صفحه اصلی
شبکه های اجتماعی
yahoo google aparat twitter facebook
audio
upload

بایگانی : دولت راستگویان!


ابزارک ها

ابزارک

درخواست از رییس جمهور برای حل این مشکلات!

رئیس جمهور مردمی درخواست حل مشکلات زیر را می کنیم:

۱- کشاورزی هراسی (به اسم بحران آب) >>> توجیه واردات مواد غذایی و به خطر انداختن امنیت غذایی.
۲- بنزین داخلی هراسی (به بهونه آلودگی هوا) >>> افزایش واردات بنزین و تخریب ابنیه خودکفایی (و نه تخریب سازمان تحریم).
۳- هسته ای هراسی >>> ادامه وابستگی به نفت و زیر سوال رفتن استقلال ملی.
۴- شرکت های داخلی و قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء هراسی (مثلاً در صنعت نفت و پارس جنوبی) >>> افزایش قرارداد های نفتی مشکوک به نفع شرکت های خارجی (پورسانت مدیر ایرانی محفوظ است!).
۵- تورم هراسی >>> افزایش بی رویه واردات.
۶- مسکن مهر و مالیات بر املاک مازاد هراسی >>> دامن زدن به سیاست های سوداگری در بازار مسکن.
۷- رکود هراسی >>> توجیه بازگشت به نسخه های اقتصادی زنگ زده سازندگی (له شدن زیر چرخ توسعه).
۸- “صدور اسلام” هراسی >>> سکولاریزاسیون انقلاب اسلامی ایران.
۹- “اسلام هراسی” هراسی >>> منفعل کردن سیاست خارجی در حمایت از مستضعفین جهان.
۱۰- خزانه خالی هراسی >>> افزایش تولید نفت در زمان قیمت بز خر در شرایطی که کشور های بزرگ، نفت خود را ذخیره می کنند.
۱۱- “عدم توافق ناشی از سنگ اندازی مجلس” هراسی >>> دستیابی به اهداف حزبی و پیروزی در انتخابات مجلس به وسیله معامله با دشمن.
۱۲- استقلال هراسی >>> توجیه هر توافقی بجای عدم توافق با جامعه بین الملل (بخوانید کدخدا و چهارتا کشور زورگو).
۱۳- حقوق بشر هراسی (قضیه تفکیک جنسیتی شهرداری) >>> دنباله روی از روند فرهنگی غربی.

و در نهایت خدای ناکرده،
“کارآمدی جمهوری اسلامی” هراسی >>> …


نمی‌توانید ۷۰ میلیون تومان جور کنید؟ به جهنم!

وزیر راه و شهرسازی دولت تدبیر و امید! بی‌خبر از درد مردم، می‌گوید: زوج‌های جوان برای خانه‌دار شدن، باید ۲۰ میلیون تومان پس‌انداز داشته باشند و ۴۰ تا ۵۰ میلیون تومان دیگر را خودشان تأمین کنند [احتمالاً از پدر، مادر و برادر خود بگیرند!] تا به همراه یک فقره وام ۸۰ میلیون تومانی بتوانند قدرت خرید مسکن را در بازار به دست آورند.

یکی نیست به ایشان بگوید اگر مردم عادی توانایی فراهم کردن ۷۰ میلیون تومان را داشتند که دیگر نیازی نبود شما خودتان را به زحمت بیندازید، بقیه‌اش را هم خودشان تأمین می‌کردند.

آقای وزیر!
تا به حال شده اجاره خانه‌ات عقب افتاده باشد؟
تا به حال شده سر سال، صاحب‌خانه جوابت کند و مثل خانه‌به‌دوش‌ها، سال به سال اسباب‌کشی کنی؟
شده سر سال، پولی نداشته باشی که روی پولِ پیش یا پولِ رهن بگذاری برای تمدید قرارداد اجاره؟
اصلاً تا به حال مستأجر بودی؟!

راستی یک سؤال بی ربط!
۲۵ میلیون تومان وام قرض‌الحسنه مسکن مهر تورم‌زا بود اما ۸۰ میلیون وام شما نیست؟!

***
نمی‌توانید ۷۰ میلیون تومان جور کنید؟
به جهنم!
خدا شما را فقیر و مستضعف آفریده است؛ چیکار کنیم ما!


۵۴٫۰۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان در جیب شیخ‌نشینان اماراتی

پس از مدت‌ها کش و قوس در پرونده کرسنت چندی پیش شبکه بی بی سی خبر از اعلام حکم دادگاه پرونده کرسنت داد و اعلام کرد: دیوان داوری، قرارداد موسوم به کرسنت را معتبر و برای هر دو طرف الزام‌آور می‌داند.

پس از آن بیژن زنگنه، وزیر نفت در پاسخ به این سوال که آیا داوری بین‌المللی لاهه درباره پرونده کرسنت اعلام شده است، گفت: بله، اما من در حال حاضر نمی‌توانم در این باره اطلاع‌رسانی کنم. این بله آقای وزیر مهر تاییدی شد بر شایعات کرسنتی این روزها.

