى مجریه، مسئولین قوه‌‌‌ى مقننه، مسئولین قوه‌‌‌‌ى قضائیه، دستگاه‌‌‌هاى گوناگون، همه میدانند که مردم در صحنه‌‌‌اند و چه میخواهند. دستگاه‌‌‌‌‌‌ها باید وظائفشان را انجام بدهند؛ هم وظائفشان در مقابل آدم مفسد و اغتشاشگر و ضدانقلاب و ضدامنیت و اینها، هم وظائفشان در زمینه‌‌‌ى اداره‌‌‌‌‌‌ى کشور.
بیانات در دیدار مردم قم در سالگرد قیام نوزدهم دى ماه ۱۹/۱۰/۱۳۸۸

راه انقلاب این است
بدخواهانى که سى سال است علیه این انقلاب و علیه این مردم هر کارى توانستند، کردند، اینها هم فرصت را مغتنم شمردند و با تبلیغاتِ خودشان وارد میدان شدند. بیش از این، کارى نمیتوانستند بکنند. اگر آمریکائى‌ها و انگلیسى‌ها و صهیونیستها میتوانستند نیرو وارد خیابانهاى تهران بکنند، یقین بدانید میکردند. اگر برایشان امکان داشت که با حضور وابستگان و مزدوران خودشان از خارج، عرصه را آنچنان که میخواهند، هدایت کنند، میکردند. منتها میدانستند که این کار به ضررشان تمام میشود. تنها کارى که میتوانستند بکنند، این بود که در صحنه‌ى تبلیغات، در صحنه‌ى سیاست جهانى، از آشوبگر، از اغتشاشگر حمایت کنند. رؤساى جمهور کشورهاى مستکبر در این قضیه وارد میدان شدند؛ اغتشاشگران خیابانى و خرابکارانى را که با آتش زدن میخواهند موجودیت خودشان را نشان بدهند، ملت ایران نامیدند؛ شاید بتوانند اوضاع را آنچنان که طبق میل خودشان است، در افکار عمومى دنیا و کشورمان تصویر و ترسیم کنند؛ اما شکست خوردند.
قوى‌ترین و آخرین ضربه را ملت در روز نهم دى و بیست و دوى بهمن وارد کرد. کار ملت ایران در بیست و دوم بهمن، کار عظیمى بود؛ نُه دى هم همین جور. یکپارچگى ملت آشکار شد. همه‌ى کسانى که در عرصه‌ى سیاسى به هر نامزدى رأى داده بودند، وقتى دیدند دشمن در صحنه است، وقتى فهمیدند اهداف پلید دشمن چیست، نسبت به آن کسانى که قبلاً به آنها خوشبین هم بودند، تجدید نظر کردند؛ فهمیدند که راه انقلاب این است، صراط مستقیم این است. در بیست و دوى بهمن، ملت همه با یک شعار وارد میدان شدند. خیلى تلاش کردند، شاید بتوانند بین ملت دودستگى ایجاد کنند؛ اما نتوانستند. و ملت ایستاد؛ این پیروزى ملت بود. از بیست و دوم خرداد تا بیست و دوم بهمن – هشت ماه – یک فصل پرافتخار و پرعبرتى براى ملت ایران بود؛ این یک درس شد. آگاهى جدیدى به وجود آمد. فصل تازه‌اى در بصیرت ملت ایران گشوده شد. این یک زمینه‌ى بسیار مهمى است. باید بر اساس این زمینه، حرکت کنیم.
بیانات در اجتماع زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی  01/01/1389

لحظه‌ی نیازها
شوراى شما بحمدالله این خصوصیت را داشته است. دلائل زیادى هم براى این هست؛ آخرى‌اش همین نهم دى است؛ قبلش – ده سال قبل از این – ۲۳ تیر است که اشاره فرمودند؛ آن روز هم نیاز لحظه‌ها بود؛ این یک کار متعارف و معمولى نبود. راهپیمائى مردم در بیست و دوى بهمن با همه‌ى عظمتى که دارد – که حالا عرض خواهم کرد – یک کار متعارف است، یک کار روان‌شده است، شناخته‌شده است، متوقع است که انجام بگیرد و انجام میگیرد؛ اما بیست و سه‌ى تیر در سال ۷۸، یک کار متعارف نبود، یک کار متوقع نبود؛ اهمیت داشت که این مجموعه بداند و بفهمد که این کار در آن شرائط، لازم است و آن را انجام بدهد. کار نهم دى ماهِ امسال هم همین جور بود. شناختن موقعیت، فهمیدن نیاز، حضور در لحظه‌ى مناسب و مورد نیاز؛ این اساس کار است که مؤمن باید این را هم با خود همراه داشته باشد تا بتواند وجودش مؤثر بشود؛ آن کارى را که باید انجام بدهد، بتواند انجام بدهد. خوب، الحمدلله شوراى هماهنگى تبلیغات این خصوصیت را داشته است، نشان داده است؛ هم در دهه‌ى اول، در اوضاع و احوال گوناگون آن دهه – در دوران دفاع مقدس، قبل از دفاع مقدس، بعد از دوران دفاع مقدس – هم بعد از رحلت امام در مناسبتهاى مختلف که قله‌هائى را در تاریخ ما به وجود آورد. یکى از این قله‌هاى فراموش نشدنى، همین نهم دى امسال بود.
بیانات در دیدار با اعضای شوراى هماهنگى تبلیغات اسلامى  29/10/1388

