صفحه اصلی
شبکه های اجتماعی
yahoo google aparat twitter facebook
audio
upload

بایگانی : دولت یازدهم


ابزارک ها

ابزارک

۳ نکته درباره اظهارات بی سابقه رییس جمهور در واکنش به منتقدان

امیر حسین ثابتی
در سالهای گذشته «ترس» مبنای عملکرد چه جریانی بوده است؟
اثرات ویران کننده ادبیات رییس جمهور بر انسجام اجتماعی یک ملت

«ما در منطق کم نمی آوریم. ما دیپلمات های مجربی داریم. امروز در راس وزارت خارجه افرادی هستند که جزو برترین دیپلمات های جهانی هستند، نه منطقه. بروید صورت مذاکرات سالیان دراز گذشته را بخوانید.
من از بس دیدم بعضی ها هراسان زندگی می کنند و چون خود اعتماد به نفس ندارند، – کافر همه را به کیش خود پندارد- دیگران را هم این چنین می بینند، من ناچار شدم چند مورد مذاکرات خودم را با برترین مقامات اروپایی را در کتاب هسته ای ام عینا بیاورم. با اینکه عرفش این نبود. این کار را کردم تا بخوانند و ببینند ترسوها.
یک عده به ظاهر شعار می دهند اما بزدل سیاسی اند. هر وقت می خواهد مذاکره بشود یک عده می گویند ما داریم می لرزیم. خب به جهنم، بروید یک جای گرم پیدا کنید برای خودتان. چه کار کنیم ما؟ خداوند شما را ترسو و لرزان آفریده، ما چه کار کنیم؟»

اینها بخشی از سخنان رییس جمهور است که روز گذشته در جمع مسئولان وزارت خارجه بیان شد و در این باره توجه به چند نکته ضروری است:

۱٫ عده ای معتقدند سخنان روز گذشته رییس جمهور و لحن بی سابقه وی در خطاب قرار دادن منتقدان دولت، تلاش برای تغییر سمت و سوی افکار عمومی از پرونده جنجالی کرسنت است که بر اساس بیانیه چند روز قبل شرکت دانا گاز، دادگاه داوری لاهه این قرارداد را معتبر اعلام کرده و عملا با محکومیت کشورمان در این پرونده، نه تنها ایران باید چند برابر پول های آزاد شده در توافق ژنو را به عنوان غرامت به طرف اماراتی پرداخت کند بلکه تا ۲۵ سال آینده نیز باید گاز کشور را با قیمت بسیار پایین تر از سطح جهانی به امارات صادر کند.

عده ای دیگر نیز معتقدند ریشه این مدل ادبیات و سخنان رییس جمهور، تلاش برای زمینه سازی برخی دیدارهای آینده و پیش بینی نشده رئیس جمهور باشد. اما در هر صورت چه این تحلیل ها درست باشد و چه غلط، تردیدی وجود ندارد که این ادبیات به دور از شان رییس جمهور یک ملت است.

به عبارت دیگر آقای روحانی و حامیان دولت که بعد از انتخابات بارها و بارها بر افزایش و انسجام «وحدت اجتماعی» و «کم شدن شکاف های اجتماعی» ناشی از عملکرد دولت قبل تاکید می کردند، باید به این نکته اساسی توجه داشته باشند که این مدل ادبیات و این طرز خطاب قرار دادن منتقدان دولت، نه تنها تناسبی با وحدت اجتماعی میان طبقات مختلف جامعه ندارد بلکه در دراز مدت منجر به ایجاد تفرقه بیشتر و افزایش شکاف های اجتماعی در جامعه خواهد شد.

در هر صورت این یک واقعیت است که آقای روحانی ۴۹٫۳% از رای شرکت کنندگان در انتخابات ۲۴ خرداد ۹۲ را کسب نکرده است و حتی از منظری دیگر، ایشان از بین نزدیک به ۵۰ میلیون افراد واجد رای در انتخابات، تنها رای نزدیک به ۱۹ میلیون نفر را کسب کرده است و این یعنی رییس جمهور محترم نتوانسته رای بیش از ۳۱ میلیون نفر از ایرانیان واجد شرایط در انتخابات را کسب کند. چه کسانی که در انتخابات شرکت کرده و کاندیدایی غیر از ایشان را برای اداره کشور برگزیدند و چه کسانی که حتی در انتخابات شرکت نکردند. لذا طبیعی است که بکارگیری این مدل ادبیات باز هم بیش از هر چیز به ضرر خود رییس جمهور محترم و دولت یازدهم است چرا که خواسته یا ناخواسته این مساله به وحدت بیش از پیش منتقدان دولت یازدهم کمک خواهد کرد؛ ضمن اینکه اگر آقای روحانی معتقد است ۹۰% مردم از تیم مذاکره کننده هسته ای کشور دفاع می کنند درست نیست؛ چرا که ۱۰۰% ملت از تیم مذاکره کننده هسته ای کشور حمایت کرده و خواستار موفقیت آنها در برابر دشمنان هستند اما این حمایت دلیلی بر نگرانی و دلواپسی آنها نسبت به برخی اشتباهات بزرگ و عجیب آنها طی مذاکرات نیست.

