صفحه اصلی
شبکه های اجتماعی
yahoo google aparat twitter facebook
audio
upload

بایگانی : مذاکرات ژنو 3


ابزارک ها

ابزارک

نگفتن واقعیات هم بی صداقتی است

روزنامه های حامی دولت حتی روزنامه ی رسمی دولت در صفحه اول هیچ اشاره ای به مهمترین خبر حال حاضرایران یعنی «مذاکرات وین» نکرده اند!!!

صداقت نداشتن فقط دروغ نگفتن نیست؛
بلکه نگفتن واقعیات هم بی صداقتی است.


با چشمانی باز و هشیارانه رصدتان می کنیم آقایان

مطالباتی که مشخصا نافی خطوط قرمزمذاکرات است.
با چشمانی باز و هشیارانه رصدتان می کنیم آقایان !

برخی از خطوط قرمزی که رسما از سوی نظام اعلام و به برای مذاکره کنندگان و دولت ابلاغ شده است:

۱- مذاکرات صرفا در حوزه هسته ای مجاز است.
۲- تحقیق ، توسعه و حرکت علمی هسته‌ای به هیچ وجه نباید متوقف یا کند شود.
۳- هیچ کسی حق معامله بر روی دستاوردهای هسته ای را ندارد.
۴- مذاکره کنندگان کشورمان نباید هیچ حرف زوری را از طرف مقابل قبول کنند.
۵- روابط آژانس بین المللی انرژی اتمی با ایران باید بصورت متعارف و غیر فوق العاده باشد.


برخی از محورهای مطالبات غربی ها ازایران در مذاکرات وین
:

۱- ورود به موضوع توان دفاعی و موشکی کشور ( خط قرمز۱ )
۲- توقف و کند شدن تحقیق و توسعه در زمینه هسته ای و غنی سازی ( خط قرمز۲ )
۳- الزام ایران به کاهش شدید تعداد سانتریفیوژهایش ( که عملا به معنای غنی سازی سمبلیک و تزئینی است ) ومیزان ذخیره اورانیوم ۵ درصد ( خط قرمز ۴ )
۴- بازطراحی و تضعیف توان و کارکرد نیروگاه آب سنگین اراک و عملا تعطیل کردن نیروگاه برای ۲۰ سال ( خط قرمز ۳ و ۴ )
۵- تدوین یک سیستم بازرسی و نظارتی ویژه برای ایران و تصویب پروتکل الحاقی ( خط قرمز ۵ )
دور چهارم مذاکرات به شدت محرمانه آقایان در وین، بدلیل اختلاف دیدگاه طرفین ، بدون نتیجه پایان یافت و ادامه مذاکرات به دور بعد موکول شد.

این بار خطوط قرمز نظام کاملا مشخص است ، مطالبات طرف غربی هم که مشخصاً با هدف عبور از خطوط قرمز نظام طراحی شده است (با لطف دولت امنیتی ها در محرمانه نگه داشتن محتوی مذاکرات ) نه بطور کامل اما کلیاتش مشخص است . آن چیز که از هم اکنون معلوم است این است که با وضع فعلی و با این مطالبات زورگویانه و غیر منطقی طرف غربی ، مذاکرات عملا به بن بست رسیده مگر اینکه …

اگردر سری قبل توانستند با قلب معنای نرمش قهرمانانه و بازی های رسانه ای ، خطوط قرمز مذاکرات را نادیده بگیرند ، در این سری دیگر نمی توانند.

تا دور بعد و مذاکرات محرمانه بعدیتان و احیاناً تدوین متن توافقنامه برد – برد تان :
با چشمان باز و هشیارانه رصدتان می کنیم آقایان !


حرف های مگو!