یک حرکت بدون فراخوان
راز ماندگارى این انقلاب، اتکاى به ایمانهاست؛ اتکاى به خداست. لذا شما مى‌بینید آن روزى که توده‌ى عظیم مردم در سرتاسر کشور احساس کنند که دشمنى‌اى متوجه انقلاب است، احساس کنند که دشمنىِ جدى‌اى وجود دارد، بدون فراخوان حرکت میکنند مى‌آیند. روز نهم دى شما دیدید در این کشور چه اتفاقى افتاد و چه حادثه‌اى پیش آمد. دشمنان انقلاب که همیشه سعى میکنند راهپیمائى‌هاى میلیونى را بگویند چند هزار نفر آمده‌اند – تحقیر کنند، کوچک کنند – اعتراف کردند و گفتند در طول این بیست سال، هیچ حرکت مردمى‌اى به این عظمت در ایران اتفاق نیفتاده است؛ این را نوشتند و گفتند. آن کسانى که سعى در کتمان حقائق درباره‌ى جمهورى اسلامى دارند، این را گفتند. علت چیست؟ علت این است که مردم وقتى احساس میکنند دشمن در مقابل نظام اسلامى ایستاده است، مى‌آیند توى میدان. این حرکتِ ایمانى است، این حرکتِ قلبى است؛ این چیزى است که انگیزه‌ى خدائى در آن وجود دارد؛ دست قدرت خداست، دست اراده‌ى الهى است؛ این چیزها دست من و امثال من نیست. دلها دست خداست. اراده‌ها مقهور اراده‌ى پروردگار است. وقتى حرکت خدائى شد، براى خدا شد، اخلاص در کار بود، خداى متعال اینجور دفاع میکند. لذا میفرماید: «انّ اللَّه یدافع عن الّذین امنوا». این را دشمنان نظام اسلامى نمیفهمند، تا امروز هم نفهمیدند؛ لذا تهدید میکنند، حرف میزنند، روشهاى گوناگون را به کار میگیرند، به خیال خودشان میگردند نقطه ضعف براى جمهورى اسلامى پیدا کنند؛ گاهى اسم حقوق بشر را مى‌آورند، گاهى اسم دموکراسى را مى‌آورند؛ ترفندهائى که امروز براى مردم دنیا حقیقتاً ترفندهاى مسخره است. میگویند افکار عمومى؛ اما افکار عمومى اگر این حرفها را از آمریکا و صهیونیسم باور میکرد، اینجور در دنیا، در کشورهاى مختلف، ملتهاى مختلف، در مواقع گوناگون، نفرت خودشان را از این سران مستکبر نشان نمیدادند، که مى‌بینید نشان میدهند. هر جا سفر میکنند، گروهى از مردم علیه‌شان شعار میدهند. پیداست که افکار عمومى دنیا فریب ترفندهاى اینها را نخورده است.
بیانات در دیدار فرمانده و پرسنل نیروى هوائى ارتش جمهوری اسلامی ایران ۱۹/۱۱/۱۳۸۸

بدون علما ممکن نبود
یک مسئله‌ى بسیار مهم و استثنائى است؛ یکى از تمایزات نظام جمهورى اسلامى این است. مجموعه‌ى خبرگان، مجموعه‌ى علماى صاحب‌نام و صاحب شأن در بین مردم، و مورد اعتماد مردم در همه‌ى قضایا، بخصوص در قضیه‌ى بسیار مهم رهبرى و انتخاب رهبرى و قضایاى مربوط به آن محسوب میشود. و همین حضور اثرگذار و حساس در بین مردم، آثار و برکات خودش را داشته است و دارد. حضور مردم در حوادث بزرگ و مهم و اعلان موضعى که میکنند – مثل راهپیمائى مهم بیست و دوم بهمن، که واقعاً یک پدیده‌ى عظیمى بود در تاریخ انقلاب در این شرائط و با این اوضاع و احوال؛ و قبل از آن، حضور مردم در خیابانها در سراسر کشور در نهم دى – بدون اینکه علما و راهنمایان معنوى مردم که مورد اعتماد آنها هستند، دلهاى مردم را به حقائق این انقلاب متوجه کنند، میسر نمیشد. نقش علماى دین در هدایت مردم، منحصر نمیشود به هدایت در امور فرعى و مسائل شخصى و اینها. مهمتر از همه‌ى اینها، هدایت مردم است در مسئله‌ى عظیم اجتماعى و مسئله‌ى حکومت و مسئله‌ى نظام اسلامى و وظائفى که مترتب بر این هست در مقابله‌ى با حوادث جهانى. یقیناً اگر نقش علماى دین و راهنمایان روحانى حذف میشد و وجود نمیداشت، این انقلاب تحقق پیدا نمیکرد؛ این نظام به وجود نمى‌آمد و باقى نمیماند، با این همه مشکلات فراوانى که در سر راه این انقلاب به وجود آوردند. بنابراین علماى دین – که از جمله‌ى برترین آنها، مجموعه‌ى خبرگان هستند – تأثیر ماندگار و مستمرى در حوادث جامعه و سرنوشت جامعه دارند؛ که خوب، آثارش را بحمداللَّه مى‌بینیم.
بیانات در دیدار اعضاى مجلس خبرگان رهبرى  06/12/1388

