صفحه اصلی
شبکه های اجتماعی
yahoo google aparat twitter facebook
audio
upload

ابزارک ها

ابزارک

نوع رفتار هیات اروپایی در تهران بویژه ملاقات پنهان با دو چهره کاملا شناخته شده نزدیک به جریان فتنه، اگر در کنار برخی پدیده های دیگر گذاشته شود، حقیقت مهمی را درباره نحوه بازنویسی راهبرد سیاسی – اطلاعاتی کشورهای غربی علیه ایران آشکار می کند.

می دانیم و آمریکایی ها خود از مدت ها قبل گفته اند که پیگیری پروژه تغییر رژیم در ایران یا تغییر رفتار رژیم به گونه ای که عملا به دگرگون شدن ماهیت انقلابی آن بینجامد لوازم متعددی دارد که در راس آن باز شدن پای غربی ها به داخل کشور و عادی ـ بخوانید غیرقابل جلوگیری – شدن ارتباط آنها با اپوزیسیون ایرانی است.

فقط به عنوان یادآوری، فراموش نکنیم که مارک پالمر، تحلیلگر کمیته خطر جاری در آمریکا، ۷ سال قبل، وقتی گزارش «ایران: یک رهیافت جدید» را می نوشت (گزارشی که منابع غربی هنوز هم از آن به عنوان یکی از پایه های سیاستگذاری امنیتی واشنگتن علیه تهران یاد می کنند) همه چیز را به یک جمله ختم کرد: «اگر می خواهید پروژه براندازی در ایران پیش برود، نخستین و مهم ترین گام بازگشایی سفارت آمریکا در تهران است».

تردیدی نیست که وقتی کسی چون پالمر درباره «ضرورت بازگشایی سفارت آمریکا در تهران» به عنوان گام نخست یک پروژه براندازی موفق سخن می گفت در واقع به اهمیت مقوله از جنس ارتباط مستقیم، بدون واسطه و عملیاتی میان غرب و اپوزیسیون ایرانی نظر داشت. کارکرد اصلی سفارتخانه های آمریکا در تمام کشورهایی که پروژه های براندازی نیمه سخت در آنها اجرا شده هم همین بوده است که «میدان» را به خوبی بشناسند، ارتباطات را برقرار کنند، نقش ها را تعریف کنند، حمایت ها را به وجود بیاورند و در نهایت روز عملیات، هم تقسیم کار کنند و هم بر اجرای درست پروژه نظارت.

این البته فقط یک نشانه تاریخی است. انبوهی از کدها وجود دارد که نشان می دهد دولت آمریکا بویژه با بازخوانی تجربه شکست خورده فتنه ۸۸ در پی طراحی مدل جدیدی از پروژه اپوزیسیون سازی و کودتای نیمه سخت در ایران است که هدف آن دقیقا همان چیزی است که اکنون آمریکایی ها آن را انکار می کنند یعنی تغییر رژیم در ایران.

دیپلماسی هرگز نباید ما را فریب دهد. وظیفه دیپلمات ها کاهش خطر ایران و مدیریت تهدید ایران از طریق تولید فشار جهانی بر روی آن و همچنین خلع ید آن از توانمندی های حیاتی در حوزه های راهبردی – مانند برنامه هسته ای – است اما از دید آمریکا و اسرائیل جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک موجودیت انقلابی مساله ای نیست که بتوان فقط به مدیریت آن توسط دیپلمات ها بسنده کرد. واشنگتن و تل آویو عقیده دارند فراتر از مدیریت، مساله ایران باید حل شود و حل این موضوع هم کار سرویس های اطلاعاتی است نه دیپلمات ها و سرویس ها هم مجازند از همه ابزارهای ممکن استفاده کنند اما هرگز نباید از یاد ببرند که همه راه ها به درون ایران ختم می شود و مساله ایران بنا نیست و نمی تواند از بیرون حل شود.

اکنون نشانه هایی وجود دارد که ثابت می کند در حالی که دیپلمات ها ظاهرا بسیار پرکارند، سرویس های اطلاعاتی با آرامش پشت سر آنها پنهان شده و در حال پیش بردن سناریوی خویشند؛ بگو و بخندهای دیپلماتیک هیچ تغییری در خط مشی آنها ایجاد نکرده است.

