صفحه اصلی
شبکه های اجتماعی
yahoo google aparat twitter facebook
audio
upload

بایگانی : پرونده هسته‌ای ایران


ابزارک ها

ابزارک

آیا اسرائیل واقعاً‌ از توافقنامه ژنو ناراضی است؟

از ابتدای امضای توافقنامه ژنو در سوم آذرماه ۱۳۹۲ یکی از پاسخ های طرفداران دولت به منتقدان این توافقنامه – که امضای آن را بیشتر حافظ منافع غرب می دانستند تا ایران – این بود که رژیم صهیونیستی از امضای این توافقنامه ناراضی است و ناراضی بودن دشمن، خود دلیلی بر درستی مسیری است که دولت در امضای این توافقنامه در پیش گرفته است.

اما آیا اسرائیل واقعاً‌ از توافقنامه ژنو ناراضی است؟

ادامه مطلب…


با چشمانی باز و هشیارانه رصدتان می کنیم آقایان

مطالباتی که مشخصا نافی خطوط قرمزمذاکرات است.
با چشمانی باز و هشیارانه رصدتان می کنیم آقایان !

برخی از خطوط قرمزی که رسما از سوی نظام اعلام و به برای مذاکره کنندگان و دولت ابلاغ شده است:

۱- مذاکرات صرفا در حوزه هسته ای مجاز است.
۲- تحقیق ، توسعه و حرکت علمی هسته‌ای به هیچ وجه نباید متوقف یا کند شود.
۳- هیچ کسی حق معامله بر روی دستاوردهای هسته ای را ندارد.
۴- مذاکره کنندگان کشورمان نباید هیچ حرف زوری را از طرف مقابل قبول کنند.
۵- روابط آژانس بین المللی انرژی اتمی با ایران باید بصورت متعارف و غیر فوق العاده باشد.


برخی از محورهای مطالبات غربی ها ازایران در مذاکرات وین
:

۱- ورود به موضوع توان دفاعی و موشکی کشور ( خط قرمز۱ )
۲- توقف و کند شدن تحقیق و توسعه در زمینه هسته ای و غنی سازی ( خط قرمز۲ )
۳- الزام ایران به کاهش شدید تعداد سانتریفیوژهایش ( که عملا به معنای غنی سازی سمبلیک و تزئینی است ) ومیزان ذخیره اورانیوم ۵ درصد ( خط قرمز ۴ )
۴- بازطراحی و تضعیف توان و کارکرد نیروگاه آب سنگین اراک و عملا تعطیل کردن نیروگاه برای ۲۰ سال ( خط قرمز ۳ و ۴ )
۵- تدوین یک سیستم بازرسی و نظارتی ویژه برای ایران و تصویب پروتکل الحاقی ( خط قرمز ۵ )
دور چهارم مذاکرات به شدت محرمانه آقایان در وین، بدلیل اختلاف دیدگاه طرفین ، بدون نتیجه پایان یافت و ادامه مذاکرات به دور بعد موکول شد.

این بار خطوط قرمز نظام کاملا مشخص است ، مطالبات طرف غربی هم که مشخصاً با هدف عبور از خطوط قرمز نظام طراحی شده است (با لطف دولت امنیتی ها در محرمانه نگه داشتن محتوی مذاکرات ) نه بطور کامل اما کلیاتش مشخص است . آن چیز که از هم اکنون معلوم است این است که با وضع فعلی و با این مطالبات زورگویانه و غیر منطقی طرف غربی ، مذاکرات عملا به بن بست رسیده مگر اینکه …

اگردر سری قبل توانستند با قلب معنای نرمش قهرمانانه و بازی های رسانه ای ، خطوط قرمز مذاکرات را نادیده بگیرند ، در این سری دیگر نمی توانند.

تا دور بعد و مذاکرات محرمانه بعدیتان و احیاناً تدوین متن توافقنامه برد – برد تان :
با چشمان باز و هشیارانه رصدتان می کنیم آقایان !


اعتراف عراقچی در به رسمیت نشناختن حق ایران در توافق ژنو + صوت

اعتراف عباس عراقچی عضو تیم مذاکره کننده هسته ای به عدم به رسمیت شناختن حق غنی سازی ایران از جانب ۱+۵ به خصوص آمریکا و این موضوع که آقای رئیس جمهور در نامه به رهبری اشتباه کرده اند!