دنیا خیره شد
شما دیدید فتنه‌اى به وجود آمد، کارهائى شد، تلاشهائى شد، آمریکا از فتنه‌گران دفاع کرد، انگلیس دفاع کرد، قدرتهاى غربى دفاع  کردند، منافقین دفاع کردند، سلطنت‌طلبها دفاع کردند؛ نتیجه چه شد؟ نتیجه این شد که در مقابل همه‌ى این اتحاد و اتفاق نامیمون، مردم عزیز ما، ملت بزرگ ما در روز نهم دى، در روز بیست و دوى بهمن، آنچنان عظمتى از خودشان نشان دادند که دنیا را خیره کرد. ایران امروز، جوان امروز، تحصیلکرده‌ى امروز، ایرانیان امروز، آنچنان وضعیتى دارند که هر توطئه‌اى را دشمن علیه نظام جمهورى اسلامى زمینه‌چینى کند، به توفیق الهى توطئه را خنثى میکنند. منتها توجه داشته باشید؛ باید تقوا پیشه کنیم. آنچه ما را قوى میکند، تقواست؛ آنچه ما را آسیب‌ناپذیر میکند، تقواست؛ آنچه ما را به ادامه‌ى این راه تا رسیدن به اهداف عالیه امیدوار میکند، تقواست.
خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى تهران در حرم امام خمینى (ره) در بیست و یکمین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینى (ره) ۱۴/۰۳/۱۳۸۹

هیچ کس نگوید من تکلیفى ندارم
آنچه که براى ما لازم است، این است که آحاد مردم، مسئولین، غیر مسئولین، بخصوص جوانها، بخصوص کسانى که سخن و حرفشان تأثیر دارد، احساس مسئولیت حضور در صحنه را از دست ندهند. هیچ کس نگوید من تکلیفى ندارم، من مسئولیتى ندارم؛ همه مسئولند. مسئولیت معنایش این نیست که اسلحه ببندیم، بیائیم توى خیابان راه برویم؛ در هر کارى که هستیم، احساس مسئولیت کنیم؛ مسئولیت دفاع از انقلاب و از نظام جمهورى اسلامى؛ یعنى از اسلام، یعنى از حقوق مردم، یعنى از عزت کشور. این، شرط اول: همه باید این احساس مسئولیت را داشته باشیم. و من مى‌بینم که این احساس مسئولیت را داریم. این را مردم کشور ثابت کردند، ثابت میکنند؛ حالا یک نمونه‌ى واضحش همین ۹ دى بود که اشاره کردند؛ نمونه‌هاى دیگرى هم هست؛ ۲۲ بهمن در پیش است، دهه‌ى فجر در پیش است. مردم حضور خودشان را، آمادگى خودشان را، سرزندگى و نشاط خودشان را نشان داده‌اند، باز هم نشان خواهند داد.
دیدار مردم مازندران در سالگرد حماسه ۶ بهمن ۶/۱۱/۱۳۸۸

مشتی بر دهان فتنه‌گران
فتنه‌ى سال گذشته جلوه‌اى از توطئه‌ى دشمنان بود؛ فتنه بود. فتنه یعنى کسانى شعارهاى حق را با محتواى صددرصد باطل مطرح کنند، بیاورند براى فریب دادن مردم. اما ناکام شدند. هدف از ایجاد فتنه، گمراه کردن مردم است. شما ملاحظه کنید؛ مردم ما در مقابله‌ى با فتنه، خودشان به پا خاستند. نهم دى در سرتاسر کشور مشت محکمى به دهان فتنه‌گران زد. این کار را خود مردم کردند. این حرکت – همان طورى که گویندگان و بزرگان و همه بارها گفته‌اند – یک حرکت خودجوش بود؛ این خیلى معنا دارد؛ این نشانه‌ى این است که این مردم بیدارند، هشیارند. دشمنان ما باید این پیام را بگیرند. آن کسانى که خیال میکنند میتوانند میان نظام و میان مردم جدائى بیندازند، ببینند و بفهمند که این نظام، نظام خود مردم است، مال مردم است. امتیاز نظام ما به این است که متعلق به مردم است. آن کسانى که با همه‌ى وجود نظام جمهورى اسلامى را و اسلام را و این پرچم برافراشته را در این کشور نگه داشته‌اند، در درجه‌ى اول خود مردمند؛ دشمنان ما این را بفهمند. سردمداران دولتهاى مستکبر – و در رأس آنها آمریکا – علیه ملت ما حرف میزنند، توطئه میکنند، گاهى شعار میدهند، گاهى اظهارات مزوّرانه میکنند، گاهى صریحاً دشمنى میکنند، گاهى در لفافه میبرند؛ اینها همه براى این است که تحلیل درستى از مسائل ایران و شناخت درستى از ملت ایران ندارند. ملت ما ملت بیدارى است، ملت هشیارى است.
بیانات در دیدار هزاران نفر از مردم استان گیلان‌ 8/10/1389