سیدعابدین نورالدینی

آقای عراقچی هم گفته‌اند و هم می‌دانند و هم اینک مردم می‌دانند که حق غنی‌سازی ایران در توافق ژنو به‌ رسمیت شناخته نشده است. فایل صوتی منتشر شده از آقای عراقچی که ایشان در آن صراحتا گفته‌اند آقای رئیس‌جمهور در نامه به رهبر انقلاب درباره رسمیت یافتن حق غنی‌سازی در توافق ژنو دچار اشتباه شده است، به گونه‌ای است که نه قابل تحریف است و نه قابل انکار!

آقای عراقچی که ما ایشان را یک دیپلمات متعهد می‌دانیم اما دیروز در اقدامی اشتباه اظهارات خودشان را تکذیب کرده و اتهاماتی را نیز علیه منتقدان مطرح کردند.

آقای عراقچی ۳ بهمن سال گذشته این اظهارات را در مدرسه معصومیه مطرح کردند. فایل صوتی و تصویری صحبت‌های آقای عراقچی وجود دارد. همان زمان در محافل گوناگون این اعتراف آقای عراقچی مطرح شد. حتی در مناظره‌ها هم این اعتراف آقای عراقچی مورد استناد منتقدان توافق ژنو قرار گرفت. البته «وطن‌امروز» حداقل ۲ جلسه دیگر را نیز می‌تواند برای آقای عراقچی آدرس بدهد که ایشان چنین اظهارنظری داشته‌اند اما اکنون که آقای عراقچی باب یک بحث را باز کرده و درباره آن موضع گرفته‌اند فضا برای طرح چند موضوع با ایشان مساعد و مناسب است.

آقای عراقچی در تکذیبیه خود گفته‌اند انتشار فایل اظهارات ایشان، بازی با منافع ملی و در راستای اهداف بیگانگان و دشمنان نظام است و نباید منافع ملی کشور و احقاق حقوق هسته‌ای ملت بزرگ ایران را قربانی اهداف کوتاه‌مدت سیاسی کرد.

خب! ضمن حفظ احترام این دیپلمات متعهد باید درباره این مواضع ایشان چند نکته یادآوری شود.

۱ـ جناب آقای عراقچی! مثل روز روشن است و خود شما هم می‌دانید که توافق ژنو حفره‌های خطرناکی دارد.

ما معتقدیم این توافق ژنو است که منافع ملی را به خطر انداخته است. ما بر این باوریم تیم مذاکره‌کننده از فرصتی که نظام برای مصالحه هسته‌ای فراهم کرده بود نه تنها نتوانسته است استفاده لازم را ببرد بلکه شرایط نگران‌کننده‌ای را درباره حقوق هسته‌ای ملت ایجاد کرده است. ما رفتار دولت در موضوع مذاکرات را نادرست می‌دانیم. دولت نه تنها از ظرفیت منتقدان برای میز مذاکرات استفاده نمی‌کند که شمشیر خود را برای منتقدان کشیده است! توقیف می‌کند، به دادگاه می‌کشاند و القاب و اتهامات سنگینی را در عالی‌ترین سطح علیه منتقدان مطرح می‌کند. چرا نباید درباره توافق ژنو پرسشگری کرد؟

۲ـ جناب آقای عراقچی! رسانه‌های حامی توافق ژنو در توضیح روند مذاکرات و مفاد توافق به مردم دروغ می‌گویند! چرا؟ چرا به مردم نمی‌گویند هنوز نتوانسته‌اید حتی یک دلار از اموال آزاد‌شده را به درون کشور بیاورید؟ چرا به مردم نمی‌گویند پول در حساب‌های سوییس است اما آمریکا اجازه نمی‌دهد به ایران منتقل شود؟ کار به جایی رسیده مراجع تقلید نیز نسبت به خلاف‌گویی درباره بازگشت این اموال علنا تذکر می‌دهند. چرا نمی‌گویند تا الان نصف ذخیره اورانیوم ۲۰ درصد ایران از بین رفته ولی در ازای این ذخیره غیر‌قابل ارزشگذاری، هنوز چیزی عاید کشور نشده است؟ لابد خلاف امنیت ملی است!