پیش از این در مطلبی تحت عنوان «آیا “کرسنت” کمر اقتصاد ایران را خواهد شکست؟» به بررسی زوایای پیدا و پنهان این فساد بزرگ با آقازاده‌ای مصون از محاکمه پرداخته بودیم.

«کرسنت» نام یک قرارداد گازی است که در سال ۲۰۰۱ یعنی ۱۳۸۱ در زمان وزارت جناب آقای زنگنه در وزارت نفت بین ایران و شرکت اماراتی «کرسنت پترولیوم» امضا شد و بر اساس مفاد آن ایران متعهد ‌شد گاز ترش (ارزان‌ترین شکل گاز فرآوری نشده) تولیدی میدان گازی سلمان را به مدت ۲۵ سال و از آغاز سال ۱۳۸۵ به شیخ‌نشینان اماراتی صادر کند. همچنین مقرر شد حجم صادرات از ۵۰۰ میلیون مترمکعب گاز آغاز شود و به تدریج به ۸۰۰ میلیون مترمکعب در روز برسد.

کرسنت پترولیوم (Crescent Petroleum) یک شرکت نفتی خصوصی، مستقر در شارجه امارات متحده عربی است که فعالیت خود را از سال ۱۹۷۱ به عنوان نخستین شرکت خصوصی فعال در زمینه نفت و گاز در منطقه خاورمیانه آغاز کرد و در حال حاضر دفاتر متعددی در کشورهای امارات، ایران، عراق، انگلستان، بحرین، عربستان سعودی و مصر دارد.

این شرکت زیرمجموعه‌ای از گروه شرکت‌های کرسنت در سطح جهان می‌باشند که توسط خانواده جعفر به سرپرستی “حمید ضیاء جعفر” (مدیر عامل) اداره می‌شود.

درطول دوره ۲۵ ساله این قرارداد، درآمد ایران از فروش گاز به کرسنت بین ۱۶ تا ۲۰ درصد (حدود یک پنجم) بهای گاز قرارداد ایران با ترکیه در دوره مشابه ۲۵ ساله می‌شد. یعنی به واسطه عدم قیمت‌گذاری بر اساس گذشت زمان یا مثلا نسبتی از قیمت هر بشکه نفت، کم‌کم گاز ایران به صورت رایگان به امارات صادر می‌شد.

زیان ایران از به اجرا در آمدن قرارداد کرسنت زمانی آشکارتر می‌شود که بدانیم بر اساس مفاد این قرارداد در ۷ سال ابتدایی آن قیمت هر بشکه نفت ۱۸ دلار و در ۱۸ سال باقی مانده قیمت هر بشکه ۴۰ دلار تعیین شده بود و در این پروسه زمانی امکان افزایش قیمت وجود نخواهد داشت، در حالی که در ۱۳۸۴ که قرارداد باید به اجرا در می‌آمد نرخ نفت از مرز ۷۰ دلار به ازای هر بشکه نیز فراتر رفته و با شتاب به سوی اعداد بالاتر گام بر می‌داشت در حالی که ایران باید با همان مبنای ۱۸ دلار معامله می‌کرد.

براساس این اعتراضاتی در داخل کشور شکل گرفت. سرانجام با روی کار آمدن دولت نهم و بر طبق دستور دیوان محاسبات کشور، این قرارداد از طرف ایران به صورت یک طرفه نادیده گرفته شد. افشای ردوبدل شدن رشوه برای انعقاد این قرارداد در کنار ضرر آشکار کشورمان از اجرای قرارداد کرسنت از وجوه اصلی واکنش و اعتراض مخالفان به اجرای آن بود.

همین موضوع و معلق ماندن قرارداد، مدیرعامل کرسنت را بر آن داشت تا شکایتی در این خصوص در دادگاه لاهه مطرح کند اما با توجه به موجود بودن اسنادی در خصوص ارتشا، فساد و رشوه برای به امضا درآمدن چنین قراردادی پرونده به زیان طرف اماراتی بود.

روند دادگاه تغییر کرد

جلسات داوری قرارداد کرسنت در اردیبهشت و خرداد ۱۳۹۲ در لاهه برگزار شد. طرف ایرانی در مقابل شکایت طرف اماراتی اظهار ‌داشت در زمان انعقاد، فرمول

قیمت این قرارداد به صلاح کشور جمهوری اسلامی ایران نبوده و لذا تبانی و اعمال نفوذ صورت گرفته است. جلسات متعدد دادگاه به سمتی پیش می‌رفت که به وضوح

مشخص بود که حکم به سود طرف ایرانی داده خواهد شد اما ناگهان ولی با آغاز به کار دولت یازدهم و حضور مجدد زنگنه در وزارت نفت و در ادامه حمایت افرادی همچون «ح ک» رئیس یکی از کمیسیون‌های مجلس هشتم، «م س» از نزدیکان مهدی هاشمی و مدیران ارشد صنعت نفت، «ک و» و «غ ن» از مقامات ارشد وزارت نفت و برخی عوامل انعقاد قرارداد کرسنت در این وزارتخانه و البته دست دست کردن در محاکمه مهدی هاشمی که نقش پررنگی در عقد این قرارداد داشت، همه و همه دست به دست هم داد تا روند دادگاه تغییر کند.