این پدیده ها را کنار هم بگذارید:

۱- هیاتی که ظاهرا متعلق به پارلمان اروپاست به تهران سفر کرده و مخفیانه با نسرین ستوده و جعفر پناهی دو چهره شناخته شده فتنه ۸۸ در سفارت یونان در تهران ملاقات کرده است.

نمایندگان مجلس می گویند وزارت امور خارجه نقشی جدی در هماهنگی این دیدار ایفا کرده است.

۲- تقریبا بلافاصله پس از توافق ژنو، دولت یازدهم گام های بسیار معناداری در حوزه سیاست داخلی برداشته است: سندی تحت عنوان منشور حقوق شهروندی ارائه شده که باطن آن چیزی غیر از جرم زدایی از جرائم سیاسی و امنیتی و بستن دست نظام در برخورد با پروژه هایی شبیه فتنه ۸۸ در آینده نیست، مقام های دولتی تلاش هایی جدی برای گرفتن پرونده حقوق بشر از قوه قضائیه و سپردن آن به وزارت امور خارجه را آغاز کرده اند، آزادی عمل بسیار جدی در حوزه های سیاسی و رسانه ای و حتی تشکیلاتی به عوامل جریان فتنه داده شده است، نوعی روند درگیری با سپاه در ادبیات برخی از مقام های دولتی مشاهده می شود و رئیس جمهور شخصا اصرار دارد خود را در تقابل با نظامیان نشان بدهد؛ سخنگوی دولت هم آشکارا گفته است پیگیری موضوع رفع حصر در دستور کار دولت قرار دارد منتها بنا نیست درباره آن سر و صدای رسانه ای زیادی انجام شود. همه این موارد موید تحلیلی است که پیش از توافق ژنو هم وجود داشت و آن این بود که دولت و جریان های سیاسی حامی آن قصد دارند از یک توافق در سیاست خارجی به مثابه سکویی برای پرش در سیاست داخلی به سمت اهدافی استفاده کنند که ریسک حرکت به سوی آنها بدون بهره مندی از یک فشار اجتماعی هیجانی، بسیار بالا ارزیابی می شده است.

۳- جریان فتنه در محافل داخلی خود بیش از هر چیز روی مفهوم استفاده از فرصت دولت روحانی برای ایجاد یک شبکه اجتماعی نیرومند و بازگشت آزادانه به جامعه مدنی و نهایتا حرکت مجدد از جامعه مدنی به سمت حکومت، تاکید دارد.

۴- طرف غربی هیچ ابهامی در این زمینه باقی نگذاشته است که قصد دارد پس از موضوع هسته ای یا حتی همزمان با آن به سراغ درگیری های خود با ایران بویژه در حوزه های حقوق بشر و منطقه ای برود. وندی شرمن در اظهارنظری بسیار جالب توجه به کنگره گفته است تنها تعهدی که آمریکا در مذاکرات ژنو داده این است که در حوزه های هسته ای تحریم جدیدی علیه ایران وضع نکند، و لذا کنگره می تواند به تصویب تحریم در حوزه های غیرهسته ای ادامه بدهد. در واقع آمریکایی ها تغییر محاسبات ایران در موضوع هسته ای را مقدمه تغییر محاسبه در دیگر حوزه ها می دانند و برای این کار به دو ابزار مهم نیاز دارند: اول، تمرکز بر تقویت جریان فتنه در ایران از طریق سوق دادن هر چه بیشتر آن به سمت شبکه سازی اجتماعی (که البته آمریکایی ها به استفاده از واژه میانه رو برای آنها علاقه دارند) با این پیش فرض که فشار خارجی هر چقدر هم جدی باشد بدون وجود یک اپوزیسیون پای کار در داخل که مطالبات و ادبیات غربی ها را نمایندگی کند به مطلوب خود نمی رسد و دوم، تداوم فشار تحریم ها بر مردم ایران و متقاعد کردن آنها به اینکه مشکل تحریم ها به طور اساسی حل نخواهد شد مگر اینکه سیاست های کلان نظام در همه حوزه های امنیت ملی تغییر کند.