چرا نباید مردم مطلع شوند که خطر تغییر ماهیت رآکتور اراک مطرح است؟ اگر قرار است کارکردهایی نظیر تحقیقات، تولید پلوتونیوم و تولید رادیودارو از رآکتور اراک حذف شود، آیا نباید مردم باخبر شوند؟ مگر شما نگفته بودید «رآکتور اراک خط قرمز است؟» چرا درباره تعهدات فراقانونی ایران که در توافق ژنو آمده صحبتی نمی‌شود؟ چرا به مردم نمی‌گویند با توافق ژنو حقوق مصرح ایران در NPT حداقل برای دو دهه از بین می‌رود؟ چرا گفته نمی‌شود اجرای رضایت‌بخش قطعنامه‌های شورای امنیت پیش‌شرط توافق جامع است؟ چرا حامیان مفاد توافق ژنو نمی‌گویند گام میانی به قطعنامه‌های شورای امنیت علیه ایران اعتبار می‌دهد؟ چرا این موضوع را برای مردم شفاف نمی‌کنید که بالاخره در مذاکرات ۱۹ و ۲۰ فروردین در وین درباره موشک‌های بالستیک بحث شد یا خیر؟ وندی شرمن تاکید کرده است نه تنها موشک‌های بالستیک بلکه درباره همه نگرانی‌های آمریکا بحث شده است.
آقای عراقچی! اگر بحث شده چرا نمی‌گویید و اگر بحثی نشده چرا تکذیب نمی‌کنید؟! ما می‌دانیم واقعیت چیست اما می‌گوییم آمریکا دروغ می‌گوید.

۳ـ آقای عراقچی! همراهی با دشمنان را باید آنجایی جست که نتانیاهو گفت: «اگر جلوی برنامه هسته‌ای ایران گرفته نشود جمهوری اسلامی به مرز جاودانگی می‌رسد!» همراهی با دشمن را باید اینجا جست. برای فهم گزاره «همراهی با دشمن» باید به تاثیر توافق ژنو بر آرایش سیاسی در کشور توجه کرد. اکنون کاملا مشهود شده که مخالفان داخلی نظام به بهانه دفاع از توافق ژنو درحال پیاده‌سازی برنامه‌های خود هستند.

آقای عراقچی خوب می‌دانند «بزک‌کردن آمریکا» یعنی چه! به بهانه دفاع از توافق ژنو هر روز در حال سفیدکردن اوباما هستند! آقای عراقچی تیتر «آمریکا آرزوهای مردم ایران را محقق کرد» همراهی با دشمن است! به بهانه توافقنامه ژنو دارند ادعاهای حقوق بشری غرب در دفاع از عوامل فتنه را چاق می‌کنند. امروز دلسوزان نظام حقیقتا نگران شده‌اند! امروز مخالفان جمهوری اسلامی به عنوان حامی نظام و سینه‌چاکان نظام به عنوان ناقضان امنیت ملی القا و توقیف و دادگاهی می‌شوند. این توافق ژنو بوده که توانسته اینطور معجزه کند! این خلاف امنیت ملی است.

جناب آقای عراقچی! جنابعالی که یک دیپلمات متعهد هستید بهتر می‌دانید «سرخورده‌کردن جوانان انقلابی» یعنی چه! اکنون همه می‌دانند و می‌بینند که این تنها رسانه‌های حامی فتنه هستند که از توافق ژنو دفاع می‌کنند. این موضوع برای شما قابل تامل نیست؟ در ژنو چه شده؟! چرا اصرار دارید خود را در آنچه ۳ آذر ۱۳۹۲ در ژنو اتفاق افتاد؛ شریک کنید در حالی که ما می‌دانیم شما کاره‌ای نبوده‌اید! و بالاخره اینکه متاسفانه اعتماد عمومی نسبت به تیم مذاکره‌کننده در حال مخدوش شدن است.