"آقایان؛ مطمئن باشید که رژیم اسرائیل از درون پوسیده و نسل کنونی به هیچ وجه آمادگی ایثار و فداکاری برای حفظ آن را ندارد."
بیانات رهبر معظم انقلاب در کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه مردم فلسطین (۴ اردیبهشت ۸۰)

"چهل سال گذشته است؛ اگر چهل سال دیگر هم بگذرد، عاقبت دولت اسرائیل نابودشدنی است و باید نابود بشود. تا چند صباح قبل از این، هیچ کس فکر نمی کرد که ابرقدرت شرق اینگونه متلاشی بشود. اگر دو سال قبل کسی می گفت که ابرقدرت شرق از بین خواهد رفت، عده یی فیلسوفانه ریش می جنباندند که بله، شما ساده هستید! آن روزی که امام در نامه به گورباچف نوشتند که بعد از این مارکسیسم را باید در موزه ها پیدا کرد، عده یی پوزخند زدند! دو سال یا سه سال نگذشته بود که آن پیشگویی تحقق پیدا کرد. بعد از درگذشت امام، به یک سال نرسید که همه چیز دگرگون شد؛ چ هطور نمی شود؟ قدرت استکباری امریکا هم از بین خواهد رفت، او هم متلاشی خواهد شد، این قدرت جهنمی ماندنی نیست، اسرائیل هم ماندنی نیست. این، حرف دولت و ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی است، و همین خواهد شد. این، در سایه ی هوشیاری شما ملت و هوشیاری ملتهای مسلمان عملی خواهد شد. ما باید تلاش کنیم. وظیفه ی ما تلاش کردن است."
سخنرانى در دیدار با گروه کثیرى از آزادگان، در اولین سالگرد آزادى و بازگشت به کشور (۲۸ مرداد ۱۳۷۰)

همه روشنفکران کشورهای اسلامی، همه سیاستمداران آزاداندیش، همه آنهایی که دستشان در حنای استکباری امریکا رنگ نگرفته است، معتقدند که باید با اسرائیل مقابله کرد؛ یعنی این را جزو مصالح کشورشان می دانند. و اما جمهوری اسلامی ایران از روز اول، موضعش را در مقابل این پدیده زشت، روشن کرده است . موضع جمهوری اسلامی ایران که امام فرمودند، بارها مسؤولان گفت هاند و ما هم بارها تأکید کرد هایم، این است که اساساً این غده سرطانی اسرائیل باید از این منطقه کنده شود.
بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در خطبه‏‌هاى نماز جمعه تهران‏ (25 آذر ۱۳۷۹)

"برادران و خواهران عزیز در سرتاسر کشور! ای کسانی که امروز به یاد امام و معلم و مرشد بزرگوارتان، در همه جای کشور گرد آمدید؛ مخصوصاً این اجتماع عظیم مردمی بر گرد مرقد این بزرگوار! بدانید که بر امریکا، بر اسرائیل و دشمنان کوچک و بزرگ خودتان پیروز خواهید شد. بدانید که قدرتهای استکباری، قادر نخواهند بود این شجره ی طیبه را قلع و قمع کنند . این درخت مبارک نظام اسلامی، ریشه دوانده و مستحکم شده است. ایمان و تلاش و توکل شما مردم، آن را به بر گ وبار آورده است و معنویت این بزرگوار، از اولِ کار تا امروز و تا همیشه، پشتیبان این حرکت عظیم خواهد بود.
ما باید به امید خدا و با توکل به او، این راه را ادامه بدهیم. ما از دشمن اسلام و انقلاب نم ی ترسیم . ما در راه خدا، ان شاءالله احساس خستگی و ضعف نم یکنیم. ابهت قدرتهای پوشالی ماد ی، نخواهد توانست ما را در این راه و به سمت این هدف، متزلزل کند. ما آن روزی را در مقابل چشم داریم که اسلام توانسته باشد به هم هی مسلمانان عالم عزت بدهد، به آنها زندگی شرافتمندانه عطا کند و شرّ غده ی سرطانی اسرائیل را از پیکر اسلامی و میهن اسلامی بکند. ما چشم به روزی داریم که امت مسلمان، یکپارچه و م تحد، از هم ه ی کشورهای اسلامی، پرچم اسلام را ب ه دست گیرند و اسلام ناب محمدی( صلّی الله علیه واله) را در مقابل چشمهای مردم جهان عرضه کنند و شوق و محبت انسانها در همه جای عالم را به سمت آن جلب نمایند. هدف ما اینهاست. راه ما همان راهی است که امام بزرگوارمان ترسیم کردند."
سخنرانى در مراسم اولین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینى(ره) (۱۴ خرداد ۱۳۶۹)