۲٫ رییس جمهور در بخش دیگری از سخنان روز گذشته خود، منتقدان مذاکرات هسته ای و توافق ژنو را «ترسو» توصیف کرد. با این اوصاف اگر قرار به برچسب زنی و مقابله به مثل باشد طبیعتا هیچ نتیجه ی منطقی و درستی عاید طرفین نخواهد شد اما اگر واقعا قرار بر دیدن واقعیات و قضاوت بر مبنای حقایق باشد، آن گاه می توان با نگاه دقیق تری به نتیجه رسید که واقعا «ترس»، مبنای رفتار کدام یک از طرفین تا به امروز بوده است؟

فارغ از حضور پر رنگ بسیاری از منتقدان سیاست خارجی دولت یازدهم در سالهای دفاع مقدس در خط مقدم جبهه های جنگ تحمیلی و همزمان تحصیل بسیاری از عاملان توافق ژنو در آن سالها در آمریکا و اروپا به بهانه ادامه تحصیل، بازخوانی تحولات هسته ای کشورمان بویژه در سالهای ۸۲ تا ۸۴ با استناد به کتاب «امنیت ملی و دیپلماسی هسته ای» آقای روحانی به خوبی نشان می دهد که مبنای عملکرد تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان در آن برهه با سه کشور اروپایی، «ترس» از ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل بوده است.

به عبارت دیگر، این «هراس» از ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل باعث شد تا نخست در مذاکرات سعد آباد در تهران و بعد از آن نیز در مذاکرات بروکسل و در نهایت پاریس، تیم مذاکره کننده هسته ای به ریاست دکتر روحانی و با کمک افرادی مانند آقایان ظریف، موسویان و ناصری امتیازات پرشماری را به طرف مقابل بدون حتی بدست آوردن یک امتیار قابل توجه تقدیم طرف مقابل کند.

چنانچه خود آقای روحانی مورخ ۱۰/۵/۱۳۸۴ (اول اوت ۲۰۰۵) طی نامه ای به محمد البرادعی مدیر کل وقت آژانس بین المللی انرژی اتمی از بی نتیجه بودن عقب نشنینی های ایران در آن دوره و به اصطلاح اقدامات اعتمادساز برای طرف غربی سخن می گوید و می نویسد:

«متأسفانه، در مقابل اگر نگوییم هیچ، ایران مابه‌ازای بسیار اندکی دریافت کرد و بارها اقدامات اعتمادساز خود را افزایش داد و تنها در عوض آن، با قول‌های انجام نشده و درخواست‌های بیشتر روبه رو شد. قول‌های اکتبر ۲۰۰۳[مهر۱۳۸۲] سه کشور اروپایی درباره‌ی همکاری هسته‌ای، امنیت منطقه‌ای و منع گسترش، هنوز حتی بررسی هم نشده‌اند. تعهد فوریه‌ی ۲۰۰۴ [بهمن۱۳۸۲]سه کشور اروپایی که به عنوان مابه ازای گسترش تعلیق به مونتاژ و تولید قطعات ارائه شده بود و بر مبنای آن سه کشور متعهد شده بود که “تلاش فعالانه به عمل آورند تا تلاش‌های ایران در اجلاس ژوئن ۲۰۰۴[خرداد۱۳۸۳] شورای حکام شناسایی شده، به شکلی که شورا بعد از آن تنها بر مبنای گزارش مدیرکل، هرگاه و اگر براساس رویه‌ی عادی اجرای قرارداد پادمان و پروتکل الحاقی ضروری دانست، عمل کند” تحقق نیافت تا اینکه ایران در نوامبر ۲۰۰۴ [آذر۱۳۸۳]موافقت نمود تعلیق داوطلبانه‌ی خود را بیشتر گسترش دهد، به نحوی که تأسیسات تبدیل اورانیوم را که به وضوح توسط دبیرخانه‌ی آژانس به عنوان خارج از شمول هرگونه تعریف از “فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی” تعیین شده بود؛ دربرگیرد.

و سه کشور اروپایی/ اتحادیه‌ی اروپا هنوز به تعهد خود در موافقتنامه‌ی نوامبر ۲۰۰۴[آذر۱۳۸۳] پاریس مبنی بر شناسایی “اجرای بدون تبعیض حقوق ایران براساس معاهده‌ی منع گسترش مطابق با تعداتش براساس این معاهده” عمل نکرده‌اند. پس از گذشت بیش از سه ماه مذاکره بعد از موافقتنامه‌ی پاریس، آشکار شد که سه کشور اروپایی/ اتحادیه‌ی اروپا خواهان تطویل مذاکرات و احتمالاً عدم دستیابی به نتیجه مطلوب هستند و بنابراین، نمی‌خواهند در برابر حق غیرقابل انکار ایران برای از سرگیری فعالیت غنی‌سازی تسلیم شوند و انگیزه یا توانایی ارائه‌ی طرح خود درباره‌ی تضمین‌های عینی ماهیت صلح‌آمیز برنامه‌ی هسته‌ای ایران و نیز تضمین‌های محکم درباره‌ی همکاری‌های اقتصادی، فناوری و هسته‌ای و تعهدات محکم درباره‌ی مسائل امنیتی را نیز ندارند.»