روایت‌های متناقض از مذاکرات یکی از عوامل این خدشه است. باید اعتماد مردم را به‌دست آورد. البته نه با پرخاشگری نسبت به منتقدان و پرسشگران بلکه با صداقت، شفاف‌سازی و نشان‌دادن «غیرت خود نسبت به حقوق ملت».

منبع: وطن امروز


اعتراف عراقچی در به رسمیت نشناختن حق ایران در توافق ژنو + صوت

اعتراف عباس عراقچی عضو تیم مذاکره کننده هسته ای به عدم به رسمیت شناختن حق غنی سازی ایران از جانب ۱+۵ به خصوص آمریکا و این موضوع که آقای رئیس جمهور در نامه به رهبری اشتباه کرده اند!


ماشالله بدجور داره می چرخه!

رسانه ها: افزایش چشم گیر وارادات کالاهای لوکس و لوازم آرایشی از اروپا پس از توافقنامه ژنو


چرا دولت قلم منتقدین ژنو را شکسته می خواهد؟

کبری آسوپار

نقد نکنید!
توافقنامه هسته‌ای ژنو در ایران فرصت نقد نیافت؛ چه آنکه قبل از رسیدن به نقد، به جشن و شادمانی و پیام تبریک رسید و قبل از انتشار متن توافقنامه، متن پیام تبریک به رهبری منتشر شد و همگان در برابر جشنی قرار گرفتند که هنوز دلیل آن برایشان روشن نبود. در حالی که هنوز ساعتی از امضای توافقنامه نگذشته، رئیس‌جمهور امریکا در تلویزیون ظاهر شد و صراحتاً از توقف برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران سخن گفت، این سو اما در داخل مرزهای جمهوری اسلامی، قوه مجریه و همراهان رسانه‌ای‌اش جشنی را اجرا می‌کردند که هنوز دلیل آن روشن نبود! سرعت برپایی جشن و شادمانی از سوی دولتی‌ها آنقدر زیاد بود که حتی از پاسخ رهبری به تبریک زودهنگام (اگر نگوییم بی‌دلیل) ریاست جمهوری مشهود بود که حضرت ایشان نیز سخن گفتن در این باره را زود هنگام دیده‌اند و صرفاً از آنچه رئیس‌جمهور مرقوم داشته بودند، تشکر کردند…

رسانه‌های حامی دولت هنوز ساعتی از امضای توافقنامه نگذشته، بی‌آنکه حتی متن توافقنامه را خوانده باشند، موج مدح و ثنا از توافقنامه و فتح الفتوح نامیدن آن را آغاز کردند و همه چیز حکایت از آن داشت که برای این جشن خودجوش! تفاوتی نبود که متن توافقنامه چه باشد؛ از قبل همه چیز آماده بود که توافقنامه را فتح‌الفتوح نشان دهند!

توافقنامه هسته‌ای ژنو بعدتر نیز در هاله‌ای از هراس نقد شد؛ هنوز مسافران ژنو به تهران نرسیده و از جزئیات آنچه در تهران می‌گذرد، مطلع نشده بودند که منتقدین ژنو را هم صدا با اسرائیل خواندند تا نقد دیپلماسی لبخند در ژنو، ننگی شود که همگان از آن در هراس باشند! با این همه، اگر کسی هم در می‌یافت که پادشاه لخت است، آیا جرئت بیان آن را می‌یافت؟

گرچه منتقدین توافقنامه ژنو با انواع تخریب شخصیت از سوی دولتمردان یازدهم مواجه شدند و هم‌صدا با اسرائیل و کم سواد و افراطی و… لقب گرفتند، اما تلاش برای خاموش‌کردن صدای مخالفین توافقنامه صرفاً در همین برچسب‌زدن‌ها خلاصه نشد و در اوج ژست‌های آزادی بیان و ایجاد فضای باز برای مطبوعات که از شعارهای دولت یازدهم و به ویژه وزیر ارشاد هست، دولت سیاست شکایت قضایی از منتقدین توافقنامه را در پیش گرفت و در اولین قدم، روزنامه وطن امروز و نویسنده آن راهی دادسرا شدند.