"امروز اسرائیل احساس می‌ کند که در مقابل مبارزان فلسطینی‌ هیچ راه صحیح و منطقی‌ در مقابلش نیست. این ب هخاطر ایستادگی‌ آن ملت است؛ چون آن ملت ایستاده است. یک روز دشمنِ آنها از امروز ضعیفتر بود، اما توانست بر ملت فلسطین تسلّط پیدا کند؛ چون مقاومت نبود. امروز دشمنشان صد برابر از آن روز قویتر است، اما در مقابل ملت فلسطین دچار ناتوانی‌ است؛ چون این ملت ایستاده و قیام کرده است . معنای‌ یک روز دشمنِ آنها از امروز ضعیفتر بود، اما توانست بر ملت فلسطین تسلّط پیدا کند؛ چون مقاومت نبود. ایستادگی‌ امت اسلامی‌ در هر نقط های‌ که باشد، این است.امروز همین جمعیت فلسطینی‌ مظلوم که روزانه دچار مصائب و قساوتهای‌ رژیم صهیونیستی‌ هستند، توانست هاند آن رژیم ظالم و ناحق را دچار اختلال کنند. امروز بسیاری‌ از کشورهای‌ عربی‌ و همسایه های‌ فلسطین، اگر مورد تهاجم اسرائیل نیستند، به برکت مقاومتی‌ است که آن مردم مظلوم می‌ کنند. آنها به گردن همه امت اسلام و ملتهای‌ عرب – بخصوص همسایگان فلسطین – حقّ بزرگی‌ دارند."
بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در دیدار مسؤولان و کارگزاران نظام در سالروز عید سعید مبعث‏ (2 مهر ۱۳۸۲)

"صهیونیستهاى وحشى که ابهت به دست آمده‌ى نظامىِ در طول پنجاه سال را در جنگ سى و سه روزه‌ى لبنان از دست دادند – پنجاه سال تلاش کردند تا نشان بدهند که اسرائیل شکست‌ناپذیر است؛ اما این ابهت پنجاه ساله در سى و سه روز دود شد رفت هوا. یک گروهِ مجاهدِ مؤمن تهیدست از سلاحهاى پیشرفته‌ى هوایى و غیره، توانست آن ارتش مغرور و سرکش را به ذلت بکشاند؛ تلفات بر آن وارد کند؛ او را در سطح دنیا مسخره کند – گویا مى‌خواهند انتقام آن شکست و آن فضاحت را از فلسطینیهاى بیچاره بگیرند."
بیانات در دیدار مردم دامغان (۱۹ آبان ۱۳۸۵)

سردار محمد علی جعفری، فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مصاحبه با خبرگزاری مهر و در پاسخ به یکی از سوالات این خبرگزاری در رابطه با انتخابات و اصلاح‌طلبان، پاسخی داد که واکنش‌ها و انتقاداتی از طرف برخی افراد و طیف‌های سیاسی، به خصوص از جریان اصلاح‌طلب و رسانه‌های خارجی را در پی داشت._(۱)

در ذیل سوال خبرنگار مهر و پاسخ سردار جعفری را می‌خوانید و در ادامه نیز پاسخی صریح و کوتاه به برخی جوسازی‌ها را که توسط یکی از دوستان وبلاگ‌نویس_(۲) نگاشته شده است را ملاحظه خواهید کرد.

سوال خبرنگار مهر: بازگشت خاتمی به عرصه سیاسی بستگی به موضع گیری‌هایش دارد._(۳)
 
فرمانده کل سپاه در ادامه در پاسخ به سوال خبرنگار مهر در خصوص شرایط بازگشت اصلاح طلبان و مشخصا سید محمد خاتمی به صحنه سیاسی کشور عنوان کرد: افرادی از جریانات اصلاح طلب که از خط قرمزها عبور نکرده اند طبیعی است که در رقابت های سیاسی می توانند شرکت کنند اما اینکه آقای خاتمی تا چه حد می تواند موفق شود بستگی به موضع گیری های او دارد.
 
وی خاطرنشان کرد: آقای خاتمی در جریان فتنه امتحان خوبی پس نداد و به هر حال جزء همراهان سران فتنه بود و حمایت و پشتیبانی زیادی از آنها کرد و درحال حاضر نیزموضعی مبنی بر برائت از آن حرکت ها اتخاذ نکرده است  و اگر ایشان بخواهد با سیاسی کاری جلو بیاید فکر نمی کنم مردم او را ببخشند ولی  افراد دیگری که در این صحنه از خط قرمزها عبور نکرده اند می توانند همچنان در رقابت های سیاسی به صورت فعال شرکت کنند.

یادداشت میهمان؛ سپاه مقصر است

طبق قانون اساسی،  برخلاف ارتش جمهوری اسلامی ایران که قید "ایران" دارد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منحصر به ایران نیست.

هرجای دنیا که انقلاب اسلامی حضور دارد وظیفه­‌ی سپاه است که ورود پیدا کرده و از انقلاب اسلامی آنجا پاسداری کند.

امام ما فرموده است که ما همیشه مدافع مظلوم و دشمن ظالم هستیم، از آفریقای جنوبی آپارتاید تا شیلی یا فلسطین و اصولاً انقلاب ما منحصر به ایران نیست و هیچ جای قانون اساسی و اساسنامه­‌ی سپاه پاسداران هم سپاه را به ایران مقید نکرده است.