لذا جا دارد از آقای روحانی سوال کرد شما که امروز تاکید می کنید افرادی از جنس برترین دیپلمات های جهان در راس تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان قرار گرفته اند و از این رو جای هیچ نگرانی، دلواپسی و لرزش بابت عملکرد آنها وجود ندارد؛ مگر یک بار در سالهای ۸۲ تا ۸۴ تجربه ای ناکام برای پرونده هسته ای کشور رقم نزدند؟

مگر در همان دوره بر مبنای «ترس» از ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت، اکثر تاسیسات هسته ای ایران تعلیق نشد؟ پس چرا هیچ وقت این مساله موجب اعتمادسازی برای غربی ها نشد و همزمان در همان دوران ضمن اینکه بارها شورای حکام علیه ایران قطعنامه های متعدد صادر کرد، بلافاصله بعد از فک پلمپ UCF اصفهان نیز مقدمات ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل فراهم شد و در نهایت چندی بعد نخستین قطعنامه این شورا علیه پرونده هسته ای ایران تحت عنوان قطعنامه ۱۶۹۶ صادر شد.

لذا جای تعجب دارد که آقای روحانی همچنان ارجاع به کتاب خاطرات هسته ای خودشان را پاسخ منطقی برای منتقدان عملکرد دولت یازدهم در توافق ژنو قلمداد می کنند چرا که هر کس فقط یک بار این کتاب را مطالعه کند، به راحتی متوجه می شود که برخی اشتباهات راهبردی سالهای ۸۲ تا ۸۴ که بارها مورد عتاب رهبر معظم انقلاب نیز قرار گرفته، عینا در توافق ژنو تکرار شده است، از جمله تعهدات کلی و غیر قابل اندازه گیری طرف غربی به ایران در توافق سعد آباد و توافق ژنو در مقابل تعهدات عینی، دقیق و قابل اندازه گیری ایران به طرف مقابل.

۳٫ نکته دیگری که جا دارد مورد تامل جدی قرار بگیرد، بازتاب گسترده ادبیات رییس جمهور در رسانه های بین المللی است.

طی یک سال گذشته در حالی آقای روحانی و حامیان دولت به کرات از لزوم تعامل با دنیا و ارائه چهره دیگری از ایران به جهان سخن گفته اند که گویا در دوره های گذشته ایران هیچ گفتگویی با جهان در عرصه دیپلماسی نداشته است و تنها در این دوره است که قرار بر تعامل با دنیا گذاشته شده! اما واقعیت اینجاست که وقتی رییس جمهور محترم باراک اوباما را فردی «مودب» و «باهوش» توصیف می کند و در مقابل با ادبیاتی خاص نسبت به منتقدان داخلی و دلسوز دیپلماسی دولت یازدهم می تازد، این مساله چه بازتابی در افکار عمومی دنبا خواهد داشت؟

آیا منطقا می توان پذیرفت رییس جمهوری که هر چند وقت یک بار با تند ترین تعابیر، حتی از تعامل با منتقدان داخلی خود نیز ابا دارد، در عمل می تواند چهره ای متفاوت از ایران به جهانیان نمایش بگذارد؟ یا اساسا این چهره متفاوت را باید در لبخند به جای اخم در برابر دشمنان به نسبت سالهای گذشته معنا کرد؟

حقیقت این است که توجه در سخنان روز گذشته رییس جمهور نشان می دهد بیش از آمریکا و اتحادیه اروپا، منتقدان داخلی توافق ژنو مورد عتاب آقای رییس جمهور قرار گرفته اند و این دقیقا یکی از علل اصلی نگرانی ها درباره آینده دیپلماسی دولت یازدهم است.


چه کسی می لرزد آقای روحانی؟! + ویدئو

برای این‌که بعضی حقوق‌دان‌های مدعی ِ شجاعت، که بسی سفت هستند و اصلاً نمی‌لرزند، روشن بشوند، جملاتی از لابی ِ رسانه‌ای‌ شده آقای دکتر ظریف با دکتر البرادعی رو که اولین بار در مستندِ «ایران و غرب»ِ بی‌بی‌سی پخش شد، مرور کنیم.

مذاکره‌ کنندۀ ایرانی، دکتر ظریف برای گرفتن امتیاز، این‌طوری درخواست می‌کنه:

“بسیاری از کاندیداهای ریاست جمهوری [ایران] از شکست مذاکرات ما سود می‌برند. [رقبا] موفقیتی در این گفت‌وگوها نمی‌بینند. و در ضمن آن‌ها آدم‌های با نفوذی هستند. اعتبار اروپایی‌ها و مذاکره‌کننده‌های ایرانی، هر دو، در ایران از دست رفته است. این فقط مشکل اعتماد به آن‌ طرف [اروپایی‌ها] نیست، این مشکل اعتماد به جبهۀ ما هم هست، اعتبار ِ خودِ ما در خانه [زیر سؤال رفته]…”

لحن ِ به تته‌پته‌ افتاده آقای ظریف که بسیار شجاعانه! به لکنت افتاده و خاضعانه از البرادعی تقاضای امتیاز می‌کنه تا انتخاباتو به احمدی‌نژاد نبازن.
دیدینیه آقای دکتر روحانی!