تکلیف دولت و منتقدین ژنو و آنهایی که دوست ندارند همگام پایکوبی دولت در بستن نیروگاه‌های اتمی شوند، هنوز معلوم نیست؛ دولت نشان داده که دوست ندارد کسی توافقنامه ژنو را بدون گفتن از اینکه ما پیروز شده‌ایم، نقد کند و با این حساب آیا باید منتظر شکایت‌های قضایی بیشتری باشیم که از سوی دولت به دادسرای فرهنگ و رسانه تحویل داده می‌شود؟

نقل قول نکنید!

دولت در تعیین چارچوب و خط مشی برای رسانه‌ها در تقریر و تحلیل توافقنامه ژنو به همین میزان هم اکتفا نکرد و این روزها وقتی هیئت دیپلماتیک دولت یازدهم با موج انتقاداتی روبه‌رو شد که سکوت وزارت خارجه دولت یازدهم را در برابر توهین‌های تحقیرآمیز مقامات امریکایی علیه ایران برنمی‌تافتند، به جای پاسخ به بی‌ادبی‌های امریکایی‌ها از رسانه‌ها خواست که سخنان آنها را پوشش ندهند!

ظریف در بازگشت از دور اخیر مذاکرات در وین می‌گوید: «دلیلی وجود ندارد، هر حرف نامربوط یا مربوطی که در خارج از ایران گفته شد ما مجبور باشیم فوراً به آن واکنش نشان دهیم… به اشاعه کذب و حرف مفت معتقد نیستم… برخی در امریکا حرف‌های بدتری را مطرح می‌کنند اما این دلیل نمی‌شود هر لاطائلی که یک نفر در امریکا گفت، مدام در ایران مطرح شود!»

این واکنش‌ها پس از موضعی هست که سخنان مقامات امریکایی را با ادعای اینکه صرفاً مصرف داخلی دارد، بی‌جواب می‌گذاشت. بنابراین حالا در کنار تلاش برای نقد نشدن توافقنامه ژنو توسط منتقدین، خط مشی جدیدی برای رسانه‌ها تعیین می‌شود؛ سخنان مقامات امریکایی‌ها را هم منعکس نکنید!

دولت علاقه‌ای به چالش حتی از نوع کلامی‌اش با امریکا ندارد و ترجیح می‌دهد در برابر توهین‌های آنان به ایرانیان سکوت کند تا مبادا مشاجرات لفظی بر چهره بزک کرده‌ای که از ژنو برای مردم ساخته شده، خط بیندازد و اصل ماجرا بر مردم نمایان شود. دولت می‌خواهد دولت دیپلماسی لبخند بماند؛ حتی اگر عزت ملی‌مان را واژگان امریکایی خدشه‌دار کند. و حال که نمی‌خواهد پاسخی در خور به امریکایی‌ها بدهد، از بستن دهان آنها که ناتوان است، لاجرم بر منتقد داخلی فشار می‌آورد و او را از بازتاب سخنان امریکایی‌ها برحذر می‌دارد.

دانستن حق کیست؟

امریکایی‌ها همواره در اولین فرصت پس از مذاکرات راهی اسرائیل می‌شوند تا ضمن مطلع کردن هم‌پیمان خویش از جزئیات آنچه گذشته است، به او اطمینان دهند که منافعش حفظ شده است. امریکایی‌ها حتی متن توافقات را هم منتشر می‌کنند و بسیاری از رسانه‌های ایرانی خبرهای خود در مورد مذاکرات هسته‌ای کشورشان را از منابع غربی دریافت می‌کنند؛ چه آنکه در داخل تیم سیاست خارجی دولت یازدهم کسی علاقه‌ای ندارد که به مردم یا نمایندگان مردم گزارشی از آنچه روی داده، ارائه کند؛ آنها فقط می‌خواهند توافقنامه ژنو فتح الفتوح دانسته شود، باقی‌اش مهم نیست!