با معرفی و رای اعتماد گرفتن زنگنه از مجلسی‌ها و در دست گرفتن مجدد امور وزارت نفت توسط تیم قبلی، طرف اماراتی در جریان دادگاه این بهانه را به دست آورد که ادعای فساد و تبانی در عقد قرارداد دروغ است چرا که مجریان وقت قرارداد کرسنت اکنون مدیران نفتی ایران هستند، پس این قرارداد در ایران محکوم نیست.

به هر حال حکم دادگاه صادر شد و شرکت اماراتی در مارش پیروزی دمید و رسانه‌های خارجی هم خبر این پیروزی را تایید کردند. در ایران نیز فقط می‌دانند حکم صادر شده است!

حکمی که اگر با زیان ناشی از به تعویق افتادن سرنوشت این پرونده در ۹ سال اخیر که نتیجه‌ای جز بی‌حاصل سوختن گاز ایران در میدان گازی سلمان نداشت جمع کنیم، مبلغی به مراتب بالا‌تر از دلارهای به اصطلاح آزاد شده توافق ژنو خواهد بود. توافقنامه‌ای که در قبال ۲۷ تعهد از طرف ایران به مقامات غربی بسته شد و در مقابل تنها ۹ امتیاز مبهم و کم اهمیت حاصل شد.

یارانه ۱۵ ماه ایرانیان در جیب شیخ‌نشینان اماراتی

به تعویق افتادن سرنوشت این پرونده نیز ضرری به مراتب بزرگتر به اقتصاد ایران زد. در طی ۹ سال که از زمان اجرای این قراداد کرسنت می‌گذرد گاز ایران بدون هیچ حاصلی در میدان گازی سلمان سوخت بدون آنکه به کشوری فروخته شود. در آن سال‌ها عزم جدی برای برداشت از میادین مشترک به وجود آمده بود و تصمیم گرفته شده بود تولید از این میدان در قالب «طرح توسعه میدان سلمان» افزایش یافته و میزان تولید نفت به ۵۰ هزار بشکه در روز و میزان تولید گاز به میزان ۵۰۰ میلیون فوت مکعب افزایش پیدا کند و نفت تولید شده با یک خط لوله به جزیره لاوان انتقال یابد. گاز ترش تولید شده آن هم قرار بود با یک خط لوله دریایی به طول ۲۴۰ کیلومتر و قطر ۳۰ اینچ به عسلویه منتقل شده تا در آنجا با احداث پالایشگاه این گاز پالایش شده و به خط لوله سراسری متصل و به مصرف داخل( یا صادرات یا تزریق در چاههای نفت خوزستان) اختصاص یابد. اقدامی که درآمدی هنگفت نصیب کشورمان می‌کرد که به دلیل اشتباهات گسترده در عقد قراداد کرسنت از آن بی‌نصیب شدیم.

علاوه بر این اگر مبلغ بدهی پرونده فساد بابک زنجانی (۹ هزار میلیارد تومان) را با مبلغ فساد مه‌آفرید خسروی (۳ هزار میلیارد تومان) جمع کرده و در عدد ۴٫۵ ضرب کنیم، تازه برابر خواهد شد با ۵۴ هزار میلیارد تومان. یعنی همان ۱۸ میلیارد دلاری است که ایران در دادگاه لاهه در پرونده کرسنت به لطف جونیور، بیژن زنگنه و تدبیر دولت یازدهم جریمه شده است.

و جالب‌تر زمانی است که مبلغ جریمه یعنی ۵۴٫۰۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان را به جمعیت ایران که نزدیک به ۷۷ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر است، تقسیم کنیم. به این معناست که از جیب هر ایرانی باید ۶۹۴ هزار و ۹۸۰ تومان یعنی نزدیک ۷۰۰ هزار تومان برابر با یارانه ۱۵ ماه برای جریمه کرسنت پرداخت شود.

چه می‌توان گفت جز اینکه چرا در کشور ما باید چنین بی‌تدبیری‌هایی وجود داشته باشد که علاوه بر هدر رفت سرمایه ملی کشور آن هم در این شرایط سخت اقتصادی آتش به بیت‌المال بیندازد و در سوی دیگر رایزنان سیاسی کشور سر تعظیم فرو بیاورند تا امتیازات ناچیزی دریافت نمایند غافل از آنکه خود امتیازات بیشماری را از دست داده و همچنان نیز می‌دهند.