 

فیلم درخواست عاجزانه ظریف از البرادعی

 

فیلم مستند ایران و غرب (مشاهده و دانلود همه بخش ها از اینجا)

 

 


حسن روحانی چرا به منتقدین دولتش حمله می کند؟

لحن عجیب و غریب روحانی که هر روز بی‌محاباتر از قبل می‌شود بیش از این که از عصبانیت وی از برخی افراد و گروه‌ها حکایت کند، از شکست خوردن زودهنگام دولت بدون برنامه روحانی پس از یک سال از سرکار آمدن خبر می‌دهد.

شمارش معکوس زوال اولین دولت چهارساله ایران اسلامی به گوش می‌رسد…

در دولت اعتدال و تدبیر و یک مشت از همین واژه های قشنگ، سبک جدیدی از تحمل منتقد و رعایت ادب در ادبیات رییس دولت را به نظاره نشسته ایم…

آن کس که اسب داشت، غبارش فرو نشست
گرد سم خران شما نیز بگذرد


از لغو تحریم صنعت هوانوردی تا دریافت یک کاتالوگ آموزشی!

حال باید از رسانه هایی که در ماه های گذشته بنا بر مصالح و منافع خود اقدام به پخش اخبار دروغ در مورد نتایج لغو تحریم ها و توافق ژنو کرده اند پرسید که چه عاملی باعث از کار افتادن دو موتور یک هواپیمای مدل اوکراینی و سقوط آن شده است؟! آیا در حال حاضر هم با جوسازی و پوشش رسانه ای توسط روزنامه ها و سایت های زنجیره ای از لغو تحریم قطعات یدکی هواپیما حرفی می زنند؟!

ادامه متن…


مردی پیدا نمی‌شود؟!

حسین قدیانی

من می‌خواهم امروز بپرسم آیا مردی در دولت اعتدال پیدا نمی‌شود یک کشیده بخواباند در گوش بعضی‌ها؟!
اگر قرار بود مسؤولی در جمهوری اسلامی بگوید؛ «حتی امروز حکومت بنی‌اسرائیل هم در نسل جدید به آنچه نسل جوان ایران درباره همزیستی و اصلاح‌طلبی می‌گوید، نزدیک شده»، دیگر چرا ۳۰۰ هزار شهید داد این ملت؟!

راستی! این کدام وزیر باتدبیری بود که به ما می‌گفت «همصدا با اسرائیل»!
طرف از داخل دولت به صهیونیست‌های تروریست، چراغ سبز نشان می‌دهد و علاوه بر این خبط و خطای مرموز سیاسی در خیانتی اعتقادی- فرهنگی، روحانیت آگاه، مبارز و دردآشنای شیعه را با خاخام‌های یهودی، یکی می‌کند، آن وقت دولت اعتدال انگار نه انگار!

خوب است بعضی‌ها که از منتقدان، ارائه شناسنامه می‌خواهند، دمی هم از دور و بری‌های خود بخواهند حرمت روحانیت، حرمت خون شهدا، حرمت امام و حرمت انقلاب را رعایت کنند.
برخی چنان بی‌قاعده حرف می‌زنند که جوابش، نه این متن است و نه آن، بلکه سیلی سردار انقلابی، حاج احمد متوسلیان است. حرف بی‌ملاحظه، سیلی بی‌ملاحظه هم می‌خواهد.

آن روز که دور از چشم مردم، رفتند و مخفیانه با دشمن توافق ژنو را بستند و آن روز که به قول شیمون پرز، اسرائیل را به چیزهایی امیدوار کردند، ما امروز را می‌دیدیم که تیتر زدیم «هولوکاست هسته‌ای».

این حرف‌های اسرائیل‌شادکن جناب یونسی، ادامه منطقی همان توافق ضعیفی است که به نفع آمریکا و اسرائیل بسته شد.
ما در جناح مردمیم، عده‌ای بهتر است نگران جناح دستیار خودشان باشند و از آنها شناسنامه بخواهند.

سالگرد شهادت مطهری، رفتن به منزل آن شهید زیباست اما زیباتر آن است که موضع تند و انقلابی استاد شهید علیه اسرائیل، تقویت شود نه تضعیف.

من از روی خیرخواهی، تذکر می‌دهم به دولت که با این همه حاشیه، ره به جایی نخواهد برد. خنده نشاندن بر لب اقتصاد و معیشت از کانال کار، تدبیر و همت جهادی می‌گذرد، نه حرف‌های دشمن‌شادکن.

چه کار دارد می‌کند دولت؟!
کجا دارد می‌رود؟!