براساس اصل ۱۴۷ قانون اساسی، سپاه باید در زمان صلح به بازسازی و توسعه کشور کمک کند و جزئیات آن را به تصویب قانون موکول کرده است که بر اساس دستورالعمل مشارکت سپاه در توسعه فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی کشور مصوبه هیأت وزیران اجازه عقد قرارداد و… برای پروژه‌های مختلف را دارد که طبق تدبیر خود سپاه فقط در حوزه‌هایی ورود پیدا خواهد کرد که شرکت‌های داخلی توانایی اجرای آن را ندارند.
تمام آنچه سپاه انجام داده طبق نص قانون بوده است.

در خصوص مسایل سیاسی هم مأموریت ذاتی سپاه،  پاسداری از انقلاب اسلامی در برابر تهدیدات داخلی و خارجی است. لذا وقتی یک حزب به جرم تلاش برای براندازی، قانوناً منحل اعلام می­‌شود دیگر موضع گیری سپاه علیه آن، دخالت در احزاب سیاسی نیست. ضمن اینکه اصولاً هیچ قانونی فعالیت سیاسی را برای سپاه ممنوع نکرده است. آنچه منع دارد عضویت و فعالیت در احزاب است که از هیچ کدام از مواضع سپاه چنین تخلفی احراز نمی­‌شود.

این گروه‌ها، قانون اساسی را در مرجعیت شورای نگهبان در انتخابات قبول ندارند، اختیارات ولی فقیه در قانون اساسی را قبول ندارند… حالا دم از تخلف سپاه از قانون اساسی می­‌زنند؟!

وقتی این جریان، خودش بارها به تلاش برای تغییر نظام اذعان می‌­کند، چطور می­‌توان آن را حزب داخل نظام خواند و ضدیت سپاه با آن را ورود به تحزب نامید.
نه تنها موضع­‌گیری، بلکه مبارزه­‌ی عملی و جدی با این‌ها جزء وظیفه­‌ی ذاتی سپاه است که متأسفانه سپاه از آن کوتاهی می­‌کند.

پی‌نوشت
۱- بیشتر معترضین به این اظهارات از جریان‌ها و افرادی بودند که خود از عوامل یا موافقان اغتشاشات بعداز انتخابات بودند!!!
۲- این مطلب از وبلاگ نسل خمینی و با عنوان "سپاه مقصر است" گرفته شده است.
۳- متن کامل مصاحبه سردار جعفری با خبرگزاری مهر. [بخش اول] ، [بخش دوم] ، [گزارش تصویری].

ولایت‌پذیری و تبعیت از امام عصر از وظائف هر مسلمان است و در عصر غیبت، ولی فقیه عهده دار زمام امور مسلمین است. بر هر مسلمانی واجب است تا تبعیت خود را از ولی فقیه خود، هم به صورت زبانی و هم به صورت عملی اثبات کند.

ما وبلاگ‌نویسان و فعالان فضای مجازی وظیفه خود می‌دانیم تجدید بیعت خود با ولی‌فقیه را اعلام کرده و اعلام کنیم که حمایت‌ها و همراهی‌های ما با گروه‌ها و مسئولین تا زمانی است که در مسیر ارزش‌های الهی و اسلامی گام بردارند. ما با کسی عقد اخوت نبسته‌ایم و مرزهای اعتقادیمان را با تمام وجود حراست می‌کنیم.

ما معتقدیم که مشروعیت مسئولین نظام وابسته به اجرای احکام اسلامی و تبعیت از نایب عام امام زمان (عج) است و اگر کسی در غیر این مسیر گام بردارد، قرار گرفتنش در آن مسئولیت خلاف شرع و قانون اساسی است. ما از مسئولین می‌خواهیم تا «ولایت پذیری عملی» خود را اثبات کنند و راه را بر هرگونه شایعه و حرف‌های حاشیه‌ای ببندند چرا که ما معتقدیم که تبعیت از ولی فقیه در قالب سخنان زیبا نیست و باید این سخنان در عمل ظهور یابند.

تعز من تشاء و تذل من تشاء
بیدک الخیر انک على کل شىء قدیر
جمعی از وبلاگ نویسان و فعالان فضای مجازی

سایت بچه های قلم نیز این بیانیه را تأیید و امضاء می کند.
جهت مشاهده لیست امضاء کننده گان این بیانیه اینجا را ببینید

پیش‌نوشت
نزدیک به دو ماه است که تغییرات و تحولات در ساختارهای سیاسی و حکومتی کشورهای عربی آغاز شده است. تغییرات و تحولاتی که در نگاه اکثر صاحب‌نظران به موج بیداری اسلامی شهرت یافته است. در این بین کشور سوریه نیز از ورود این موج استثناء نبوده و همانطور که کم و بیش می‌دانید، تجمعات، درگیری‌ها و حوادثی در این کشور نیز شکل گرفته است.

سوریه به عنوان یکی از کشورهای نزدیک به جمهوری اسلامی ایران در حوزه مسائل سیاسی و بین‌الملل و همچنین مراودات اقتصادی به شمار می‌رود و شاید در نگاه اول به نظر برسد که جمهوری اسلامی ایران باید از این تغییر و تحولات در سوریه به شدت نگران بوده و آن را بر خلاف منافع خود بداند.
لازم به ذکر است آنچه در ذیل می‌آید تحلیلی است مختصر از چرایی حوادث سوریه و بر اساس تحقیقات و دیده‌های نگارنده و ارتباطی با مواضع دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران ندارد.