بازهم دیگ پلوی سفارت!

حسین قدیانی

تا جایی که یادم هست دولت قرار بود ارزش «پول ملی» را افزایش دهد نه اینکه چوب حراج بزند بر سر «استقلال ملی»! ما تا به حال گمان می‌کردیم «اعتدال» کاریکاتور «عدالت» است، نگو با استقلال ملت هم سر جنگ دارد. به‌راستی اینجا چه خبر است؟! کاترین اشتون انگلیسی در ایران چکار می‌کند؟! دولت دارد کجا می‌رود؟! این روزها سالگرد «عملیات بدر» است و سررسید، سرشار از عطر «بچه‌های خیبر». ما آن همه شهید دادیم که استقلال ملی حفظ شود یا به حراج گذاشته شود؟! ما شاه را از کشور بیرون کردیم تا اجنبی در امور داخلی ما دخالت نکند. اما از قرار معلوم دل بعضی‌ها برای دیگ پلوی سفارت تنگ شده! ما تا الان فکر می‌کردیم بعضی‌ها خود را قیم دستگاه قضا می‌دانند، نگو بدتر، ادعای دروغین حقوق بشر اجنبی را قیم قوه قضائیه می‌دانند و با کمال وقاحت برای این ادعای دروغین سفره پهن می‌کنند! ما اما اجازه نمی‌دهیم باز هم سر شیخ فضل‌الله بالای دار رود.

ما اجازه نمی‌دهیم استقلال ملی را تیرباران کنند. آقای ظریف و خانم اشتون می‌نشینند تقویم‌گردی می‌کنند و برای دیدار، «مناسبت» تعیین می‌کنند، لیکن برای ما «روز زن» فقط و فقط سالروز میلاد صدیقه کبری(س) است. انقلاب اسلامی «وابستگی» را از در بیرون کرد، عده‌ای می‌خواهند آن را از پنجره بازگردانند. خجالت از روی شهدای وطن نمی‌کشند؟! دیدار اشتون با فتنه‌گران، چه ربطی به مذاکرات هسته‌ای داشت؟! و دولت با چه حقی و به کدام مجوز اجازه می‌دهد این زنیکه انگلیسی در ایران حرف مفت بزند؟! نکند بعضی‌ها انگلیس بدسابقه را صاحب حق درباره حقوق‌بشر می‌دانند؟! و او را برای دخالت در امور داخلی ما محق می‌دانند؟! اگر اینگونه است ما افتخار می‌کنیم که از ما شکایت می‌کنند! و افتخار می‌کنیم که با اینان، زاویه داریم!

از عمر این دولت، ۶ ماه بیشتر نمی‌گذرد اما مع‌الاسف در تضعیف استقلال ملی پرونده‌ای بس قطور دارد. تضعیف استقلال ملی یعنی خدشه بر امنیت، غرور، اقتدار و شرف ملی. اینجاست که دبیرخانه شورایعالی امنیت ملی باید ورود کند! گیر از «قدم دولت» است، نه «قلم ملت». ما تا به امروز در «وطن امروز» می‌نوشتیم که توافق ژنو، قابل قیاس با قرارداد ننگین ترکمنچای نیست اما خوب است بعضی‌ها ما را از رواداری‌مان پشیمان نکنند. اینک برای همگان باید معلوم شده باشد که در آن «لوگوی سیاه هولوکاست هسته‌ای» حق با ما بوده است. ما آن روز البته فقط ناظر بر متن ظریف توافق بسیار بد ژنو بود که لوگوی خود را سیاه کردیم، اینک معطوف بر تضعیف ضمخت استقلال ملی، گمان بر این است که باید نهیب تندتر بزنیم، بلکه از این پس، درباره جزایر سه‌گانه، کار به چانه‌زنی با شیخ‌نشین زپرتی امارات نکشد! تعارف را کنار بگذاریم. لیاقت چنین دولتی، حمایت همان روزنامه‌ای است که لوگوی خود را با شال و کلاه اجنبی ست می‌کند. چوب حراج زدن بر استقلال ملی، شاخ و دم ندارد؛ دقیقا به رفتار و گفتار همین چند وقت اخیر دولت اعتدال می‌گویند. عاقبت، اتفاق‌هایی دارد می‌افتد که با شعائر انقلاب اسلامی همخوانی ندارد و اخباری داریم می‌بینیم و می‌شنویم که اساسا با آن بیگانه‌ایم. روحانیت همواره پاسدار و حافظ استقلال ملی بوده. فرض است بر بعضی‌ها که اتکا بر این دژ پولادین داشته باشند.