نظر افکار عمومی درباره انتقاد با شناسنامه

به تازگی فیلمی در شبکه های اجتماعی با این توضیح منتشر شده است: «نظر مردم درباره لزوم انتقاد با شناسنامه، انتقاد پذیری، و واکنش به مرور خاطرات گذشته آنها.» در بخشی از این فیلم از اظهارات رئیس جمهور و نیز مستند من روحانی هستم استفاده شده است.   مشاهده آنلاین و دانلود .: سرور مستضعفین […]


حاکمیت اعتدال!

– چرا فقط یک عده معدود کم سواد باید حرف بزنند؟
– مصوبه شورای عالی امنیت ملی برای منع نقد توافق ژنو.
– مصوبه شورای عالی امنیت ملی برای عدم سوال از قرار داد کرسنت.
– فشار دولتی ها برای تعطیلی یک برنامه کودک (عمو پورنگ) بخاطر استفاده از کلید در برنامه.
– توقیف یا لثارات و ۹ دی بخاطر نقد عملکرد دولت.
– شکایت از نمایندگان مجلس به خاطر سوال در مورد جزئیات و انتقاد به توافق ژنو.
– لغو برنامه سالن سید الشهدا (متعلق به بنیاد شهید) که برای همایش منتقدین توافق هسته ای رزرو شده بود.

این ها فقط بخشی از تیترهای ۹ ماه حاکمیت دولت اعتدااااااااااال ! است.


صدایى که مردم مى‌شنوند

مهدی فضائلی

چه بخواهیم از مفهوم جامعه شناسى و پر استعمال سرمایه اجتماعى استفاده کنیم، چه پا را به وادى روانشناسى بگذاریم و روانشناسى اعتماد را مورد توجه قرار دهیم و چه از همه این مباحث صرف نظر کنیم، در هر حال نمى توانیم از اهمیت مقوله “اعتماد” چشم پوشی نماییم.

براى مجموعه نظام در وهله نخست و سپس براى قوا، دستگاهها و نهادهاى مختلف،«اعتماد» سرمایه گرانبهایى است که مدام باید مراقب آن بود و به عنوان یک معیار مهم از میزان آن مطلع شد و بر آن افزود.

موضوع انصراف افراد برخوردار،که رویکرد صحیح دولت در اجراى مرحله دوم قانون هدفمندى بود، فرصت مغتنمى بود براى سنجش این اعتماد که متأسفانه بر خلاف پیش بینى دولت، نتایج آن خوشایند نبود و معلوم شد دولت یازدهم به رغم همراهى گسترده و هزینه بر صدا وسیما، مراجع و قواى دیگر که به حکم وظیفه انجام شد، نتوانسته اعتماد مردم رابرای انصراف از دریافت یارانه جلب کند.

اکنون دولت باید به چرایى این بى اعتمادى وقوف یابد تا در ادامه راه خود، آنرا جبران و از این سرمایه گرانبها در مراحل بعد بهره مند شود.

به نظر نگارنده این سطور، موارد زیر از جمله اهم دلایل این عدم همراهى و بى اعتمادى است.

١) ماجراى نقد و نسیه، در فرهنگ ما نهادینه شده است. دولت انتظار داشت مردم از یک درآمد نقد که حکم سرکه را هم نداشت و به آن عادت هم کرده بودند (اندک براى عده اى و قابل توجه براى عده نسبتا” زیاد دیگر) چشم پوشی کنند تا بجاى آن، خدمات و مزایایی بطور نسیه دریافت نمایند؛ آنهم خدمات و مزایایى که شیرینى حلوایش نامعلوم بود.

به عبارت دیگر دولت نتوانست، جایگزین هاى روشن و قانع کننده اى را به مردم معرفى کند.

٢) دادن پیام هاى متفاوت و بعضا” متناقض که حکایت از بى برنامگى و نوعى سردرگمى داشت را باید دلیل دیگر این عدم همراهى بدانیم. امکان یا عدم امکان شناسایی افراد برخوردار و نیازمند، بررسی یا عدم بررسی حسابهاى شخصى افراد و جریمه یا عدم جریمه افرادى که اطلاعات غلط داده اند، از جمله این پیامها بود.

٣) کمبود منابع از مهمترین دلایل دولت براى دعوت به انصراف بود؛ اما در همین اثناء رفتارهایى از دولت سرزد که در منظر افکار عمومى ناقض این دلیل بود.

دولت از یک سو از مردم مى خواست از دریافت یارانه انصراف دهند تا دولت بتواند مشکل کمبود منابع را جبران کند و از سوى دیگر رفتارهایى میکرد که در نظر مردم یا مصداق رها کردن دانه درشتها و رفتن سراغ منابع دست چندم بود، مثل عدم پیگیرى دهها هزار میلیارد تومان معوقات بانکى یا مصداق ریخت و پاش هاى زاید و غیر ضرور،مثل ارسال دهها میلیون پیامک تبریک نوروزى، بازسازى ساختمان ریاست جمهورى…

دولتمردان باید این واقعیت مهم را درک کنند که صداى رفتار آنها از صداى سخن آنها بلندتر و رساتر است! و مردم نه تنها این صداها را بهتر مى شنوند بلکه فقط به این صداها اعتماد مى کنند.