سوابق درخشان علمی آن دکتری که خیلی باسواد بود!

دکتر مهدی کوچک زاده (نماینده مجلس شورای اسلامی) در وبلاگ شخصی خود نوشت:

حسب مندرجات اسناد مجلس شورای اسلامی، آقای حسن روحانی رئیس جمهور از دوره اول مجلس شورای اسلامی با عنوان «دکتر» عهده دار سمت نمایندگی بوده اند در حالیکه مطابق مندرجات سایت مرکز تحقیقات استراتژیک (تحت مدیریت خود ایشان)، ایشان طی سالهای منتهی به ۷۴ برای تحصیل در دوره های کارشناسی ارشد و دکترا در یکی از دانشگاه‌های انگلستان ثبت نام نموده اند و اکنون نیز حسب اظهارات معاون شان، آقای نوبخت، استاد تمام دانشگاه بوده و از آن محل حقوق دریافت می دارند! در این رابطه سوالاتی بشرح زیر مطرح است که لازم است مراجع ذیربط برای روشن شدن اذهان و افکار عمومی بدان پاسخ دهند.

۱- در فاصله سالهای مجلس اول تا سال ۷۴ که ایشان مدرک دکترا گرفته اند از حقوق و امتیازات عنوان «دکتر» استفاده نموده اند؟ اگر بلی با چه مجوز قانونی و شرعی؟

۲- چگونه همزمان با تحصیل در انگلستان در پست های خطیری مثل نایب رئیس مجلس، دبیر شورای عالی امنیت ملی و … انجام وظیفه شده است؟

۳- ایشان در هیئت ممیزه کدام دانشگاه و با کدام سوابق پژوهشی موفق به کسب عنوان «استاد تمام» شده اند؟

۴- در دوران تحصیل از بورس استفاده کرده اند یا با هزینه شخصی در انگلستان درس خوانده اند؟ اگر بورسیه بوده اند با شرکت در کدام آزمون و یا با کدام مجوز قانونی از بورسیه استفاده نموده‌اند؟


ما ۲۸ تیم در حد رئال مادرید داشتیم اگر…

توی اخبار گفت که رئال مادرید گرانترین تیم فوتبال تاریخ با قیمتی معادل ۴۶۸ میلیون یورو معادل ۶۲۴٫۷۶۵٫۹۶۰ دلار است!

حساب کردم با ۱۸ میلیارد دلار [ضرری که دولت راستگویان! در ماجرای پرونده قرارداد کرسنت به ملت ایران زده] میشه ۲۸٫۸ تیم مثل رئال مادرید داشت ولی ما که ۱۸ میلیارد نداریم، امارات داره!!!


۳ نکته درباره اظهارات بی سابقه رییس جمهور در واکنش به منتقدان

امیر حسین ثابتی
در سالهای گذشته «ترس» مبنای عملکرد چه جریانی بوده است؟
اثرات ویران کننده ادبیات رییس جمهور بر انسجام اجتماعی یک ملت

«ما در منطق کم نمی آوریم. ما دیپلمات های مجربی داریم. امروز در راس وزارت خارجه افرادی هستند که جزو برترین دیپلمات های جهانی هستند، نه منطقه. بروید صورت مذاکرات سالیان دراز گذشته را بخوانید.
من از بس دیدم بعضی ها هراسان زندگی می کنند و چون خود اعتماد به نفس ندارند، – کافر همه را به کیش خود پندارد- دیگران را هم این چنین می بینند، من ناچار شدم چند مورد مذاکرات خودم را با برترین مقامات اروپایی را در کتاب هسته ای ام عینا بیاورم. با اینکه عرفش این نبود. این کار را کردم تا بخوانند و ببینند ترسوها.
یک عده به ظاهر شعار می دهند اما بزدل سیاسی اند. هر وقت می خواهد مذاکره بشود یک عده می گویند ما داریم می لرزیم. خب به جهنم، بروید یک جای گرم پیدا کنید برای خودتان. چه کار کنیم ما؟ خداوند شما را ترسو و لرزان آفریده، ما چه کار کنیم؟»

اینها بخشی از سخنان رییس جمهور است که روز گذشته در جمع مسئولان وزارت خارجه بیان شد و در این باره توجه به چند نکته ضروری است:

۱٫ عده ای معتقدند سخنان روز گذشته رییس جمهور و لحن بی سابقه وی در خطاب قرار دادن منتقدان دولت، تلاش برای تغییر سمت و سوی افکار عمومی از پرونده جنجالی کرسنت است که بر اساس بیانیه چند روز قبل شرکت دانا گاز، دادگاه داوری لاهه این قرارداد را معتبر اعلام کرده و عملا با محکومیت کشورمان در این پرونده، نه تنها ایران باید چند برابر پول های آزاد شده در توافق ژنو را به عنوان غرامت به طرف اماراتی پرداخت کند بلکه تا ۲۵ سال آینده نیز باید گاز کشور را با قیمت بسیار پایین تر از سطح جهانی به امارات صادر کند.