امان از روزگار! من که دلم هرگز این همه برای شهدا تنگ نشده بود. دیروز آقای روحانی در جلسه‌ای گفت: «شب‌های عملیات و لحظه خداحافظی را از یاد نمی‌برم.» جمله جالبی بود! اساسا حتی آنهایی که سرهنگ هم نیستند، به «بچه‌های جنگ» پز می‌دهند اما آیا انتظار همان بچه‌های جنگ از دولتمردان محترم این بود؟! اینکه اجنبی بیاید و عوض «مذاکره هسته‌ای» از «حقوق بشر» سخن بگوید، با فتنه‌گران دیدار کند، در امور داخلی ما دخالت کند، دست آخر هم ببریمش «تور اصفهان‌گردی»؟!

راستی که دلم هرگز این همه برای شهدا تنگ نشده بود. کجایی سردار شهید حاج حسین خرازی؟! از همان گلزار شهدای اصفهان شاهد باش که بعضی‌ها بیشتر با اشتون حال می‌کنند تا وصیتنامه تو…

آری! جنگ تو شهید، مایه افتخار همه است، درست عکس توافق بعضی‌ها.


راحت باش آقای دیپلمات!!!

وقتی محمد جواد ظریف که مسئول دستگاه دیپلماسی کشور است، کوچکترین توجه و حساسیتی نسبت به قوانین داخلی ایران که هیچ! حتی به عرف دیپلماتیک نداشته و در سفارت ایران که بر اساس قوانین بین الملل بخشی از خاک کشور ایران به حساب می آید و در نتیجه تمامی قوانین ایران در همه سطوح در سفارت لازم الاجرا است این گونه از اشتون و هیأت همراه استقبال و پذیرایی می کند می توان نتایج مختلفی گرفت.

بی خیال…

کار از این حرف ها گذشته است؛
ما هم خوش خیال و هنوز در فکر بی احترامی یک دیپلمات به قوانین و عرف ایران، در خاک ایران هستیم.

راحت باش آقای دیپلمات!!!


آقایان! غیر از مذاکره گزینه‌های دیگر را هم روی میز بگذارید/ مثل آمریکایی ها مذاکره کنید

مهدی محمدی
ایران و گروه ۱+۵ از روز ۲۹‌ بهمن مذاکرات درباره گام نهایی توافق ژنو را آغاز خواهند کرد. آنگونه که اکنون و اجمالا، با اطلاعات اندکی که تیم مذاکره‌ کننده در اختیار افکارعمومی می‌گذارد می‌توان فهمید، مسائل اصلی در مذاکرات آینده شامل چند موضوع خواهد بود.

۱- موضوع اول رسیدن دو طرف به درکی مشترک از این است که وقتی گفته می‌شود توافق نهایی باید چنان باشد که ضمانت کند برنامه هسته‌ای ایران برای همیشه صلح‌آمیز باقی خواهد ماند، مقصود از «صلح‌آمیز باقی ماندن» در اینجا دقیقا چیست؟ آیا مقصود این است که ایران هرگز یک سلاح واقعی و بالفعل نسازد، یا مقصود این است که ایران اساسا فاقد زیرساخت گریز هسته‌ای باشد، یا اینکه زیرساخت غنی‌سازی ایران به گونه‌ای باشد که زمانبندی گریز هسته‌ای از حداقل مقدار مدنظر آمریکا (۶ تا۱۲ ماه) کمتر نباشد؟ تعریف دقیق این مفهوم به کل مذاکرات جهت خواهد داد.