۵- به وضع اوکراین هم نگاهی بکنید. برای نخستین بار و در یک تجربه جدید، مقام های آمریکایی نوع جدیدی از مداخله در امور یک کشور را تجربه می کنند که مبتنی است بر حضور مستقیم و علنی در میان معترضان که در آن خود به خود جرائمی مانند جاسوسی یا ارتباط با بیگانگان بی معنا می شود. اجازه بدهید محتاطانه نتیجه بگیریم. این بحث هنوز بسیار خام است و زوایایی مهم دارد که فعلا به طور علنی نمی توان درباره آن بحث کرد. به طور بسیار خلاصه، سرویس های غربی ظاهرا در حال رسیدن به این جمع بندی هستند که می توانند مدل جدیدی از پروژه اپوزیسیون سازی، توانمندسازی اپوزیسیون و ارتباط با اپوزیسیون را در ایران تجربه کنند و تصور می کنند روحیه تعاملی دولت با طرف های خارجی مسیر را برای آنها تسهیل خواهد کرد. رفتارهای دولت در حوزه های مختلف بویژه محافظه کاری نمایان آن در مقابل اقدامات طرف غربی و تلاش برای سرایت دادن استراتژی مذاکره و بده بستان به سایر حوزه های امنیت ملی از جمله موضوع حقوق بشر، غربی ها را هر چه بیشتر متقاعد کرده است که اکنون فرصتی بی بدیل برای تجدید حیات اپوزیسیون با رویکردی اجتماعی و با ارتباطات تعریف شده، مستمر و ارگانیک با بیرون از ایران، پدید آمده و نگاه مثبتی هم که دولت به مساله تعامل با غرب دارد – که از جمله در مذاکرات تلفنی و حضوری مستقیم با مقام های آمریکایی و اروپایی متجلی شده – مجال دسترسی مستقیم تر و جدی تر سرویس های غربی به نیروهای اپوزیسیون در ایران را فراهم خواهد کرد بدون اینکه نگرانی های امنیتی سابق وجود داشته باشد.

در درازمدت، عمق پیدا کردن این فضا بدون تردید به شکل گیری تهدیدهای بسیار مهمی علیه کشور خواهد انجامید و روزی خواهد رسید که دوستان دولتی ما خواهند دید پشت سر دیپلمات ها، جاسوس ها در حال انجام کار خود بوده اند و دیپلمات های غربی هم کاری جز تسهیل پروژه و برداشتن گام اول در مسیری که انتهای آن تلاش برای پروژه تغییر رژیم است انجام نداده اند. آن روز است که خواهیم دید مساله هسته ای بالکل بهانه ای بیش نبوده است و البته باز همان روز است که اهل اعتدال خواهند دید آنچه کشور را حفظ می کند «سرهنگ ها» و «سربازها» هستند و لاغیر.

مهدی محمدی


  • تاریخ ارسال: ۳:۱۷ ب.ظ - سه شنبه ۱۳۹۲/۰۹/۲۶
  • چاپ این مطلب
  • تعداد بازدید: 1,733
  • ۳ نظر
  • گزارش!
  1. محمود بحری

    نیتجه برد برد را ما فهمیدیم

    *به احترام دو فعال حقوق بشر!

    بنا بر این گزارش، در این دیدار که عملا اختیار سرزمینی جمهوری اسلامی ایران در آن زیر سئوال رفته است، جایزه «ساخاروف» که در سال ۲۰۱۲ به جعفر پناهی و نسرین ستوده از سوی پارلمان اروپا به خاطر تلاش های آنان در راه اعتلای حقوق بشر! اعطا شده، به این ۲ نفر تحویل داده شد.

    دیدار ستوده و پناهی با هیئت اروپایی در سفارت یونان و اهدای جایزه از سوی کرونبرگ به ستوده

    در روز اعطای این جایزه در پارلمان اروپا (در سال ۲۰۱۲) جای این ۲ محکوم فتنه خالی بود که به نظر می‌رسد با این گشاده دستی وزارت امورخارجه و مجلس شورای اسلامی، حالا این جایزه رسما به این دو اهدا شده است.

    جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه به افتخار آندره ساخاروف دانشمند و مخالف و ناراضی شوروی سابق تحت این عنوان نامگذاری شده، در دسامبر سال ۱۹۸۸ توسط پارلمان اروپا بنیان نهاده شد و البته از سال ۲۰۱۰ با ۵۰هزار یورویی همراه شده است.

    *با عشق از زندان اوین برای ریاست هیئت اروپایی

    البته این تنها نتیجه این دیدار دو جانبه نیست، بلکه نسرین ستوده نیز هدیه‌ای را به رییس هیئت اعزامی پارلمان اروپا (تاریا کرونبرگ) اهدا می‌کند که وی در نشست خبری خود پس از پایان سفر، آن را با افتخار به خبرنگاران نشان می‌دهد و می‌گوید: «این را ستوده در زندان اوین با دستان خود ساخته است.»