عده ای دیگر نیز معتقدند ریشه این مدل ادبیات و سخنان رییس جمهور، تلاش برای زمینه سازی برخی دیدارهای آینده و پیش بینی نشده رئیس جمهور باشد. اما در هر صورت چه این تحلیل ها درست باشد و چه غلط، تردیدی وجود ندارد که این ادبیات به دور از شان رییس جمهور یک ملت است.

به عبارت دیگر آقای روحانی و حامیان دولت که بعد از انتخابات بارها و بارها بر افزایش و انسجام «وحدت اجتماعی» و «کم شدن شکاف های اجتماعی» ناشی از عملکرد دولت قبل تاکید می کردند، باید به این نکته اساسی توجه داشته باشند که این مدل ادبیات و این طرز خطاب قرار دادن منتقدان دولت، نه تنها تناسبی با وحدت اجتماعی میان طبقات مختلف جامعه ندارد بلکه در دراز مدت منجر به ایجاد تفرقه بیشتر و افزایش شکاف های اجتماعی در جامعه خواهد شد.

در هر صورت این یک واقعیت است که آقای روحانی ۴۹٫۳% از رای شرکت کنندگان در انتخابات ۲۴ خرداد ۹۲ را کسب نکرده است و حتی از منظری دیگر، ایشان از بین نزدیک به ۵۰ میلیون افراد واجد رای در انتخابات، تنها رای نزدیک به ۱۹ میلیون نفر را کسب کرده است و این یعنی رییس جمهور محترم نتوانسته رای بیش از ۳۱ میلیون نفر از ایرانیان واجد شرایط در انتخابات را کسب کند. چه کسانی که در انتخابات شرکت کرده و کاندیدایی غیر از ایشان را برای اداره کشور برگزیدند و چه کسانی که حتی در انتخابات شرکت نکردند. لذا طبیعی است که بکارگیری این مدل ادبیات باز هم بیش از هر چیز به ضرر خود رییس جمهور محترم و دولت یازدهم است چرا که خواسته یا ناخواسته این مساله به وحدت بیش از پیش منتقدان دولت یازدهم کمک خواهد کرد؛ ضمن اینکه اگر آقای روحانی معتقد است ۹۰% مردم از تیم مذاکره کننده هسته ای کشور دفاع می کنند درست نیست؛ چرا که ۱۰۰% ملت از تیم مذاکره کننده هسته ای کشور حمایت کرده و خواستار موفقیت آنها در برابر دشمنان هستند اما این حمایت دلیلی بر نگرانی و دلواپسی آنها نسبت به برخی اشتباهات بزرگ و عجیب آنها طی مذاکرات نیست.

۲٫ رییس جمهور در بخش دیگری از سخنان روز گذشته خود، منتقدان مذاکرات هسته ای و توافق ژنو را «ترسو» توصیف کرد. با این اوصاف اگر قرار به برچسب زنی و مقابله به مثل باشد طبیعتا هیچ نتیجه ی منطقی و درستی عاید طرفین نخواهد شد اما اگر واقعا قرار بر دیدن واقعیات و قضاوت بر مبنای حقایق باشد، آن گاه می توان با نگاه دقیق تری به نتیجه رسید که واقعا «ترس»، مبنای رفتار کدام یک از طرفین تا به امروز بوده است؟

فارغ از حضور پر رنگ بسیاری از منتقدان سیاست خارجی دولت یازدهم در سالهای دفاع مقدس در خط مقدم جبهه های جنگ تحمیلی و همزمان تحصیل بسیاری از عاملان توافق ژنو در آن سالها در آمریکا و اروپا به بهانه ادامه تحصیل، بازخوانی تحولات هسته ای کشورمان بویژه در سالهای ۸۲ تا ۸۴ با استناد به کتاب «امنیت ملی و دیپلماسی هسته ای» آقای روحانی به خوبی نشان می دهد که مبنای عملکرد تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان در آن برهه با سه کشور اروپایی، «ترس» از ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل بوده است.

به عبارت دیگر، این «هراس» از ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل باعث شد تا نخست در مذاکرات سعد آباد در تهران و بعد از آن نیز در مذاکرات بروکسل و در نهایت پاریس، تیم مذاکره کننده هسته ای به ریاست دکتر روحانی و با کمک افرادی مانند آقایان ظریف، موسویان و ناصری امتیازات پرشماری را به طرف مقابل بدون حتی بدست آوردن یک امتیار قابل توجه تقدیم طرف مقابل کند.