وقتی مردم در جریان مذاکرات قرار نمی‌گیرند؛ وقتی راه نقد و تحلیل توافقنامه بسته می‌شود و وقتی می‌گوییم سخنان امریکایی‌ها نیز منتشر نشود، پس ما از کجا باید دریابیم که این مذاکرات و این توافقنامه جای جشن و تبریک دارد یا غم و سیاهپوشی؟! رئیس‌جمهوری اساتید را دعوت به نقد توافقنامه ژنو می‌کند؛ اما استادی که تحلیل موافق و مخالف و نظر مقام ایرانی و غربی را نسبت به توافقنامه نمی‌داند، چگونه به نقد توافقنامه بنشیند و از آن مهم‌تر آنکه از کجا ایمن باشد که هم‌صدا با اسرائیل یا کم سواد و افراطی لقب نمی‌گیرد یا حتی به دادگاه احضار نمی‌شود؟

آیا همین برخوردهای تند با منتقدین ژنو و تلاش برای سکوت آنها نشان از آن ندارد که در جریان توافقات اتفاقاتی روی داده که دولت از اینکه مردم در جریان آنها قرار بگیرند، می‌ترسد؟

می شود ننوشت؛ می‌شود انتقاد نکرد؛ می‌شود بازتاب نداد؛ اما آیا می‌شود نفهمید؟

دست مزن! چشم، ببستم دو دست
راه مرو! چشم، دو پایم شکست

حرف مزن! قطع نمودم سخن
نطق مکن! چشم، ببستم دهن

هیچ نفهم! این سخن عنوان مکن
خواهش نافهمی انسان مکن


آقایان! غیر از مذاکره گزینه‌های دیگر را هم روی میز بگذارید/ مثل آمریکایی ها مذاکره کنید

مهدی محمدی
ایران و گروه ۱+۵ از روز ۲۹‌ بهمن مذاکرات درباره گام نهایی توافق ژنو را آغاز خواهند کرد. آنگونه که اکنون و اجمالا، با اطلاعات اندکی که تیم مذاکره‌ کننده در اختیار افکارعمومی می‌گذارد می‌توان فهمید، مسائل اصلی در مذاکرات آینده شامل چند موضوع خواهد بود.

۱- موضوع اول رسیدن دو طرف به درکی مشترک از این است که وقتی گفته می‌شود توافق نهایی باید چنان باشد که ضمانت کند برنامه هسته‌ای ایران برای همیشه صلح‌آمیز باقی خواهد ماند، مقصود از «صلح‌آمیز باقی ماندن» در اینجا دقیقا چیست؟ آیا مقصود این است که ایران هرگز یک سلاح واقعی و بالفعل نسازد، یا مقصود این است که ایران اساسا فاقد زیرساخت گریز هسته‌ای باشد، یا اینکه زیرساخت غنی‌سازی ایران به گونه‌ای باشد که زمانبندی گریز هسته‌ای از حداقل مقدار مدنظر آمریکا (۶ تا۱۲ ماه) کمتر نباشد؟ تعریف دقیق این مفهوم به کل مذاکرات جهت خواهد داد.

۲- مساله دوم حفظ اراده سیاسی در طول فرآیند است. یکی از پیش‌فرض‌های مذاکرات فعلی این است که اکنون هر دو طرف اراده سیاسی لازم برای رسیدن به یک توافق را دارند (هر کدام به دلایل خاص خودشان) اما این مساله بسیار مهم است که چه ضمانتی وجود دارد که این اراده سیاسی همچنان و بویژه زمانی که مذاکرات به مراحل دشوار می‌رسد حفظ شود و تداوم فرآیند را تضمین کند.