۲- مساله دوم حفظ اراده سیاسی در طول فرآیند است. یکی از پیش‌فرض‌های مذاکرات فعلی این است که اکنون هر دو طرف اراده سیاسی لازم برای رسیدن به یک توافق را دارند (هر کدام به دلایل خاص خودشان) اما این مساله بسیار مهم است که چه ضمانتی وجود دارد که این اراده سیاسی همچنان و بویژه زمانی که مذاکرات به مراحل دشوار می‌رسد حفظ شود و تداوم فرآیند را تضمین کند.

۳- سومین مساله پیدا کردن راه‌حل‌هایی برای مسائلی بشدت تکنیکال است که بدون تردید درباره آنها اختلافات فنی و حقوقی حادی بروز خواهد کرد. مهم‌تر از همه دو مساله است؛ ۱- تعداد ماشین‌های سانتریفیوژی که غرب آماده پذیرفتن آن در گام آخر خواهد بود و ۲- سرنوشت رآکتور اراک که غربی‌ها آن را به عنوان یک نگرانی موازی در کنار برنامه غنی‌سازی ایران تحلیل می‌کنند. دشوار‌ترین بخش مساله یافتن ملاک‌هایی مشترک درباره موضوع Break Out خواهد بود که آن ملاک‌ها تعیین می‌کند با اراک و تعداد ماشین‌های ایران چه بایدکرد.

۴- مساله بعدی تنظیم روابط مذاکرات هسته‌ای با متغیرهای سیاست داخلی هم در ایران و هم در آمریکا خواهد بود. شاید دو طرف به روی هم نیاورند و شاید حتی انکار هم بکنند ولی هر دو طرف به خوبی می‌دانند که مذاکرات هسته‌ای از دید تصمیم‌گیران اصلی هم در تهران و هم در واشنگتن بخشی از سیاست داخلی است و یکی از مهم‌ترین عواملی که تعیین می‌کند در مذاکرات چگونه باید موضع گرفت و مذاکرات به چه سمتی باید برود این است که تیم‌های مذاکره‌کننده این مذاکرات را در کجای معادله سیاست داخلی کشورهای خود تعریف کرده باشند و هدف آنها استفاده از نتیجه مذاکرات برای ایجاد کدام تغییرات در محیط سیاست داخلی خود باشد. دولت‌های روحانی و اوباما بپسندند یا نه، این بخشی کلیدی از فرآیند تصمیم‌گیری درباره مذاکرات آتی از منظر حاکمیتی (ونه دولتی) است.

۵- مساله آخر کنترل متغیرهای غیر‌هسته‌ای است. درست است که ایران و ۱+۵ درباره موضوع هسته‌ای مذاکره می‌کنند اما متغیرهای غیر‌هسته‌ای مهمی بویژه مسائل منطقه‌ای با تمرکز بر موضوع سوریه در اینکه از چه ادبیاتی استفاده کنند، چه گزینه‌هایی روی میز بگذارند، خطوط قرمز خود را چگونه تعریف کنند و مذاکرات را تا چه حد ساده یا دشوار کنند اثر می‌گذارد. بنابراین، در طول مذاکرات نهایی این بسیار مهم خواهد بود که متغیرهای غیر‌هسته‌ای چگونه تغییر کنند. هر دو طرف تلاش خواهند کرد این متغیر‌ها را کنترل کنند، اگر تغییرات آنها را به سود خود ارزیابی کردند میان این موضوعات و مذاکرات هسته‌ای ارتباط برقرار کنند و اگر تغییرات به سودشان نبود، تاکید کنند که این مسائل سرنوشتی جدا از هم دارد.

اینکه این ۵ مساله وقتی وارد جزئیات شویم دقیقا چه شکلی پیدا می‌کند، موضوع این نوشته نیست. آنچه فعلا در اینجا اهمیت دارد این است که تیم ایرانی در مذاکرات بر سر گام نهایی اشتباهات بزرگی را که در فاز اول مذاکرات مرتکب شد، تکرار نکند. علامتی از اینکه تیم مذاکره‌کننده یک ارزیابی انتقادی از سبک و شیوه مذاکره خود در گام نخست و وزن داده‌ها و ستانده‌هایش کرده باشد البته در دست نیست ولی آرزومندانه باید امیدوار بود که چنین ارزیابی‌ای هر چه زودتر صورت بگیرد و الا خطاهایی که در گام نخست منجر به یک «توافق بد» شد، این بار می‌تواند از اساس هرگونه توافق را منتفی کند.