چنانچه خود آقای روحانی مورخ ۱۰/۵/۱۳۸۴ (اول اوت ۲۰۰۵) طی نامه ای به محمد البرادعی مدیر کل وقت آژانس بین المللی انرژی اتمی از بی نتیجه بودن عقب نشنینی های ایران در آن دوره و به اصطلاح اقدامات اعتمادساز برای طرف غربی سخن می گوید و می نویسد:

«متأسفانه، در مقابل اگر نگوییم هیچ، ایران مابه‌ازای بسیار اندکی دریافت کرد و بارها اقدامات اعتمادساز خود را افزایش داد و تنها در عوض آن، با قول‌های انجام نشده و درخواست‌های بیشتر روبه رو شد. قول‌های اکتبر ۲۰۰۳[مهر۱۳۸۲] سه کشور اروپایی درباره‌ی همکاری هسته‌ای، امنیت منطقه‌ای و منع گسترش، هنوز حتی بررسی هم نشده‌اند. تعهد فوریه‌ی ۲۰۰۴ [بهمن۱۳۸۲]سه کشور اروپایی که به عنوان مابه ازای گسترش تعلیق به مونتاژ و تولید قطعات ارائه شده بود و بر مبنای آن سه کشور متعهد شده بود که “تلاش فعالانه به عمل آورند تا تلاش‌های ایران در اجلاس ژوئن ۲۰۰۴[خرداد۱۳۸۳] شورای حکام شناسایی شده، به شکلی که شورا بعد از آن تنها بر مبنای گزارش مدیرکل، هرگاه و اگر براساس رویه‌ی عادی اجرای قرارداد پادمان و پروتکل الحاقی ضروری دانست، عمل کند” تحقق نیافت تا اینکه ایران در نوامبر ۲۰۰۴ [آذر۱۳۸۳]موافقت نمود تعلیق داوطلبانه‌ی خود را بیشتر گسترش دهد، به نحوی که تأسیسات تبدیل اورانیوم را که به وضوح توسط دبیرخانه‌ی آژانس به عنوان خارج از شمول هرگونه تعریف از “فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی” تعیین شده بود؛ دربرگیرد.

و سه کشور اروپایی/ اتحادیه‌ی اروپا هنوز به تعهد خود در موافقتنامه‌ی نوامبر ۲۰۰۴[آذر۱۳۸۳] پاریس مبنی بر شناسایی “اجرای بدون تبعیض حقوق ایران براساس معاهده‌ی منع گسترش مطابق با تعداتش براساس این معاهده” عمل نکرده‌اند. پس از گذشت بیش از سه ماه مذاکره بعد از موافقتنامه‌ی پاریس، آشکار شد که سه کشور اروپایی/ اتحادیه‌ی اروپا خواهان تطویل مذاکرات و احتمالاً عدم دستیابی به نتیجه مطلوب هستند و بنابراین، نمی‌خواهند در برابر حق غیرقابل انکار ایران برای از سرگیری فعالیت غنی‌سازی تسلیم شوند و انگیزه یا توانایی ارائه‌ی طرح خود درباره‌ی تضمین‌های عینی ماهیت صلح‌آمیز برنامه‌ی هسته‌ای ایران و نیز تضمین‌های محکم درباره‌ی همکاری‌های اقتصادی، فناوری و هسته‌ای و تعهدات محکم درباره‌ی مسائل امنیتی را نیز ندارند.»

لذا جا دارد از آقای روحانی سوال کرد شما که امروز تاکید می کنید افرادی از جنس برترین دیپلمات های جهان در راس تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان قرار گرفته اند و از این رو جای هیچ نگرانی، دلواپسی و لرزش بابت عملکرد آنها وجود ندارد؛ مگر یک بار در سالهای ۸۲ تا ۸۴ تجربه ای ناکام برای پرونده هسته ای کشور رقم نزدند؟

مگر در همان دوره بر مبنای «ترس» از ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت، اکثر تاسیسات هسته ای ایران تعلیق نشد؟ پس چرا هیچ وقت این مساله موجب اعتمادسازی برای غربی ها نشد و همزمان در همان دوران ضمن اینکه بارها شورای حکام علیه ایران قطعنامه های متعدد صادر کرد، بلافاصله بعد از فک پلمپ UCF اصفهان نیز مقدمات ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل فراهم شد و در نهایت چندی بعد نخستین قطعنامه این شورا علیه پرونده هسته ای ایران تحت عنوان قطعنامه ۱۶۹۶ صادر شد.

لذا جای تعجب دارد که آقای روحانی همچنان ارجاع به کتاب خاطرات هسته ای خودشان را پاسخ منطقی برای منتقدان عملکرد دولت یازدهم در توافق ژنو قلمداد می کنند چرا که هر کس فقط یک بار این کتاب را مطالعه کند، به راحتی متوجه می شود که برخی اشتباهات راهبردی سالهای ۸۲ تا ۸۴ که بارها مورد عتاب رهبر معظم انقلاب نیز قرار گرفته، عینا در توافق ژنو تکرار شده است، از جمله تعهدات کلی و غیر قابل اندازه گیری طرف غربی به ایران در توافق سعد آباد و توافق ژنو در مقابل تعهدات عینی، دقیق و قابل اندازه گیری ایران به طرف مقابل.