۴) افزایش هزینه آب، برق و گاز در پایان سال گذشته و اعلام افزایش قیمت دیگر حاملهاى انرژى در آینده نزدیک که نوید افزایش قیمت اجناس دیگر را مى داد در کنار دعوت به انصراف نیز عدم ثبت نام را با چالش جدى مواجه کرد.

به هر حال این مرحله گذشت و کمتر از ۴ درصد مردم، در خواست دولت را اجابت کردند؛ اما موضوع تمام نشده و رفتار دولت از این به بعد مى تواند باز هم معنى دار و در جهت تقویت یا تضعیف اعتماد عمومى مؤثر باشد.

دولت در آستانه و حین ثبت نام مردم اعلام کرد کسانى که اطلاعات نادرست بدهند جریمه خواهند شد و وزیر اقتصاد در خانه ملت رسما” و به صراحت اعلام کرد: “تا این لحظه حدود ۱۰ میلیون ثروتمند جامعه شناسایی شده‌اند که اگر برای دریافت یارانه ثبت‌نام کنند، حذف می‌شوند.”

حال این دولت است و این حرفهاى زده شده. دولت مطمئن باشد ادامه رفتارهایش مى تواند این اعتماد را افزایش و یا همین حدود ۴ درصد را هم از بین ببرد و آنچه مردم مى شنوند صداى رفتار اوست و نه وعده ها و وعیدها.


ملت ما اگر بخواهد بیانیه پارلمان اروپا را درک کند، دقیقا باید چکار کند آقای روحانی؟

حسین قدیانی

یکم؛ بی‌تعارف، چکیده همه رفتار و گفتار دولت اعتدال، خلاصه در این جمله می‌شود؛ «ما باید جامعه جهانی را درک کنیم و ضمن پذیرش اقتضائات کدخدا، مسیر خود را تنظیم کنیم».
پرواضح است من و ما بلکه شمار قابل‌ توجهی از رای‌ دهندگان به جناب روحانی توافقی با این دست‌ فرمان ندارند که این دسته آخر در پی «گشایش اقتصادی» بودند نه «سازش سیاسی». با این همه اگر جمله مورد نظر، ملاک باشد من از دولتمردان معتدل بویژه رئیس‌ قوه‌مجریه یک سوال می‌پرسم.
آقای روحانی! چندی پیش «پارلمان اروپا» به عبارتی «مجلس غرب» تاکید کرد انتخاب حضرتعالی به ریاست جمهوری اسلامی ایران غیردموکراتیک بوده. مشخصا بفرمایید اگر قرار بر درک دوستان اروپایی باشد، دقیقا باید چه کنیم؟

دوم؛ اگر تنها فایده انرژی هسته‌ای این باشد که ملت ایران زیر سایه نظام مقدس جمهوری اسلامی توانست به‌ رغم میل دشمن، این علم استراتژیک، فاخر، فراحوزه‌ای و بسیار موثر را بومی ‌کند، پوزه آمریکا و اسرائیل را در زمینه علم و فناوری به خاک بمالد و سبب ارتقای روزافزون عزت و اقتدار ملی شود، کافی است که ادعا کنیم اولا فایده هسته‌ای بر هزینه هسته‌ای غلبه فوق‌العاده‌ محسوسی دارد، ثانیا فتح‌الفتوح هسته‌ای به طریق اولی، ارزشش را داشت که ما در نیل به بزرگ‌ترین پیروزی علمی کشور، رنج‌هایی را متحمل شویم.
من حالا در این مجال به دیگر فایده‌های بی‌مانند هسته‌ای در اقتصاد، صنعت، پزشکی و… اشاره نمی‌کنم، نیز از فایده هسته‌ای در امر بسیار مهم «صرفه‌جویی اقتصادی» می‌گذرم. با این اوصاف درشگفتم از کسانی که وقیحانه و پررو، هنوز هم در جراید زنجیره‌ای هزینه هسته‌ای را بیش از فایده هسته‌ای قلمداد می‌کنند و برای آنکه این دروغ را به خورد مخاطب دهند بعضا رطب و یابسی مبهم می‌بافند- می‌بافند ها! – که بیا و ببین و بخوان! و اما باز هم بر مدار همان نکته بیاییم و فرض کنیم هر آنچه هزینه‌ای بیش از فایده دارد، باید دور انداخته شود یا لااقل منزوی شود. سلمنا!
توافق ژنو فایده‌اش بیشتر بوده یا ضررش؟! مگر این توافق بسته نشد یکی هم به این دلیل که رابطه ما با جهانیان بهبود پیدا کند. پس دیگر بیانیه بی‌ادبانه و بی‌سابقه پارلمان اروپا علیه ملت و دولت ایران یعنی چه؟! این بیانیه را یک جای دلمان مخفی کنیم، چه کنیم با اجتناب اوبامای مودب و باهوش از پذیرش سفیر پیشنهادی ایران در سازمان ملل؟! در این باب البته مثال زیاد است. خود دولت محترم اعتدال، بینی و بین‌الله در این حدود ۸ ماهی که از عمرش می‌گذرد، بیشتر فایده داشته یا هزینه؟ آقایان ۴ تا سرباز می‌خواستند آزاد کنند، راهی جز تقویت جریان‌های مرموز و مقوم اختلاف میان شیعه و سنی پیدا نکردند!