خلاصه مهم‌ترین نکات در این باره چنین است:


اینفوگرافیک | هسته‌ای بهانه است

آیا با رفع مسئله هسته‌ای ایران، چالش ما با دنیای استکبار به پایان می‌رسد؟
پایگاه اطلاع رسانی KHAMENEI.IR، پاسخ رهبر انقلاب اسلامی به این پرسش را در قالب اینفوگرافیک «هسته‌ای بهانه است» منتشر کرد.


بررسی محتوایی توافقنامه ژنو به زبان ساده (پیشنهاد ویژه)

توافق ژنو بر خلاف ادعای مجموعه رسانه ای دولت یازدهم و خصوصاً تیم مذاکره کننده و جواد ظریف، دارای ابهامات بسیاری می باشد. این موضوع را می توان با عدم انتشار متن دقیق و اصلی محتوای توافقنامه و بسنده کردن به ارائه بخشی از این سند توسط دولت مورد توجه قرار داد.

در این بین سوالات بسیاری در ذهن مخاطب شکل گرفته که برخی از آنها عبارتند از:
– ایران در توافق ژنو چه چیزی داد و چه چیزی گرفت؟
– آیا نگاه محوری در هر قراردادی، یعنی در نظر گرفتن هزینه و فایده در توافق ژنو مد نظر بوده است؟
– آیا این توافقنامه باعث شکسته شدن تحریم ها شده است؟
– آیا نتیجه توافق ژنو لغو همه تحریم ها و در نتیجه ایجاد رونق اقتصادی و پایین آمدن قیمت ها بوده و خواهد بود؟
– آیا واقعاً این توافق حقوق هسته ای ایران را به رسمیت شناخته است؟
– دلیل اینکه دولت یازدهم به صورت شتابزده وارد مذاکرات هسته ای شده و این توافق را امضا کرد چه بود؟
– منظور از افراطیون مخالف با توافقنامه ژنو که توسط دولت یازدهم و تیم مذاکره کننده و برخی افراد مانند هاشمی رفسنجانی به آنها اشاره می شود چه کسانی هستند؟
و پاسخ به سوالات دیگر…


آماده باش برای مذاکرات جامع هسته ای

نگاهی به گذشته و آینده؛

سرانجام روز سی‌ام دی‌ماه ۹۲، موعد آغاز اجرای برنامه اقدام مشترک یا همان توافق ژنو فرارسید و از امروز مفاد این توافق باید عملی شوند.

روند حصول توافق مزبور خود ماراتنی نفس‌گیر و سخت بود. با روی کار آمدن دولت یازدهم در ایران، سیر مذاکرات هسته‌ای با روشی متفاوت از روش سال‌های قبل دنبال شد. مهم‌ترین تغییر در رویکرد جمهوری اسلامی ایران انتقال مسئولیت مذاکرات از دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی به وزارت امور خارجه بود. به این ترتیب، محمدجواد ظریف و تیم همکار وی در وزارت خارجه مسئولیت مذاکرات هسته‌ای را بر عهده گرفتند.

وزارت خارجه و ۱+۵ خیلی زود توانستند مذاکرات را آغاز کنند. شهر ژنو در سوئیس بر اساس توافق بین ظریف و کاترین اشتون، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، به‌عنوان مکان برگزاری مذاکرات انتخاب شد. در دوره‌های قبلی هم ژنو ۳ بار میزبان مذاکرات بود و در این دوره نیز تا حصول توافق، ۳ بار دیگر (ژنو ۱، ژنو ۲ و ژنو ۳) میزبان این مذاکرات شد.

مذاکرات ژنو ۱، محل ارائه طرح ایران به ۱+۵ بود. این طرح شامل هدف مشترک، گام اول و گام نهایی بود. هدف ایران این بود که با پایان گام نهایی تمام تحریم‌های ضدایرانی اعم از تحریم‌های شورای امنیت و تحریم‌های آمریکا و اتحادیه اروپا لغو شده و از سوی دیگر پرونده هسته‌ای ایران به یک پرونده عادی در چارچوب ان‌پی‌تی تبدیل شود. به عبارت دیگر، ایران در یک دوره زمانی محدود، پس از پذیرش برخی محدودیت‌ها در برنامه هسته‌ای خود به یک عضو عادی غیرهسته‌ای ان‌پی‌تی تبدیل می‌شود. منظور از غیرهسته‌ای، کشور فاقد سلاح هسته‌ای است.