۳٫ نکته دیگری که جا دارد مورد تامل جدی قرار بگیرد، بازتاب گسترده ادبیات رییس جمهور در رسانه های بین المللی است.

طی یک سال گذشته در حالی آقای روحانی و حامیان دولت به کرات از لزوم تعامل با دنیا و ارائه چهره دیگری از ایران به جهان سخن گفته اند که گویا در دوره های گذشته ایران هیچ گفتگویی با جهان در عرصه دیپلماسی نداشته است و تنها در این دوره است که قرار بر تعامل با دنیا گذاشته شده! اما واقعیت اینجاست که وقتی رییس جمهور محترم باراک اوباما را فردی «مودب» و «باهوش» توصیف می کند و در مقابل با ادبیاتی خاص نسبت به منتقدان داخلی و دلسوز دیپلماسی دولت یازدهم می تازد، این مساله چه بازتابی در افکار عمومی دنبا خواهد داشت؟

آیا منطقا می توان پذیرفت رییس جمهوری که هر چند وقت یک بار با تند ترین تعابیر، حتی از تعامل با منتقدان داخلی خود نیز ابا دارد، در عمل می تواند چهره ای متفاوت از ایران به جهانیان نمایش بگذارد؟ یا اساسا این چهره متفاوت را باید در لبخند به جای اخم در برابر دشمنان به نسبت سالهای گذشته معنا کرد؟

حقیقت این است که توجه در سخنان روز گذشته رییس جمهور نشان می دهد بیش از آمریکا و اتحادیه اروپا، منتقدان داخلی توافق ژنو مورد عتاب آقای رییس جمهور قرار گرفته اند و این دقیقا یکی از علل اصلی نگرانی ها درباره آینده دیپلماسی دولت یازدهم است.


چه کسی می لرزد آقای روحانی؟! + ویدئو

برای این‌که بعضی حقوق‌دان‌های مدعی ِ شجاعت، که بسی سفت هستند و اصلاً نمی‌لرزند، روشن بشوند، جملاتی از لابی ِ رسانه‌ای‌ شده آقای دکتر ظریف با دکتر البرادعی رو که اولین بار در مستندِ «ایران و غرب»ِ بی‌بی‌سی پخش شد، مرور کنیم.

مذاکره‌ کنندۀ ایرانی، دکتر ظریف برای گرفتن امتیاز، این‌طوری درخواست می‌کنه:

“بسیاری از کاندیداهای ریاست جمهوری [ایران] از شکست مذاکرات ما سود می‌برند. [رقبا] موفقیتی در این گفت‌وگوها نمی‌بینند. و در ضمن آن‌ها آدم‌های با نفوذی هستند. اعتبار اروپایی‌ها و مذاکره‌کننده‌های ایرانی، هر دو، در ایران از دست رفته است. این فقط مشکل اعتماد به آن‌ طرف [اروپایی‌ها] نیست، این مشکل اعتماد به جبهۀ ما هم هست، اعتبار ِ خودِ ما در خانه [زیر سؤال رفته]…”

لحن ِ به تته‌پته‌ افتاده آقای ظریف که بسیار شجاعانه! به لکنت افتاده و خاضعانه از البرادعی تقاضای امتیاز می‌کنه تا انتخاباتو به احمدی‌نژاد نبازن.
دیدینیه آقای دکتر روحانی!

 

فیلم درخواست عاجزانه ظریف از البرادعی

 

فیلم مستند ایران و غرب (مشاهده و دانلود همه بخش ها از اینجا)

 

 


حسن روحانی چرا به منتقدین دولتش حمله می کند؟

لحن عجیب و غریب روحانی که هر روز بی‌محاباتر از قبل می‌شود بیش از این که از عصبانیت وی از برخی افراد و گروه‌ها حکایت کند، از شکست خوردن زودهنگام دولت بدون برنامه روحانی پس از یک سال از سرکار آمدن خبر می‌دهد.

شمارش معکوس زوال اولین دولت چهارساله ایران اسلامی به گوش می‌رسد…

در دولت اعتدال و تدبیر و یک مشت از همین واژه های قشنگ، سبک جدیدی از تحمل منتقد و رعایت ادب در ادبیات رییس دولت را به نظاره نشسته ایم…

آن کس که اسب داشت، غبارش فرو نشست
گرد سم خران شما نیز بگذرد


از لغو تحریم صنعت هوانوردی تا دریافت یک کاتالوگ آموزشی!

حال باید از رسانه هایی که در ماه های گذشته بنا بر مصالح و منافع خود اقدام به پخش اخبار دروغ در مورد نتایج لغو تحریم ها و توافق ژنو کرده اند پرسید که چه عاملی باعث از کار افتادن دو موتور یک هواپیمای مدل اوکراینی و سقوط آن شده است؟! آیا در حال حاضر هم با جوسازی و پوشش رسانه ای توسط روزنامه ها و سایت های زنجیره ای از لغو تحریم قطعات یدکی هواپیما حرفی می زنند؟!