تحولات در سوریه
وضعیت سیاسی و اجتماعی سوریه را باید از وجوه مختلف مورد بررسی قرار داد. حقیقت آن است که علی رغم اتحاد استراتژیک میان ایران و سوریه که خصوصاً با روی کار آمدن بشار اسد عمق بیشتری گرفته است، اختلافات مبنایی و تاکتیکی بین این دو کشور و این دو نظام سیاسی وجود دارد که قابل کتمان نیست.

حزب بعث و تسلط بر کشورهای عربی
حزب بعث در سال ۱۹۴۶ میلادی توسط یک مسیحی و صهیونیست سوریه‌ای به نام میشل عفلق پایه گذاری شد. این حزب از سال ۱۹۶۴ میلادی قدرت را در سوریه به دست گرفت. حزب بعث یکی از احزابی است که تفکر ناسیونالیسم عربی را با تفکر سوسیالیسم ترکیب کرده و همراه با احزاب دیگر در کشورهای عرب که به نام‌های دیگری خوانده می‌شدند اما همگی از سنخ حزب بعث بودند جریان ناسیونال – سوسیالیسم عربی را در مصر، یمن، لیبی و… به قدرت رسانید.
این حزب بعد از سوریه در عراق نیز به قدرت رسید و مجموعه‌ای از کشورهای دارای یک عقیده مشترک را شکل داد. در حقیقت این جریان کپی برداری شده از حزب ناسیونال – سوسیال است که در آلمان به نام نازیسم و در ایتالیا با نام فاشیسم مشهور بود که البته پس از یکسری فعل و انفعالات سیاسی – نظامی توسط اردوگاه سوسیالیزم به رهبری شوروی از سمت شرق و توسط اردوگاه لیبرالیزم به رهبری آمریکا از سمت غرب درهم شکسته شد و حیات آن در اروپا از بین رفت.

سال‌های بعد از جنگ جهانی دوم سال‌هایی بود که اردوگاه سوسیالیسم به رهبری شوروی برای به دست آوردن قلمرو سنتی استعمار از نفس افتاده انگلیس در کشورهای عربی دست به کودتاهایی علیه رژیم های پوسیده پادشاهی که توسط استعمار بریتانیا و پس از فروپاشی امپراطوری عثمانی روی کار آمده بودند زد و در مناطق مهمی مانند عراق و مصر احزاب کمونیست مورد حمایت شوروی قدرت را به دست گرفتند. این احزاب اگر تثبیت می‌شدند و گسترش پیدا می کردند می توانستند حاکمیت غرب به رهبری آمریکا را بر منطقه نفت خیز خاورمیانه به خطر بی‌اندازند، در نتیجه آمریکا قافیه را به شوروی بر سر ابرقدرتی بر دنیا می‌باخت.

موفقیت کمونیست‌ها از طرفی دیگر می‌توانست توده‌های مذهبی مردم مسلمان عرب را از حاکمیت کفر و الحاد کمونیستی به وحشت انداخته و در نتیجه جریان اسلامی سنی به رهبری اخوان المسلمین آلترناتیوی قوی بود تا مردم به آنها پناه ببرند. از طرف دیگر اخوان المسلمین داعیه وحدت همه کشورهای اسلامی را در زیر پرچم اسلام داشت و این خطری بود که هر دو امپریالیسم غرب و شرق را برای سیطره بر منطقه استراتژیک خاورمیانه با مشکل جدی مواجه می‌کرد و ماهیت وجودی اسراییل را نیز تهدید می‌نمود. این جا بود که فضای حیاتی برای احزاب ناسیونال – سوسیال عربی خصوصاً حزب بعث محیا شده و صحنه خاورمیانه دست خوش برخوردهای خونین میان چهار جریان سیاسی گردید:
۱- کمونیست‌ها.
۲- رژیم‌های پادشاهی مورد حمایت انگلیس که مانند اربابشان از نفس افتاده بودند و نماینده وضع موجود بودند.
۳- جریان مذهبی به رهبری اخوان المسلمین.
۴- جریان ناسیونال – سوسیالیسم عربی مانند حزب بعث

غرب به رهبری آمریکا جریان چهارم را ترجیح داد، زیرا به علت شعار وحدت ناسیونالیستی عربی جایگزینی برای شعار وحدت اسلامی داشت و ثانیاً به علت سوسیالیست بودن می‌توانست نیروهای متمایل به شوروی را در خود هضم کرده و یا به حاشیه براند و تفکر اسلامی را نیز به انزوا بکشاند. این اتفاق با کودتاهایی که توسط حزب بعث و افسران آزاد درعراق، سوریه، مصر، یمن و نقاط دیگر انجام شد به ثمر نشست.

این جریانات در عرصه داخلی پس از به قدرت رسیدن به سرکوب کردن احزاب کمونیست و اخوان المسلمین می‌پرداختند و در عرصه خارجی به تحکیم روابط با شوروی و فرانسه مشغول می‌شدند و خود را به بازاری پرسود برای سلاح‌های روسی و فرانسوی تبدیل می‌کردند و البته این کار را به بهانه جنگ قریب الوقوع با اسراییل و آزادی سرزمین عربی فلسطین برای ملت‌های محروم خود توجیه می‌نمودند.