سوم؛ تیم فوتبال بانوان که ایام عید برای چند دیدار به روسیه رفته بود با نتایج ۶ بر یک و ۲ بر صفر مغلوب حریفان شد اما در نهایت شگفتی اخبار نتایج را اینگونه به سایت‌های ایرانی می‌فرستادند که یک بازی را ۴ بر یک باخته‌ایم و آن یکی را هم یک بر صفر!! البته به این هم اکتفا نکردند و مدعی شدند بهترین بازیکن زمین از تیم بانوان ایران انتخاب شده!! حدیث است از معصوم که؛ «مردم به دولتمردان‌شان نگاه می‌کنند». وقتی بعضی‌ها برمی‌دارند توافق ژنو را برخلاف متن نامتقارنش «پیروزی» بلکه فتح‌الفتوح می‌خوانند، وقتی توافق با ۶ گل خورده را اینگونه جا می‌زنند که گویی ۶ بر صفر برنده شده‌اند، صدرحمت به تیم فوتبال بانوان که لااقل بامزه‌تر دروغ می‌گوید!

چهارم‌؛ یکی از جراید ویژه نوروز در تقابل مثلا طنزآمیز با تیتر یک روزنامه «وطن‌امروز» مورخ ۳۰ دی ۹۲ مبنی بر «هولوکاست هسته‌ای» ضمن انتشار عکس سیاه و سفید از مرحوم مصدق و اشاره به روز بیست و نهم اسفند، سالگرد هولوکاست نفتی را به «مردم سفت ایران» تسلیت عرض کرد! خوب است این «جوجه زنجیره‌ای‌ها» ابتدا متوجه نسبت کاملا عکس روز ۲۹ اسفند و ۳۰ دی می‌شدند، بعد شارلاتانیسم مطبوعاتی خود را به‌کار می‌انداختند. واقعیت آن است که لوگوی روزنامه ما، نه روز ۲۰ فروردین یعنی روز ملی‌شدن صنعت هسته‌ای، بلکه روز ۳۰ دی یعنی روز سیاه اجرای توافق ژنو که چوب حراج بر این صنعت می‌زد، سیاه شد.
از قرار بچه‌ شارلاتان‌های دوم خردادی، نه فقط با بومی شدن هسته‌ای، بلکه با ملی‌شدن نفت هم مشکل دارند که اینگونه آن روی غیربومی و ضدملی خود را عیان می‌کنند. این یک «مشت» از شارلاتانیسم مطبوعاتی، مع‌الاسف نشانه «خروار» است از آن هزاران هزار جایی که به جای زدن بچه‌های انقلاب، رسما خود انقلاب را نشانه می‌روند و بی‌خود نیست که کاریکاتور کشیدن از رزمندگان دوران دفاع مقدس هم در پرونده این افراد زبون و ذلیل دیده می‌شود. کاش ایشان فقط ما را بی‌مبنا و غیرمعقول نقد می‌کردند که می‌بینیم پررو و وقیح، با همین دست فرمان علیه مقدسات قلمفرسایی می‌کنند، روزی به «ساحت غدیر» طعنه می‌زنند و دگر روز به «مساحت فدک».

ما به جد از دستگاه قضایی می‌خواهیم که با دقت بیشتری این جراید را رصد کند، که ما اگر از هجو بی‌ربط علیه خودمان بگذریم، از توطئه علیه مقدسات هرگز نخواهیم گذشت. ما البته بر این باور نیز استواریم که جوجه‌زنجیره‌ای بودن دلیل بر عدم ‌اجرای قانون و عدالت در حق کسانی که «حق» را «خط خطی» می‌کنند، نمی‌شود.

راستی! یک سوال تکراری؛ ملت ما اگر بخواهد بیانیه پارلمان اروپا را درک کند، دقیقا باید چکار کند آقای روحانی؟


مردم در سر گردنه ی یارانه دولت راستگویان!

بچه های قلم: موضوع ثبت نام برای دریافت یارانه در مرحله دوم با واکنش های گوناگونی روبرو شده است. رسانه های حامی دولت یازدهم، فشار روانی و متأسفانه تحقیر کننده صورت گرفته بر روی مردم، مبنی بر انصراف از دریافت یارانه را یا کلاً سانسور کرده و به روی خود نمی آورند و یا حتی از آن دفاع کرده و آن را می ستایند!
نوشته ذیل توسط یکی از کاربران شبکه اجتماعی گوگل پلاس منتشرشده است که به منظور رعایت اصل امانتداری، بدون هیچگونه دخل و تصرفی [به جز خط آخر] در ادامه آن را خواهید خواند. متنی که نکات قابل توجهی دارد و حرف و درد دل بسیاری از مردم در این روزهاست. البته بچه های قلم اعتقاد دارد ادبیات به کار گرفته شده در این یادداشت کمی تند بوده و در مواردی از اعتدال! خارج شده است.
به همین منظور و به دلیل اینکه اصلاً دوست نداریم به تیغ تیز فیلترینگ دولت تدبیر و امید! گرفتار شویم، در صورت دریافت تذکر از کمیته فیلترینگ، این یادداشت برداشته خواهد شد! (قابل توجه دوستان فیلترچی!)