ادامه متن…


آمریکا یک اصولگرا و آرمانگرای واقعی!

علی اللهیاری در صفحه شخصی خود نوشت:

آمریکا یک اصولگرا و آرمانگرای واقعی بدون هیچ انعطافی است. هر چقدر می‌خواهید با دروغ بَزَکش کنید.
رسانه‌های ما عجب عاشقانی هستند! عشق آمریکا کورشان کرده! نگفته‌ها را به وی می‌چسبانند. لا اقل این قدر غیرحرفه‌ای و بچه گانه دروغ نگویید.
البته این عشق به آمریکای دولتمردان ماست که در جامعه بازتاب داشته است.

لغو تحریم‌ها؛ آنچه شرمن گفت و آنچه بی‌خیال‌ها مرقوم داشتند
تعدادی از روزنامه‌های حامی دولت یازدهم، با ذوق زدگی از قول وندی شرمن، معاون وزیر امور خارجه‌ی آمریکا تیتر زدند: «تعلیق تحریم‌ها آغاز راهی برای لغو آنهاست»؛ این جمله‌ای عجیب بود. تعجب آور این بود که آمریکایی‌ها تا کنون هرگز نگفته‌اند که تحریم‌ها لغو خواهد شد. و تا کنون در مذاکرات از هیچ یک از خواسته‌های خود کوتاه نیامده بودند. در حالی که دولت با ادعای لغو «همه تحریم‌ها» وارد مذاکرات شد، حتی طبق توافق‌نامه ژنو در بهترین حالت تنها ممکن است…

علی‌رغم فضاسازی رسانه‌های دولتی مبنی بر لغو تحریم‌های ۳۵ ساله هواپیمایی؛
ایران ایر: در چارچوب توافق ژنو فقط تعدادی کتاب دریافت کرده‌ایم!
در روزهای گذشته برخی رسانه خارجی و رسانه های دولتی در داخل با تبلیغاتی زیاد خبر از لغو تحریم ۳۵ ساله صنعت هواپیمایی در نتیجه توافق ژنو دادند اما چند ساعت بعد مدیرکل روابط عمومی شرکت ایران ایر با رد خبر امضای قرار داد با شرکت بوئینگ در مصاحبه تلفنی با واحد مرکزی خبر گفت:…

قبلا هم نوشته بودم که دولتمردان […] ما برای پیگیری آرمان‌های آمریکایی‌شان چقدر به ما خسارت مادی و اقتصادی زده‌اند. این فقط یکی‌اش است:

خسارت چند ده میلیارد دلاری اعتماد سازی
افشای کانال‌های دور زدن تحریم‌ها، برای اعتمادسازی؟
علاوه بر خسارات اقتصادی که مستقیما از توافق‌نامه ژنو نصیب کشور شده است، افشای کانال‌های دور زدن تحریم‌ها باعث وارد آمدن خسارت‌های اقتصادی زیادی به کشور در هر سال خواهد شد. یک مورد از این خسارت‌ها که در ادامه بررسی می‌شود، حداقل بین ۳۳ تا ۵۰ میلیارد دلار در سال به کشور خسارت وارد می‌کند. این رقم چندین برابر ۴٫۲ میلیاردی است که در توافقنامه ژنو قرار بود به ایران داده شود و البته هنوز چیزی از آن به دست ایران نرسیده است.

ریشه این ناکارآمدی و نابلدی در کجاست؟



مستضعفین تی وی

نظرسنجی

آیا شما عملکرد دولت حسن روحانی در حل معظلات اقتصادی را مثبت ارزیابی می کنید؟

  • خیر (94%٬ 409 رأی)
  • بله (6%٬ 28 رأی)

تعداد رأی دهندگان: 437
[ آرشیو نظرسنجی ]

Loading ... Loading ...

خبرنامه

برای اطلاع از به روزرسانی‌ها و دیگر اخبار مرتبط با سایت، در خبرنامه اینترنتی ما عضو شوید. توضیحات بیشتر...
پس از ارسال، پیامی به پست الکترونیک شما فرستاده می‌شود که باید روی لینکی که در پیام موجود است کلیک کرده تا عضویت شما قطعی گردد.

سامانه پیام کوتاه

جهت عضویت در سامانه پیام کوتاه بچه‌های قلم، عدد 22 را به شماره 30007227001212 ارسال نمایید.

  • آ – العالم
  • آ- پرس تی وی
  • ادواردو
  • برهه
  • پایگاه اینترنتی هیئت جوادالائمه علیه السلام
  • تا شهدا، با شهدا
  • تبیان مهدویت
  • سایت اختصاصی شهید "احمد کاظمی"
  • عمارنامه

به " بچه‌های قلم" امتیاز دهید.