مذاکرات ژنو ۲ سنگین‌تر و سخت‌تر از مذاکرات ژنو یک بود. از میانه راه، وزاری خارجه کشورهای ۱+۵ هم به مذاکرات اضافه شدند و مذاکرات تا مرحله حصول توافق پیش رفت. با این حال در روز آخر و با دخالت وزیر امور خارجه فرانسه، لوران فابیوس که به‌زعم خود به‌دنبال لحاظ کردن دیدگاه‌های کشورهای منطقه خاورمیانه در مذاکرات بود، ژنو ۲ بدون حصول توافق به پایان رسید.

ژنو ۳، مجموعه‌ای از مذاکرات فوق‌العاده نفس‌گیر بود که باز هم با حضور وزرای خارجه کشورهای ۱+۵ برگزار شد و سرانجام در سحرگاه سوم آذرماه منجر به حصول توافق ژنو یا برنامه اقدام مشترک شد. این برنامه، یک برنامه شش ماهه است که می‌تواند یک‌بار دیگر تمدید شود اما با توجه به اینکه مرحله بعدی مذاکرات یعنی «مذاکرات جامع» باید حداکثر یک‌سال به طول بینجامند، امکان تمدید بیش از یک‌بار را ندارد مگر اینکه باز هم توافق دیگری برای ادامه بیش از یک‌سال توافق بین هفت کشور حاصل شود.

با انتشار سند برنامه اقدام مشترک، موجی در بین رسانه‌ها و کارشناسان داخلی آغاز شد. برخی که دیدگاه‌های نزدیک به دولت داشتند به‌حمایت تمام‌قد از توافق ژنو پرداختند و برخی دیگر که منتقد سیاست‌های دولت یازدهم هستند، انتقاداتی جدی را به متن سند وارد کردند.


برای ثبت در تاریخ ؛ ۳۰ دی ۱۳۹۲

امروز دوشنبه ۳۰ دی ماه ۱۳۹۲ شمسی برابر با ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ میلادی است.
با تمام پنهانکاری‌های تیم ایرانی مذاکره کننده در انتشار جزئیات توافق هسته‌ای ژنو و در جریان قرار گرفتن افکار عمومی ایران از مفاد مذاکرات توسط انتشار اطلاعات توسط طرف غربی! از امروز تعهدات ایران شروع خواهد شد.

حسن روحانی در جمع مردم خوزستان می‌گوید:
«می‌دانید توافقنامه ژنو یعنی چه؟ یعنی تسلیم قدرت‌های بزرگ جهان در مقابل ملت ایران» و چند ساعت بعد، “جی کارنی” در پاسخ به خبرنگاران که نظر دولت آمریکا را درباره دیدگاه روحانی پرسیده بودند می‌گوید:
«سخنان رئیس‌جمهور ایران مصرف داخلی دارد» و تاکید می‌کند «این مسئله نه برای ما تعجب‌برانگیز است و نه باید باعث تعجب شما بشود. آنچه مقامات ایرانی می‌گویند اهمیتی ندارد، بلکه آنچه انجام می‌دهند مهم است!»