————————————

مردم در سرگردنه ی یارانه دولت راستگویان!

براساس قانون سرک کشیدن به حساب های شخصی مردم در شرایط عادی بدون اجازه قوه قضائیه امکان‌پذیر نیست و “غیرقانونی” تلقی می‌شود. به عبارت دیگر، بانک‌ها جز در موارد مشکوک ( مرتبط با پولشویی)، حق نقض تعهد رازداری مشتریان خود و افشای اسرار و اطلاعات بانکی نزد اشخاص ثالث قانونی را ندارند.

جناب روحانی رییس دولت راستگویان هم که در گزارش ۱۰۰ روزه خود رسما به ملیون ها ایرانی گفتند و وعده دادند ! که دولت برای ادامه هدف مندی یارانه و شناسایی نیازمندان به حساب های مردم سرک نمی کشد و این کار نقض حریم خصوصی افراد است و کار مضری برای کشور است و فلان و بیسار !

خب !
حالا بعد چند ماه وزیر اقتصاد همین دولت راستگویان اومده گفته پر کردن فرم تقاضا برای دریافت یارانه به منزله مجوز به دولت برای سرک کشیدن به حساب هاتون هست !

بعد هم همین دولت راستگو و مردمی ! اومده در فرم تقاضا برای دریافت یارنه بعد از کلی تحقیر ، شرایطی را به فرم ثبت نام اضافه کرده مبنی بر این که من متقاضی دریافت یارانه رضایت میدم که دولت بتونه بره به زارو زندگی و حساب های شخصی من سرک بکشه و اگر چیزی توش پیدا کرد که تشخیص داد من مفلس و بدبخت بیچاره نیستم ، دهنم سرویس کنه !!!

متوجه هستید که این آقایون مشغول چه کاری هستند دیگه ؟!
رسما با این کارشون دارن مردم بیچاره را در دوراهی دریافت یارانه و مجوز برای عمل غیر قانونی سرک کشیدن به حساب های شخصیشون قرار می دهند .
یا از خیره یارانه ات بگذر یا منتظر تمامی تبعات احتمالی و تنبیهات ما اعم از جریمه مالی و محروم شدن از وام و تسهیلات بانکی و… در آینده باش !

پی نوشت :
آخه واقعا اسم این کارشون الان چیه ؟! الان چه کسی باید در برابر این رفتار تحقیرو تهدید آمیز وغیرقانونی دولت با مردم ، از مردم حمایت کنه ؟
خب یباره بگن نمیخوایم یارانه بدیم دیگه ! خلاص !
خب چرا اینجوری دارید با مردم رفتار میکنید !؟
آخه این چه رفتاری و بامبولیه که سر مردم دارید پیاده می کنید ؟!
یارانه حق مردمه ، ارث بابای شما که نیست !
به چه حقی دارید مردم برای دریافتش اینجوری تحقیر و تهدید میکنید ؟
چی کار دارید میکنید با اعتماد مردم !؟
اونوقت هم اگه هر فحش و فضیحتی باشه هل میدید سمت رهبری و نظام و تحریم ها و عدم کاسه لیسی آمریکا !
یعنی خاک .. …. ! خاک .. …. !



مستضعفین تی وی

نظرسنجی

آیا شما عملکرد دولت حسن روحانی در حل معظلات اقتصادی را مثبت ارزیابی می کنید؟

  • خیر (94%٬ 409 رأی)
  • بله (6%٬ 28 رأی)

تعداد رأی دهندگان: 437
[ آرشیو نظرسنجی ]

Loading ... Loading ...

خبرنامه

برای اطلاع از به روزرسانی‌ها و دیگر اخبار مرتبط با سایت، در خبرنامه اینترنتی ما عضو شوید. توضیحات بیشتر...
پس از ارسال، پیامی به پست الکترونیک شما فرستاده می‌شود که باید روی لینکی که در پیام موجود است کلیک کرده تا عضویت شما قطعی گردد.

سامانه پیام کوتاه

جهت عضویت در سامانه پیام کوتاه بچه‌های قلم، عدد 22 را به شماره 30007227001212 ارسال نمایید.

  • آ – العالم
  • آ- پرس تی وی
  • ادواردو
  • برهه
  • پایگاه اینترنتی هیئت جوادالائمه علیه السلام
  • تا شهدا، با شهدا
  • تبیان مهدویت
  • سایت اختصاصی شهید "احمد کاظمی"
  • عمارنامه

به " بچه‌های قلم" امتیاز دهید.