۳- سومین مساله پیدا کردن راه‌حل‌هایی برای مسائلی بشدت تکنیکال است که بدون تردید درباره آنها اختلافات فنی و حقوقی حادی بروز خواهد کرد. مهم‌تر از همه دو مساله است؛ ۱- تعداد ماشین‌های سانتریفیوژی که غرب آماده پذیرفتن آن در گام آخر خواهد بود و ۲- سرنوشت رآکتور اراک که غربی‌ها آن را به عنوان یک نگرانی موازی در کنار برنامه غنی‌سازی ایران تحلیل می‌کنند. دشوار‌ترین بخش مساله یافتن ملاک‌هایی مشترک درباره موضوع Break Out خواهد بود که آن ملاک‌ها تعیین می‌کند با اراک و تعداد ماشین‌های ایران چه بایدکرد.

۴- مساله بعدی تنظیم روابط مذاکرات هسته‌ای با متغیرهای سیاست داخلی هم در ایران و هم در آمریکا خواهد بود. شاید دو طرف به روی هم نیاورند و شاید حتی انکار هم بکنند ولی هر دو طرف به خوبی می‌دانند که مذاکرات هسته‌ای از دید تصمیم‌گیران اصلی هم در تهران و هم در واشنگتن بخشی از سیاست داخلی است و یکی از مهم‌ترین عواملی که تعیین می‌کند در مذاکرات چگونه باید موضع گرفت و مذاکرات به چه سمتی باید برود این است که تیم‌های مذاکره‌کننده این مذاکرات را در کجای معادله سیاست داخلی کشورهای خود تعریف کرده باشند و هدف آنها استفاده از نتیجه مذاکرات برای ایجاد کدام تغییرات در محیط سیاست داخلی خود باشد. دولت‌های روحانی و اوباما بپسندند یا نه، این بخشی کلیدی از فرآیند تصمیم‌گیری درباره مذاکرات آتی از منظر حاکمیتی (ونه دولتی) است.

۵- مساله آخر کنترل متغیرهای غیر‌هسته‌ای است. درست است که ایران و ۱+۵ درباره موضوع هسته‌ای مذاکره می‌کنند اما متغیرهای غیر‌هسته‌ای مهمی بویژه مسائل منطقه‌ای با تمرکز بر موضوع سوریه در اینکه از چه ادبیاتی استفاده کنند، چه گزینه‌هایی روی میز بگذارند، خطوط قرمز خود را چگونه تعریف کنند و مذاکرات را تا چه حد ساده یا دشوار کنند اثر می‌گذارد. بنابراین، در طول مذاکرات نهایی این بسیار مهم خواهد بود که متغیرهای غیر‌هسته‌ای چگونه تغییر کنند. هر دو طرف تلاش خواهند کرد این متغیر‌ها را کنترل کنند، اگر تغییرات آنها را به سود خود ارزیابی کردند میان این موضوعات و مذاکرات هسته‌ای ارتباط برقرار کنند و اگر تغییرات به سودشان نبود، تاکید کنند که این مسائل سرنوشتی جدا از هم دارد.

اینکه این ۵ مساله وقتی وارد جزئیات شویم دقیقا چه شکلی پیدا می‌کند، موضوع این نوشته نیست. آنچه فعلا در اینجا اهمیت دارد این است که تیم ایرانی در مذاکرات بر سر گام نهایی اشتباهات بزرگی را که در فاز اول مذاکرات مرتکب شد، تکرار نکند. علامتی از اینکه تیم مذاکره‌کننده یک ارزیابی انتقادی از سبک و شیوه مذاکره خود در گام نخست و وزن داده‌ها و ستانده‌هایش کرده باشد البته در دست نیست ولی آرزومندانه باید امیدوار بود که چنین ارزیابی‌ای هر چه زودتر صورت بگیرد و الا خطاهایی که در گام نخست منجر به یک «توافق بد» شد، این بار می‌تواند از اساس هرگونه توافق را منتفی کند.