    جایزه ستوده به کرونبرگ که در نشست خبری با خبرنگاران به نمایش درآمده است

    *دیداری خارج از برنامه و دست‌های پشت پرده

    نکته‌ای که خانم کرونبرگ در این نشست به آن اذعان می‌کند، این است که این دیدار، خارج از برنامه ریزی رسمی این هیئت صورت گرفته است.

    البته کرونبرگ در این نشست خبری به این نکته نیز اشاره می‌کند که این دیدار، مهمترین دیدار این هیئت در تهران! بوده است.

    پس لاجرم خارج از برنامه‌ریزی‌های رسمی، لابی‌های پشت پرده نیز صورت گرفته است.

    حالا مسئولین وزارت خارجه و مجلس شورای اسلامی باید به این سئوال پاسخ دهند که «این لابی‌ها با کجا و به چه ترتیبی صورت گرفته است؟»

    هرچند وزارت خارجه تاکنون حتی از احضار سفیر یونان در تهران برای بررسی این اقدام خارج از عرف نیز خودداری کرده است.

  2. ناشناس

    مشکل ما هم همینه
    اینکه همیشه مردم پابرهنه برای نظام خون دل میخورن و جونشونو میذارن کف دستشون و این قشر متوقع پرروتر میشن
    یادمون باشه با بازمانده های جنگ ۸ ساله چه برخوردی داشتیم
    یادمون باشه اون موقع که اونا میجنگیدن و جون میدادن چطور ۱ خانواده هایی مثل غنیمت خوارا افتادن به جون اموال مردم و فربه شدند و امروز خودشونو صاجب این نظام میدونن
    یادمون باشه که همین مردم ۹ دی اومدن تو خیابونا و محاکمه سران فتنه رو فریاد زدن و خواستن،اما بعد ۴ سال این نظام صداشونو نشنید و حالا گستاخ شدند واین مسائل داره همه رو دلسرد میکنه
    یادمه یه روز میگفتیم چرا کسی جلوی اینا رو نمیگیره می گفتن مثل دوره امیرالمومنینه و حق یار و همراه نداره
    اما وقتی ۹ دی اون جمعیت رو از نزدیک دیدم فهمیدم حق میلیونها مطالبه گر داره اما کسی نیست که حق رو اجرا کنه
    که اگه اجرا شده بود نه غربیا جرات تحریم داشتن نه این غنیمت خوارها سرکار میومدن
    اگه جلوی فرار آقازاده ستون نظام گرفته شده بود، نمیرفت اون طرف با غربیا لابی کنه که فضا برای بیشترین تحربم علیه ایران مساعده و….
    کم کم داریم لخته های خون قی میکنیم از بس زجر کشیدیم از این همه بی عدالتی در حق مستضعفین تو مملکتی که داعیه عدالت علوی داره…
    افسوس و هزار افسوس
    کاش میشد بیخیال باشیم و انقدر حرص نخوریم…….

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.



مستضعفین تی وی

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

فیس بوک تویتر گوگل پلاس افسران ایمیل چت

نظرسنجی

آیا شما عملکرد دولت حسن روحانی در حل معظلات اقتصادی را مثبت ارزیابی می کنید؟

  • خیر (94%٬ 409 رأی)
  • بله (6%٬ 28 رأی)

تعداد رأی دهندگان: 437
[ آرشیو نظرسنجی ]

Loading ... Loading ...

خبرنامه

برای اطلاع از به روزرسانی‌ها و دیگر اخبار مرتبط با سایت، در خبرنامه اینترنتی ما عضو شوید. توضیحات بیشتر...
پس از ارسال، پیامی به پست الکترونیک شما فرستاده می‌شود که باید روی لینکی که در پیام موجود است کلیک کرده تا عضویت شما قطعی گردد.

سامانه پیام کوتاه

جهت عضویت در سامانه پیام کوتاه بچه‌های قلم، عدد 22 را به شماره 30007227001212 ارسال نمایید.

  • آ – العالم
  • آ- پرس تی وی
  • ادواردو
  • برهه
  • پایگاه اینترنتی هیئت جوادالائمه علیه السلام
  • تا شهدا، با شهدا
  • تبیان مهدویت
  • سایت اختصاصی شهید "احمد کاظمی"
  • عمارنامه

به " بچه‌های قلم" امتیاز دهید.