جالب این است که ارتش‌های عراق، مصر، سوریه و اردن در چند دوره جنگ به سختی از رژیم صهیونیستی شکست خوردند و ناکارآمدی اندیشه ناسیونال – سوسیالیستی عیان گردید. از این پس این دولت‌ها به استثنای سوریه کم کم مبارزه با اسراییل را رها کرده و به دامن آمریکا و غرب پناه بردند. شعار سه گانه حزب بعث این است:
الوحدة (یعنی وحدت عرب ها با یکدیگر)
الحرّیّة (یعنی آزادی عرب از غیر عرب)
الاشتراکیّة (یعنی مشارکت یا سوسیالیزم که نمایانگر شکل مورد نظر نظام سیاسی متمرکز و دیکتاتوری آن است).

لازم است بدانیم سازمان مجاهدین خلق ایران نیز به شدت به افکار حزب بعث نزدیک است و همین نزدیکی شدید فکری بود که آنها را به اتحادی استراتژیک در برابر انقلاب اسلامی کشاند. همچنین چهار دولت بعد از انقلاب اسلامی نیز یعنی دو دولت زمان جنگ به ریاست میرحسین موسوی و دو دولت زمان ریاست جمهوری سید محمد خاتمی نیز با شدت و ضعف پیرو همین تفکر بودند، یعنی ناسیونالیسم ایرانی را با سوسیالیزم ترکیب و اجرا می کردند. مثلا حزب مشارکت ترجمه فارسی حزب سوسیالیست می‌باشد که بیشتر پست‌های مهم دولت خاتمی را در دست داشتند و در براندازی مخملی نظام اسلامی نقش بدنه تاکتیکی جریان برانداز را ایفا نمودند.

چرا سوریه به دامن غرب پناه نبرد؟
علت اول این است که سوریه بر اثر خیانت سادات در مصر چه در توقف یکجانبه جنگ و چه در صلح یک‌جانبه با اسراییل استان بسیار پر آب و زرخیز "جولان" را از دست داد و اسراییل تا به امروز حاضر به استرداد این منطقه مهم به سوریه نشده است. دومین علت، خصوصیات شخصی و طایفه‌ای حافظ اسد و پسرش بشار اسد می‌باشد. آنها از طایفه علوی‌های سوریه هستند. این طایفه شیعه نیستند زیرا امام علی(ع) را تا حد مقام الهیت بالا می‌برند، اما همین علاقه شدید ایشان به امام علی(ع) باعث شده تا از روحیه تسلیم ناپذیری و رشادت برخوردار باشند و تسلیم توسعه طلبی‌های اسراییل و آمریکا، لااقل در عرصه سیاسی نگردند.

سوریه و جمهوری اسلامی ایران
قبل‌از هر چیز باید به این نکته توجه داشت که حکومت سوریه مانند حکومت دیگر کشورهای عربی یک حکومت سکولار است و با وجود هماهنگی سیاسی جمهوری اسلامی ایران و سوریه بر سر حمایت از مقاومت در لبنان و فلسطین، انقلاب اسلامی در مورد سیستم متمرکز سوسیالیستی و بعثی سوریه موضع مثبتی ندارد.

قطعاً اگر کشور مهم و مقاوم سوریه به رهبری بشار اسد سیستم سیاسی و اجتماعی خود را اصلاح کرده و از سیستمی برپایه ناسیونال – سوسیالیزم عربی به سیستمی برپایه اسلام با تفسیر امام خمینی(ره) یعنی اسلام ناب محمدی تغییر دهد، بسیار بهتر از این می‌تواند در عین اینکه منافع ملی خود را تأمین نماید، اراضی اشغالی خود را نیز آزاد کند. همچنین اگر آزادی‌های مشروع مردم خویش را تحکیم ببخشد جایگاه خود را در جهان عرب و دیگر ملت‌ها تثبیت می‌نماید و این اصلاحاتی است که توسط بشار اسد آغار شده است. بشار با لغو حالت فوق العاده در کشور، همچنین لغو بند هشتم قانون اساسی سوریه که حزب بعث را تنها حزب حاکم در سوریه اعلام کرده بود و همچنین با آزاد کردن بقیه سران اخوان المسلمین سوریه، گام بلندی در این راه برداشته است.

بشار اسد در مصاحبه با روزنامه وال استریت ژورنال می‌گوید:
"مردم خاورمیانه شاهد دوران جدیدی در منطقه هستند که این دوران با انقلاب ایران آغاز شده است." (1)

همچنین در سخنرانی خود در مجلس سوریه گفت:
"این موجی که در کشورهای عربی به راه افتاده از مرزهای کشورهای عربی عبور خواهد کرد و سوریه را هم در بر خواهد گرفت." (2)

این سخنان نشان دهنده افق دید بلند و درک صحیح بشار اسد از تحولات منطقه است که کمک بسیاری به مردم مقاوم و مسلمان سوریه برای رسیدن به زندگی بهتر و آزادسازی مناطق اشغال شده توسط رژیم صهیونیستی خواهد کرد. انشاالله.

پی‌نوشت
۱- بشار اسد: عصر جدید با انقلاب ایران آغاز شد. ۲- متن سخنرانی بشار اسد در مجلس سوریه.