از امروز نه تنها تولید اورانیوم ۲۰ درصد متوقف می‌شود، بلکه تمام ۱۹۶ کیلوگرم اورانیوم ۲۰ درصد غنی شده یا رقیق می‌شود و یا اکسید و به تعبیر دیگر، از بین خواهد رفت؛
از امروز ساختار سانتریفیوژهای نطنز و فرودو که برای تولید اورانیوم ۲۰ درصد تنظیم شده بود غیر فعال می شود؛
از امروز بازرسی‌های روزانه با نظارت و مدیریت آژانس از تأسیسات نطنز و فردو آغاز می‌شود؛
از امروز تعهد دولت ایران در رابطه با هیچ‌گونه فعالیت سوخت‌رسانی در رآکتور اراک اجرایی می شود؛
از امروز دولت ایران متعهد شده است هیچ‌گونه اقدامی که منجر به فعال‌‌سازی فرآیند تولید پلوتونیوم در اراک شود را انجام نخواهد داد و حتی آزمایش‌های مرتبط با سوخت رآکتور اراک نیز مطلقاً صورت نخواهد گرفت؛
از امروز دولت ایران متعهد شده است تأسیساتی که قادر به بازفرآوری باشند را تولید نمی‌کند؛
از امروز دولت ایران متعهد شده است سوخت یا آب‌سنگین به رآکتور هسته‌ای اراک منتقل نمی‌کند؛
از امروز اراک ماهیت هسته‌ای خود را از دست می‌دهد؛
از امروز دولت ایران متعهد شده حدود نیمی از سانتریفیوژهای نصب شده در نطنز و سه چهارم سانتریفیوژهای نصب شده در تأسیسات فردو (از جمله سانتریفیوژهای نسل جدید) به غنی‌سازی اورانیوم نمی‌پردازد. به عبارتی از امروز ۵۰ درصد نطنز و ۷۵ درصد فردو به تدریج تعطیل می‌شود؛
از امروز دولت ایران تعهد می‌دهد تولید سانتریفیوژ جدید تنها برای جایگزینی سانتریفیوژهای معیوب انجام شود؛
از امروز دولت ایران متعهد شده هیچ‌گونه برنامه غنی‌سازی جدید در دستور کار نداشته باشد؛
از امروز ایران تعهد داده است حجم غنی‌سازی ۵ درصد خود را نیز محدود کند؛

اما از امروز:
دولت ایران فقط امکان دسترسی به حدود ۵ میلیارد دلار از درآمدهای خود که بالغ بر ۱۰۰ میلیارد دلار می‌شود را آن هم قسطی دارد و تحریم‌های اصلی نفتی و بانکی دست‌نخورده می‌ماند و حق غنی‌سازی ایران را هم همچنان انکار می‌کنند. بنابراین در قدم اول نگران اصلی آنها فوراً برطرف می‌شود ولی نگرانی اصلی و مشکلات اصلی ما همگی برای یک گام درازمدت و طولانی نامعلوم و مبهم می‌ماند.
بر این اساس هر آنچه آنها می‌خواستند نقداً به دست آوردند ولی هرآنچه ایران می‌خواسته موکول شده است به یک وعده طولانی مدت نامعلوم، یعنی دیگر ایران اهرم فشاری برای طرف مقابل ندارد که آنها را وادار کند که به خواسته‌هایش تمکین کنند.

و اما…
منتظر می‌مانیم و نتایج اقدامات ایران و تعهدات طرف غربی را پس شش ماه خواهیم دید.
خواهیم دید این توافق نامه به قول حسن روحانی و جواد ظریف یک بازی برد-برد بوده است یا دادن دُّر غلطان و گرفتن آب نبات!
و سالی که نکوست از بهارش پیداست.


صفحه 2 از 3123

مستضعفین تی وی

نظرسنجی

آیا شما عملکرد دولت حسن روحانی در حل معظلات اقتصادی را مثبت ارزیابی می کنید؟

  • خیر (94%٬ 409 رأی)
  • بله (6%٬ 28 رأی)

تعداد رأی دهندگان: 437
[ آرشیو نظرسنجی ]

Loading ... Loading ...

خبرنامه

برای اطلاع از به روزرسانی‌ها و دیگر اخبار مرتبط با سایت، در خبرنامه اینترنتی ما عضو شوید. توضیحات بیشتر...
پس از ارسال، پیامی به پست الکترونیک شما فرستاده می‌شود که باید روی لینکی که در پیام موجود است کلیک کرده تا عضویت شما قطعی گردد.

سامانه پیام کوتاه

جهت عضویت در سامانه پیام کوتاه بچه‌های قلم، عدد 22 را به شماره 30007227001212 ارسال نمایید.

  • آ – العالم
  • آ- پرس تی وی
  • ادواردو
  • برهه
  • پایگاه اینترنتی هیئت جوادالائمه علیه السلام
  • تا شهدا، با شهدا
  • تبیان مهدویت
  • سایت اختصاصی شهید "احمد کاظمی"
  • عمارنامه

به " بچه‌های قلم" امتیاز دهید.