بچه های قلم

آسوده سر بر پای پدر بگذار

مهر ۷, ۱۳۹۰ @ ۱:۱۹ ب.ظ

دخترم؛ آسوده و با آرامش بر پای پدر تکیه بزن و سر بگذار.
سال‌ها پیش، آن موقع که هنوز در این دنیا نبودی، پدر رفت به سرزمینی که کربلای ایران بود.

 

 

آسوده تکیه بزن به پاهای جامانده در کربلای ایران.
که اگر نبودند پدر تو و پدران دیگری از این سرزمین کربلایی، خدا می‌داند که امروز سر بر چه بالینی داشتیم!
آیا اصلاً سری بود برای بر بالین گذاشتن؟!؟

 

آسوده سر بر پای پدر بگذار…
پایی که کربلایی شده…
خدایی شده…

 

آسوده سر بر پای پدر بگذار…
آسوده…