خلاصه مهم‌ترین نکات در این باره چنین است:


دلواپس ژنو

کنکاشی در توافق ژنو.
برای تهیه این مجموعه به سایت موسسه آرمان مراجعه کنید.


ناگفته های توافق ژنو از زبان سید محمود نبویان (پیشنهاد ویژه)

بخش مهمی از سخنرانی آقای نبویان پیرامون «پشت پرده های توافق نامه ژنو و جلسات مستقیم ایشان با تیم مذاکره کننده» و «نقشه دشمنان برای تغییر رهبر ده سال آینده از طریق انتخابات مجلس خبرگان»، که حتی توسط رسانه های منتقد دولت حذف شده است.


بررسی محتوایی توافقنامه ژنو به زبان ساده (پیشنهاد ویژه)

توافق ژنو بر خلاف ادعای مجموعه رسانه ای دولت یازدهم و خصوصاً تیم مذاکره کننده و جواد ظریف، دارای ابهامات بسیاری می باشد. این موضوع را می توان با عدم انتشار متن دقیق و اصلی محتوای توافقنامه و بسنده کردن به ارائه بخشی از این سند توسط دولت مورد توجه قرار داد.

در این بین سوالات بسیاری در ذهن مخاطب شکل گرفته که برخی از آنها عبارتند از:
– ایران در توافق ژنو چه چیزی داد و چه چیزی گرفت؟
– آیا نگاه محوری در هر قراردادی، یعنی در نظر گرفتن هزینه و فایده در توافق ژنو مد نظر بوده است؟
– آیا این توافقنامه باعث شکسته شدن تحریم ها شده است؟
– آیا نتیجه توافق ژنو لغو همه تحریم ها و در نتیجه ایجاد رونق اقتصادی و پایین آمدن قیمت ها بوده و خواهد بود؟
– آیا واقعاً این توافق حقوق هسته ای ایران را به رسمیت شناخته است؟
– دلیل اینکه دولت یازدهم به صورت شتابزده وارد مذاکرات هسته ای شده و این توافق را امضا کرد چه بود؟
– منظور از افراطیون مخالف با توافقنامه ژنو که توسط دولت یازدهم و تیم مذاکره کننده و برخی افراد مانند هاشمی رفسنجانی به آنها اشاره می شود چه کسانی هستند؟
و پاسخ به سوالات دیگر…



مستضعفین تی وی

نظرسنجی

آیا شما عملکرد دولت حسن روحانی در حل معظلات اقتصادی را مثبت ارزیابی می کنید؟

  • خیر (94%٬ 409 رأی)
  • بله (6%٬ 28 رأی)

تعداد رأی دهندگان: 437
[ آرشیو نظرسنجی ]

Loading ... Loading ...

خبرنامه

برای اطلاع از به روزرسانی‌ها و دیگر اخبار مرتبط با سایت، در خبرنامه اینترنتی ما عضو شوید. توضیحات بیشتر...
پس از ارسال، پیامی به پست الکترونیک شما فرستاده می‌شود که باید روی لینکی که در پیام موجود است کلیک کرده تا عضویت شما قطعی گردد.

سامانه پیام کوتاه

جهت عضویت در سامانه پیام کوتاه بچه‌های قلم، عدد 22 را به شماره 30007227001212 ارسال نمایید.

  • آ – العالم
  • آ- پرس تی وی
  • ادواردو
  • برهه
  • پایگاه اینترنتی هیئت جوادالائمه علیه السلام
  • تا شهدا، با شهدا
  • تبیان مهدویت
  • سایت اختصاصی شهید "احمد کاظمی"
  • عمارنامه

به " بچه‌های قلم" امتیاز دهید.